എന്താണ് ലോഗരിതമിക് മാപ്പ്?

 

നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ (Universe) വിസ്തൃതി സാധാരണ രീതിയിലുള്ള ഭൂപടങ്ങളിൽ (Maps) ഉൾക്കൊള്ളിക്കാൻ സാധിക്കാത്തത്ര വലുതാണ്. ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ലോഗരിതമിക് മാപ്പ് (Logarithmic Map). ഇതിനെക്കുറിച്ച് ലളിതമായി താഴെ വിവരിക്കുന്നു:

സാധാരണ മാപ്പുകളിൽ ദൂരങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തുല്യമായിരിക്കും (ഉദാഹരണത്തിന്: 1 cm = 1 km). എന്നാൽ പ്രപഞ്ചത്തിലെ കോടിക്കണക്കിന് പ്രകാശവർഷം ദൂരെയുള്ള വസ്തുക്കളെ ഇങ്ങനെ കാണിക്കാൻ സാധിക്കില്ല.

ലോഗരിതമിക് മാപ്പിൽ ദൂരം കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് സ്കെയിൽ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും. അതായത്, ഓരോ നിശ്ചിത ദൂരത്തിലും അളവുകൾ 10 മടങ്ങ് (10^1, 10^2, 10^3...) എന്ന ക്രമത്തിൽ വർദ്ധിക്കുന്നു. ഇത് ഭൂമി മുതൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അവസാനം വരെയുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും ഒരൊറ്റ ചിത്രത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഈ മാപ്പിന്റെ ഘടന (Structure)

ഈ മാപ്പ് സാധാരണയായി ഒരു വൃത്തം അല്ലെങ്കിൽ ദീർഘചതുരമായിട്ടാണ് ചിത്രീകരിക്കാറുള്ളത് (പബ്ലോ കാർലോസ് ബുദാസി എന്ന കലാകാരന്റെ ചിത്രങ്ങൾ ഇതിൽ വളരെ പ്രശസ്തമാണ്). മാപ്പിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് നമ്മുടെ സൗരയൂഥവും (Solar System) ഭൂമിയും കാണപ്പെടുന്നു. ഇതിന് ചുറ്റുമായി സൗരയൂഥത്തിലെ ഗ്രഹങ്ങൾ, ഊർട്ട് ക്ലൗഡ് (Oort Cloud), തൊട്ടടുത്ത നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്നിവ വരുന്നു. കുറച്ചുകൂടി പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഗ്യാലക്സിയായ ക്ഷീരപഥം (Milky Way), ആൻഡ്രോമിഡ ഗ്യാലക്സി എന്നിവ കാണാം.

പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഗ്യാലക്സികൾ ഒരു വല പോലെ ഇരിക്കുന്ന ഭീമാകാരമായ ഘടനയാണിത്. മാപ്പിന്റെ ഏറ്റവും പുറത്തുള്ള ഭാഗം മഹാവിസ്ഫോടനത്തിന് (Big Bang) ശേഷമുള്ള അവശിഷ്ട വികിരണങ്ങളെ (Cosmic Microwave Background Radiation) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് നമുക്ക് നിരീക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അതിർത്തിയാണ്.

 ഭൂമിക്ക് അരികിലുള്ള ഉപഗ്രഹങ്ങൾ മുതൽ 46 ബില്യൺ പ്രകാശവർഷം അകലെയുള്ള പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അറ്റം വരെ ഈ ഭൂപടത്തിൽ വ്യക്തമായി കാണാം. പ്രപഞ്ചം എത്രത്തോളം വലുതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

ഈ മാപ്പിൽ വസ്തുക്കളുടെ വലിപ്പം കൃത്യമല്ല, മറിച്ച് ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള അവയുടെ ദൂരമാണ് പ്രാധാന്യത്തോടെ നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

ലോകത്തിലെ ഏറ്റം പഴക്കമുള്ള മരങ്ങൾ

 

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള വൃക്ഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ പ്രധാനമായും രണ്ട് തരം മരങ്ങളെയാണ് കണക്കിലെടുക്കുന്നത്: വ്യക്തിഗത മരങ്ങളും (Individual Trees), ഒരേ വേരുകളിൽ നിന്ന് മുളച്ചു വരുന്ന ക്ലോണൽ മരങ്ങളും (Clonal Trees).

1. മെഥൂസലാ (Methuselah) - വ്യക്തിഗത വൃക്ഷം

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കൂടിയ "വ്യക്തിഗത" വൃക്ഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് മെഥൂസലാ എന്ന മരമാണ്.

 * ഇനം: ഗ്രേറ്റ് ബേസിൻ ബ്രിസിൽകോൺ പൈൻ (Great Basin Bristlecone Pine).

 * പ്രായം: ഏകദേശം 4,850 വർഷത്തിലധികം.

 * സ്ഥലം: അമേരിക്കയിലെ കാലിഫോർണിയയിലുള്ള 'ഇനിയോ നാഷണൽ ഫോറസ്റ്റിൽ' (Inyo National Forest) ആണ് ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

 * പ്രത്യേകത: ഈ മരം ഈജിപ്തിലെ പിരമിഡുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിനും മുൻപേ മുളച്ചു വന്നതാണ്. ഇതിന്റെ സുരക്ഷ മുൻനിർത്തി ഇതിന്റെ കൃത്യമായ സ്ഥാനം അധികൃതർ രഹസ്യമാക്കി വെച്ചിരിക്കുകയാണ്.

2. ഗ്രേറ്റ് ഗ്രാൻഡ്ഫാദർ (Alerce Milenario)

അടുത്തിടെ ചിലിയിലെ ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തിയ 'അലെർസെ മിലനേരിയോ' (Great Grandfather) എന്ന മരത്തിന് മെഥൂസലയേക്കാൾ പ്രായമുണ്ടെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇതിന് ഏകദേശം 5,400 വർഷം പഴക്കമുണ്ടെന്നാണ് ഗവേഷകരുടെ വാദം.

3. ഓൾഡ് ടിജിക്കോ (Old Tjikko) - ക്ലോണൽ വൃക്ഷം

വേരുകളുടെ പഴക്കം കണക്കാക്കിയാൽ ഏറ്റവും പഴയ മരങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് സ്വീഡനിലെ ഓൾഡ് ടിജിക്കോ.

 * പ്രായം: ഏകദേശം 9,500 വർഷത്തിലധികം.

 * പ്രത്യേകത: ഇതിന്റെ മുകൾഭാഗം അത്ര പഴക്കമുള്ളതല്ലെങ്കിലും, ഇതിന്റെ വേരുകൾ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി നിലനിൽക്കുന്നതാണ്. പഴയ തടി നശിക്കുമ്പോൾ അതേ വേരിൽ നിന്ന് പുതിയ തടി മുളച്ചു വരികയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

കേരളത്തിലെ പഴക്കമുള്ള മരം: കന്നിമാര തേക്ക്

കേരളത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ പറമ്പിക്കുളം വന്യജീവി സങ്കേതത്തിലുള്ള കന്നിമാര തേക്ക് ലോകപ്രശസ്തമാണ്.

 * പ്രായം: ഏകദേശം 450 വർഷത്തിന് മുകളിൽ.

 * പ്രത്യേകത: ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജീവനുള്ള തേക്ക് മരങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ 'മഹാബൃക്ഷ പുരസ്കാരം' ഈ മരത്തിന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മരങ്ങളുടെ തടിയിലുള്ള വളയങ്ങൾ (Tree Rings) എണ്ണിയാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ പ്രായം കണക്കാക്കുന്നത്. ഇതിനെ ഡെൻഡ്രോക്രോണോളജി (Dendrochronology) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കിയ 10 പ്രധാന വിപ്ലവങ്ങൾ

 

1. കാർഷിക വിപ്ലവം (Neolithic Revolution)

ഇതൊരുപക്ഷേ മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മാറ്റമായിരിക്കാം. ഏകദേശം 12,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, മനുഷ്യൻ നാടോടി ജീവിതം (Hunter-gatherer) ഉപേക്ഷിച്ച് കൃഷി ചെയ്യാനും ഒരിടത്ത് സ്ഥിരതാമസമാക്കാനും തുടങ്ങിയ മാറ്റമാണിത്. ഇത് ഗ്രാമങ്ങളുടെയും പിന്നീട് നഗരങ്ങളുടെയും ഉദയത്തിന് കാരണമായി.

2. അച്ചടി വിപ്ലവം (Printing Revolution)

1440-ൽ ജോഹന്നസ് ഗുട്ടൻബർഗ് അച്ചടിയന്ത്രം കണ്ടുപിടിച്ചതോടെയാണ് ഇത് ആരംഭിച്ചത്. പുസ്തകങ്ങൾ കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ നിർമ്മിക്കാനും അറിവ് സാധാരണക്കാരിലേക്ക് എത്തിക്കാനും ഇത് സഹായിച്ചു. നവോത്ഥാനത്തിനും ശാസ്ത്രീയ മുന്നേറ്റങ്ങൾക്കും ഇത് അടിത്തറയിട്ടു.

3. ശാസ്ത്ര വിപ്ലവം (Scientific Revolution)

16-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആരംഭിച്ച ഈ വിപ്ലവം പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചുള്ള മനുഷ്യന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് മാറ്റി. ഗലീലിയോ, ന്യൂട്ടൺ തുടങ്ങിയവർ അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾക്ക് പകരം യുക്തിക്കും പരീക്ഷണങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം നൽകി. ഇത് ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു.

4. അമേരിക്കൻ വിപ്ലവം (American Revolution - 1776)

ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിനെതിരെ അമേരിക്കൻ കോളനികൾ നടത്തിയ പോരാട്ടം. ഇത് ആധുനിക ജനാധിപത്യത്തിനും (Democracy) ഭരണഘടനാപരമായ റിപ്പബ്ലിക്കുകൾക്കും മാതൃകയായി.

5. ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം (French Revolution - 1789)

രാജവാഴ്ചയ്‌ക്കെതിരെ ഫ്രാൻസിലെ ജനങ്ങൾ നടത്തിയ പോരാട്ടം. "സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, സാഹോദര്യം" (Liberty, Equality, Fraternity) എന്ന ആശയങ്ങൾ ലോകമെമ്പാടും പ്രചരിക്കാൻ ഇത് കാരണമായി.

6. വ്യാവസായിക വിപ്ലവം (Industrial Revolution)

18-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബ്രിട്ടനിൽ തുടങ്ങി ലോകമെമ്പാടും വ്യാപിച്ച മാറ്റം. കൈകൊണ്ടുള്ള നിർമ്മാണത്തിൽ നിന്ന് യന്ത്രവൽക്കരണത്തിലേക്കുള്ള (Machines & Factories) മാറ്റമായിരുന്നു ഇത്. ആവി എൻജിന്റെ കണ്ടുപിടുത്തം ഗതാഗതത്തിലും ഉൽപ്പാദനത്തിലും വൻ കുതിച്ചുചാട്ടമുണ്ടാക്കി.

7. റഷ്യൻ വിപ്ലവം (Russian Revolution - 1917)

സാറിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തെ അട്ടിമറിച്ച് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വന്ന സംഭവം. ഇത് ലോകമെമ്പാടും സോഷ്യലിസം, കമ്മ്യൂണിസം തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങൾ പടരാനും ശീതയുദ്ധം പോലുള്ള രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങൾക്കും വഴിവെച്ചു.

8. ഹരിത വിപ്ലവം (Green Revolution)

1950-60 കാലഘട്ടത്തിൽ കാർഷിക രംഗത്തുണ്ടായ വൻ കുതിച്ചുചാട്ടം. അത്യുൽപ്പാദന ശേഷിയുള്ള വിത്തുകളും ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകളും ഉപയോഗിച്ച് ഭക്ഷ്യ ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായിച്ചു. പട്ടിണി കുറയ്ക്കുന്നതിൽ ഇത് വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു (ഇന്ത്യയിൽ എം.എസ്. സ്വാമിനാഥൻ ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകി).

9. ഡിജിറ്റൽ വിപ്ലവം (Digital Revolution / Information Age)

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെയും ഇന്റർനെറ്റിന്റെയും വരവോടെ ഉണ്ടായ മാറ്റം. വിവരങ്ങൾ വിരൽത്തുമ്പിൽ ലഭ്യമാക്കാനും ലോകത്തെ ഒരു ആഗോള ഗ്രാമമായി (Global Village) മാറ്റാനും ഇതിന് സാധിച്ചു.

10. നിർമ്മിത ബുദ്ധി വിപ്ലവം (AI Revolution)

നാം ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണിത്. മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധിശക്തി ആവശ്യമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കമ്പ്യൂട്ടറുകളെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്ന Artificial Intelligence (AI) സാങ്കേതികവിദ്യ, തൊഴിൽ, ആരോഗ്യം, വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങി എല്ലാ മേഖലകളെയും അടിമുടി മാറ്റിമറിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വർഗ്ഗീകരണം (Hottest to Coldest)

 

നക്ഷത്രങ്ങളെ അവയുടെ താപനിലയുടെ (Temperature) അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രധാനമായും ഏഴ് വിഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ വർഗ്ഗീകരണത്തെ Spectral Classification എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഏറ്റവും ചൂടുള്ള നീല നക്ഷത്രങ്ങൾ മുതൽ താപനില കുറഞ്ഞ ചുവന്ന നക്ഷത്രങ്ങൾ വരെയുള്ള പട്ടിക താഴെ നൽകുന്നു.

നക്ഷത്രങ്ങളുടെ താപനില അളക്കുന്നത് കെൽവിൻ (Kelvin - K) യൂണിറ്റിലാണ്.

നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വർഗ്ഗീകരണം (Hottest to Coldest)

 O - കടും നീല (Blue) | 30,000 K-ൽ കൂടുതൽ | Alnitak | ഏറ്റവും ചൂടുള്ളതും അപൂർവ്വവുമായ നക്ഷത്രങ്ങൾ. |

 B - നീല കലർന്ന വെള്ള | 10,000 K - 30,000 K | Rigel | വളരെ തിളക്കമുള്ളവ, ആയുസ്സ് കുറവായിരിക്കും. |

 A - വെള്ള (White) | 7,500 K - 10,000 K | Sirius, Vega | ആകാശത്ത് തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന പല പ്രമുഖ നക്ഷത്രങ്ങളും ഈ ഗണത്തിൽപെടുന്നു. |

 F - മഞ്ഞ കലർന്ന വെള്ള | 6,000 K - 7,500 K | Canopus | ഇടത്തരം താപനിലയുള്ളവ. |

 G - മഞ്ഞ (Yellow) | 5,200 K - 6,000 K | നമ്മുടെ സൂര്യൻ | മഞ്ഞക്കുള്ളൻ (Yellow Dwarf) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. |

K - ഓറഞ്ച് (Orange) | 3,700 K - 5,200 K | Arcturus | സൂര്യനേക്കാൾ ചൂട് കുറഞ്ഞവ. |

 M -ചുവപ്പ് (Red) | 2,400 K - 3,700 K | Betelgeuse | ഏറ്റവും തണുത്ത നക്ഷത്രങ്ങൾ. പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതലുള്ളത് ഇവയാണ്. 

പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ:

 ഒരു ഇരുമ്പ് കഷ്ണം ചൂടാക്കുമ്പോൾ ആദ്യം ചുവന്ന നിറത്തിലും പിന്നീട് പഴുത്ത് വെളുത്ത നിറത്തിലും മാറുന്നത് പോലെയാണ് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ കാര്യവും. ചൂട് കൂടുന്തോറും നക്ഷത്രത്തിന്റെ നിറം ചുവപ്പിൽ നിന്ന് നീലയിലേക്ക് മാറുന്നു. അതുകൊണ്ട് നീല നക്ഷത്രങ്ങളാണ് ഏറ്റവും ചൂടുള്ളത്, ചുവന്നവയ്ക്ക് ചൂട് കുറവുമാണ്.നമ്മുടെ സൂര്യൻ 'G' വിഭാഗത്തിൽ പെട്ട ഒരു നക്ഷത്രമാണ്. ഇതിന്റെ ഉപരിതല താപനില ഏകദേശം 5,800 K ആണ്.

 ഈ ക്രമം (O, B, A, F, G, K, M) ഓർത്തിരിക്കാൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞർ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു വാചകമുണ്ട്: "Oh Be A Fine Girl/Guy, Kiss Me."

ഇവ കൂടാതെ താപനില വളരെ കുറഞ്ഞ Brown Dwarfs (തവിട്ട് കള്ളന്മാർ) എന്നറിയപ്പെടുന്ന L, T, Y എന്നീ വിഭാഗങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവയെ 'പരാജയപ്പെട്ട നക്ഷത്രങ്ങൾ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു, കാരണം ഇവയിൽ ആണവോർജ്ജം (Nuclear Fusion) ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാനുള്ള ചൂട് ഉണ്ടാകാറില്ല.

ബ്ലോക്ക് യൂണിവേഴ്സ് തിയറി (Block Universe Theory)

 

സമയം എന്നാൽ എന്താണെന്നും അത് എങ്ങനെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്നും ശാസ്ത്രീയമായും തത്ത്വചിന്താപരമായും വിശദീകരിക്കുന്ന ഒരു രസകരമായ സിദ്ധാന്തമാണ് ബ്ലോക്ക് യൂണിവേഴ്സ് തിയറി (Block Universe Theory). ഇതിനെ എറ്റേണലിസം (Eternalism) എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്.

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഭൂതകാലവും (Past), വർത്തമാനകാലവും (Present), ഭാവികാലവും (Future) എല്ലാം ഒരേപോലെ ഇപ്പോൾ നിലനിൽക്കുന്നു എന്നാണ് ഈ തിയറി പറയുന്നത്.

1. സമയത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് ഒരു മിഥ്യയാണ് (Time doesn't flow)

നമ്മൾ സാധാരണയായി കരുതുന്നത് സമയം ഒരു നദി പോലെ ഒഴുകുന്നു എന്നാണ്—അതായത് കഴിഞ്ഞുപോയ നിമിഷം പോയിക്കഴിഞ്ഞു, ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന നിമിഷം ഇനിയും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. എന്നാൽ ബ്ലോക്ക് യൂണിവേഴ്സ് തിയറി അനുസരിച്ച് സമയം ഒഴുകുന്നില്ല. അത് ഒരു വലിയ 'ബ്ലോക്ക്' പോലെ ഒരുമിച്ച് നിലനിൽക്കുന്നു.

2. നാലാം ഡയമൻഷൻ (The Fourth Dimension)

നമുക്കറിയാം സ്ഥലത്തിന് (Space) മൂന്ന് മാനങ്ങൾ (Dimensions) ഉണ്ടെന്ന് (നീളം, വീതി, ഉയരം). ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റീന്റെ 'തിയറി ഓഫ് റിലേറ്റീവിറ്റി' പ്രകാരം സമയം എന്നത് ഇതിന്റെ നാലാമത്തെ മാനമാണ്. ഒരു പുസ്തകത്തിലെ എല്ലാ പേജുകളും ഒരേസമയം ആ പുസ്തകത്തിൽ ഉള്ളതുപോലെ, പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ നിമിഷങ്ങളും ഈ നാല് മാനങ്ങളുള്ള ബ്ലോക്കിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

3. ഒരു മൂവി ഫിലിം പോലെ (The Movie Reel Analogy)

ഒരു സിനിമയുടെ ഫിലിം റോൾ സങ്കൽപ്പിക്കുക. അതിൽ സിനിമയുടെ തുടക്കവും മധ്യവും അവസാനവും എല്ലാം ഒരേസമയം ആ ഫിലിം റോളിൽ ഉണ്ട്. പക്ഷേ നമ്മൾ അത് കാണുമ്പോൾ ഒരു സമയത്ത് ഒരു ഫ്രെയിം മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂ. അതുപോലെ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഓരോ സംഭവവും (നിങ്ങളുടെ ജനനം, ഈ നിമിഷം, നിങ്ങളുടെ മരണം) ഈ 'ബ്ലോക്കിൽ' നേരത്തെ തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. നമ്മൾ ആ ബ്ലോക്കിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അത് ഇപ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് നമുക്ക് തോന്നുന്നു എന്ന് മാത്രം.

4. ഭൂതവും ഭാവിയും ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു

ഈ സിദ്ധാന്തം ശരിയാണെങ്കിൽ:

 നിങ്ങളുടെ അഞ്ചാം വയസ്സിലെ ജന്മദിനം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത് ഇപ്പോഴും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

  നിങ്ങൾ നാളെ ചെയ്യാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങളും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് ഇതിനോടകം തന്നെയുണ്ട്.

 ഐൻസ്റ്റീന്റെ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം (Relativity): സമയം എല്ലാവർക്കും ഒരേപോലെയല്ല എന്ന് ഐൻസ്റ്റീൻ തെളിയിച്ചു. ഒരാൾക്ക് വർത്തമാനകാലമായ കാര്യം മറ്റൊരാൾക്ക് ഭൂതകാലമോ ഭാവികാലമോ ആകാം. ഈ പ്രതിഭാസം വിശദീകരിക്കാൻ ബ്ലോക്ക് യൂണിവേഴ്സ് മോഡൽ സഹായിക്കുന്നു.

 ഭാവി നേരത്തെ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്ന ഒന്നാണെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ജീവിതം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതാണോ (Predestined) എന്ന വലിയൊരു ചോദ്യം ഇത് ഉയർത്തുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, നമ്മൾ ഒരു സിനിമ കാണുന്ന പ്രേക്ഷകനെപ്പോലെയാണ്; സിനിമ മുഴുവൻ ആ റോളിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും നമ്മൾ ഓരോ നിമിഷമായി അത് അനുഭവിച്ചു തീർക്കുന്നു.

WASP-193b

 

ബഹിരാകാശ ഗവേഷകർ അടുത്തിടെ കണ്ടെത്തിയതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വിചിത്രമായ ഗ്രഹങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.

WASP-193b എന്നത് ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഏകദേശം 1,200 പ്രകാശവർഷം അകലെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഭീമൻ ഗ്രഹമാണ്. ഇതിനെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ "കോട്ടൺ കാൻഡി ഗ്രഹം" (Cotton Candy Planet) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഇതിന് കാരണം ഈ ഗ്രഹത്തിന്റെ അസാധാരണമായ കുറഞ്ഞ സാന്ദ്രതയാണ്.

ഈ ഗ്രഹത്തിന്റെ സവിശേഷതകൾ നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതാണ്: നമ്മുടെ സൗരയൂഥത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഗ്രഹമായ വ്യാഴത്തേക്കാൾ (Jupiter) 50% കൂടുതൽ വലിപ്പമുള്ളതാണ്. വലിപ്പത്തിൽ വ്യാഴത്തേക്കാൾ വലുതാണെങ്കിലും, ഭാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ വ്യാഴത്തിന്റെ വെറും ഏഴിലൊന്ന് (1/7th) മാത്രമേ ഇതിനുള്ളൂ. സാന്ദ്രത വളരെ കുറവാണ്. ഏകദേശം 0.059 ഗ്രാം/സെന്റിമീറ്റർ ക്യൂബ് ആണ് ഇതിന്റെ സാന്ദ്രത. മിഠായിപ്പൊതിയിലെ "കോട്ടൺ കാൻഡി"യുടെ സാന്ദ്രതയുമായി ഇതിനെ താരതമ്യം ചെയ്യാം. വെള്ളത്തേക്കാളും സാന്ദ്രത കുറവായതിനാൽ, ഒരു വലിയ ബക്കറ്റ് വെള്ളത്തിലിട്ടാൽ ഈ ഗ്രഹം പൊങ്ങിക്കിടക്കും!

സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രഹം ഇത്രയും വലുതാകണമെങ്കിൽ അതിന് കൃത്യമായ പിണ്ഡം (Mass) ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ WASP-193b എങ്ങനെ ഇത്രയും കുറഞ്ഞ ഭാരത്തിൽ ഇത്ര വലിയ വലിപ്പം നിലനിർത്തുന്നു എന്നത് ശാസ്ത്രലോകത്തിന് ഇന്നും ഒരു നിഗൂഢതയാണ്.

 ഇത് പ്രധാനമായും ഹൈഡ്രജനും ഹീലിയവും കൊണ്ട് നിർമ്മിതമായ ഒരു വാതക ഗ്രഹമാണ്.ഈ ഗ്രഹം അതിന്റെ നക്ഷത്രത്തെ വളരെ അടുത്താണ് വലംവെക്കുന്നത്. വെറും 6.25 ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് ഇത് ഒരു വട്ടം നക്ഷത്രത്തെ ചുറ്റി വരുന്നു. നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ചൂട് കാരണം ഇതിന്റെ അന്തരീക്ഷം അമിതമായി വീർത്തു നിൽക്കുന്നതാകാം (Inflated Atmosphere) ഇത്രയും വലിപ്പം തോന്നിക്കാൻ കാരണം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

WASP (Wide Angle Search for Planets) എന്ന പദ്ധതിയിലൂടെയാണ് ഇത് കണ്ടെത്തുന്നത്. ഒരു നക്ഷത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഗ്രഹം കടന്നുപോകുമ്പോൾ നക്ഷത്രത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ വരുന്ന വ്യത്യാസം (Transit Method) നിരീക്ഷിച്ചാണ് ഇതിന്റെ വലിപ്പവും ഭാരവും കണക്കാക്കിയത്. ഇത്രയും കുറഞ്ഞ സാന്ദ്രതയുള്ള ഒരു ഗ്രഹം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു എന്നത് പഠനവിഷയമാണ്.

⭐ ക്രിസ്മസ് ട്രീ ഓപ്പൺ ക്ലസ്റ്റർ (Christmas Tree Cluster)

 

ക്രിസ്മസ് ട്രീ ക്ലസ്റ്റർ എന്ന് പറയുന്നത് NGC 2264 എന്ന പേരുള്ള ഒരു താരംജനന പ്രദേശവും ഓപ്പൺ ക്ലസ്റ്ററും ആണ്. ഇത് ദൂരെയുള്ള ഒരു താരക്കൂട്ടമാണ്, അതിന്റെ ആകൃതി ക്രിസ്മസ് ട്രീയെ പോലെ തോന്നുന്നതിനാൽ ഈ പേര് ലഭിച്ചു.

🌌 എവിടെയാണ് ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്?

ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് മോണോസെറോസ് (Monoceros) നക്ഷത്രരാശിയിൽ ആണ്. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 2,300 ലൈറ്റ് ഇയർ ദൂരത്തിൽ. ശീതകാലത്ത് വാടക്കൻ അർധഗോളത്തിൽ നന്നായി കാണാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു വസ്തുവാണ്.

⭐ ഇത് എന്തുകൊണ്ട് പ്രശസ്തമാണ്?

ക്രിസ്മസ് ട്രീ ക്ലസ്റ്റർ ഒരു വലിയ ഘടനയുടെ ഭാഗമാണ് — NGC 2264 എന്ന പേരിലുള്ളതാണ് ഈ പൂർണ്ണ സമുച്ചയം. ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്:

1. ക്രിസ്മസ് ട്രീ ഓപ്പൺ ക്ലസ്റ്റർ

2. കോൺ നെബുല (Cone Nebula)

3. Snowflake Cluster (താര ജനന മേഖല)

4. ഫോക്സ് ഫർ നെബുല (Fox Fur Nebula)

ഇങ്ങനെ ഒരുമിച്ച് ചേർന്നാൽ അത് ഒരു മനോഹരമായ താരം രൂപപ്പെടുന്ന പ്രദേശം ആയി മാറുന്നു.

എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടത്?

ഈ ക്ലസ്റ്റർ ഒരു വിപുലമായ വാതക-പൊടി മേഘത്തിൽ നിന്നാണ് രൂപപ്പെട്ടത്.ഈ മേഘത്തിൽ നിന്നാണ് നൂറുകണക്കിന് പുതിയ തെളിഞ്ഞ യുവ താരങ്ങൾ പിറവിയെടുത്തത്. അതുകൊണ്ട് ഇത് ഒരു Star-forming Region (താരം പിറവിയെടുക്കുന്ന മേഖല) എന്ന നിലയിൽ ഏറെ പ്രശസ്തമാണ്.

🎄 'ക്രിസ്മസ് ട്രീ' എന്ന പേര് കിട്ടിയതിന് കാരണം?

ടെലസ്കോപ്പ് ചിത്രങ്ങൾ നോക്കുമ്പോൾ: താരങ്ങൾ കോണാകൃതിയിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ കാണാം.

മുകളിൽ ഒരു ഒരു  തിളങ്ങുന്ന താരവും താഴേക്ക് വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന താരങ്ങളും ചേർന്ന് ഒരു ക്രിസ്മസ് ട്രീ പോലുള്ള ആകൃതി ഉണ്ടാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആസ്ത്രോണമേഴ്‌സ് ഈ ഓപ്പൺ ക്ലസ്റ്റർക്ക് Christmas Tree Cluster എന്ന പേര് നൽകിയതാണ്.

🌠 പ്രധാന സവിശേഷതകൾ

⭐ പ്രായം

ഇതിലെ താരങ്ങൾ വളരെ യുവമാണ് — ഏകദേശം 3–4 million years മാത്രം.

(അളവിൽ നോക്കുമ്പോൾ വളരെ ചെറുതാണ്.)

⭐ വലിപ്പം

ക്ലസ്റ്ററിന്റെ വ്യാസം ഏകദേശം 20 ലൈറ്റ് ഇയർ.

⭐ താരങ്ങളുടെ തരം

ചുവന്ന ബാലതാരങ്ങൾ (Red dwarfs)

വലുതും ചൂടേറിയതുമായ നീല താരങ്ങൾ (Blue young stars)

പുതുപിറന്ന പ്രോടോസ്റ്റാർ (Protostars) എന്നിവ.

🌈 ദൃശ്യ സ്വഭാവം

കോൺ നെബുല എന്ന ഇരുണ്ട പൊടിക്കൂടം അടുക്കുന്നതു കൊണ്ട് ഈ പ്രദേശം വളരെ മനോഹരമാണ്. ഹൈഡ്രജൻ ഗ്യാസ് പ്രകാശിക്കാറുള്ളതിനാൽ ചുവപ്പൻ-പിങ്ക് നിറമുള്ള emission nebula പോലെയായി കാണാം.

ക്രിസ്മസ് ട്രീയുടെ "വെളിച്ചം" പോലെ നിരവധി പ്രകാശിക്കുന്ന യുവ താരങ്ങൾ ഇരുണ്ട പശ്ചാത്തലത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു.

🔭 നഗ്നനേത്രം, ബൈനോക്കുലർ, ടെലസ്കോപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് കാണാമോ?

നഗ്നനേത്രങ്ങൾക്ക്: ഇല്ല — അത്ര വെളിച്ചമില്ല.

ബൈനോക്കുലർ: ഒരു മങ്ങിയ പ്രകാശമേ കാണാൻ പറ്റൂ.

ടെലസ്കോപ്പ്: 4-inch അല്ലെങ്കിൽ  അത്രയ്ക്ക്  വലിയ ടെലസ്കോപ്പിൽ നല്ല രീതിയിൽ കാണാൻ കഴിയും.

ഫോട്ടോഗ്രാഫിയ്ക്ക് (Astrophotography) ഇത് വളരെ മനോഹരമായ ഒരു വിഷയമാണ്.

താരങ്ങൾ എങ്ങനെ പിറവിയെടുക്കുന്നു എന്ന പഠനത്തിനു ഇതൊരു പ്രധാന ലബോറട്ടറിയാണ്. NASA, ESA തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഈ മേഖലയെ നിരന്തരം നിരീക്ഷിക്കുന്നു. യുവ താരങ്ങളുടെ ഡിസ്കുകൾ, ജെറ്റ്‌സ്, സ്റ്റാർ ഫോർമേഷൻ സ്പീഡുകൾ, ഗ്യാസിന്റെ  വിതരണം  എന്നിവ പഠിക്കാൻ അനുയോജ്യമായ പ്രദേശം.

Messenger Spacecraft

 

MESSENGER എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന സ്‌പേസ്‌ക്രാഫ്റ്റ് NASA ബുധഗ്രഹത്തെ (Mercury) പഠിക്കാൻ അയച്ച ഒരു പ്രശസ്തമായ ദൗത്യമാണ്.

MESSENGER എന്ന പേര് തന്നെ ഒരു ചുരുക്കപ്പേരാണ്:

Mercury  Exploration Spacecraft Study Environment GEochemistry Ranging

അതായത് ബുധഗ്രഹത്തിന്റെ പരിസ്ഥിതി, ഘടന, ഉപരിതലം, ഭൗതിക ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ വിശദമായി പഠിക്കുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.

🌍 ദൗത്യത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ

1. ബുധഗ്രഹത്തിന്റെ ഉപരിതല ഘടനയും രൂപീകരണവും പഠിക്കൽ

2. ഗ്രഹത്തിന്റെ മാഗ്നറ്റിക് ഫീൽഡും അതിന്റെ സ്വഭാവവും കണ്ടെത്തൽ

3. താപനിലകളിലെ അത്യന്തം വ്യത്യാസങ്ങൾ പരിശോധിക്കൽ

4. ബുധഗ്രഹത്തിന്റെ നിസ്സാരമായ അന്തരീക്ഷം (exosphere) പഠിക്കൽ

5. ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിലുള്ള ജലം/മഞ്ഞ് അടങ്ങിയേക്കാമെന്ന് കരുതുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ പരിശോധിക്കൽ

2004 ഓഗസ്റ്റ് 3 – NASA MESSENGER നെ വിക്ഷേപിച്ചു.

നിരവധി ഗ്രഹങ്ങളിലൂടെ ഗ്രാവിറ്റി അസിസ്റ്റ് നടത്തിയ ശേഷം ഇത് 2011 മാർച്ച് 18-ന് ബുധഗ്രഹത്തിന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

🛰️ MESSENGER ചെയ്ത പ്രധാന കണ്ടെത്തലുകൾ

ബുധഗ്രഹത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ വെള്ളമഞ്ഞ് (water ice) ഉണ്ടെന്ന തെളിവുകൾ. ഗ്രഹത്തിന്റെ മാഗ്നറ്റിക് ഫീൽഡ് അസമമായതും, വടക്കുഭാഗത്ത് കൂടുതൽ ശക്തമാണെന്നും കണ്ടെത്തി. ഉപരിതലത്തിൽ അഗ്നിപർവ്വത പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്ന തെളിവുകൾ. ഗ്രഹത്തിന്റെ ഉപരിതലം മുൻപ് കരുതിയതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ ഇരുമ്പ്-സമൃദ്ധം ആണെന്ന് കണ്ടെത്തി.

🔚 ദൗത്യത്തിന്റെ അന്ത്യം

2015 ഏപ്രിൽ 30-ന് MESSENGER ബുധഗ്രഹത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ തട്ടി ദൗതി അവസാനിച്ചു.

ഇന്ധനം തീർന്നതുകൊണ്ടാണ് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടത്.

നാസയുടെ (NASA) ESCAPADE (Escape and Plasma Acceleration and Dynamics Explorers) മിഷൻ

 

ESCAPADE എന്നത് ചൊവ്വയെ (Mars) കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തിനായി നാസയുടെ SIMPLEx (Small Innovative Missions for Planetary Exploration) പ്രോഗ്രാമിന് കീഴിൽ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത, ചെലവ് കുറഞ്ഞ, രണ്ട് ചെറിയ ഉപഗ്രഹങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ബഹിരാകാശ ദൗത്യമാണ്.

🚀 പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ (Key Objectives)

ഈ മിഷന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം, ചൊവ്വയുടെ അന്തരീക്ഷം (Atmosphere) എങ്ങനെയാണ് കാലക്രമേണ നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്നും, അതിന് സൗരവാതവുമായുള്ള (Solar Wind) ഇടപെടൽ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നും പഠിക്കുക എന്നതാണ്. സൗരവാതം (സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള ചാർജ് ചെയ്ത കണങ്ങളുടെ പ്രവാഹം) ചൊവ്വയുടെ നേർത്ത അന്തരീക്ഷത്തെ എങ്ങനെ തുടച്ചുമാറ്റുന്നു എന്ന് പഠിക്കുക. ഒരുകാലത്ത് ചൊവ്വയിൽ ജലാംശം നിലനിർത്താൻ സാധിക്കുന്നത്ര കട്ടിയുള്ള അന്തരീക്ഷം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. അത് എങ്ങനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ ഇത് സഹായിക്കും. ചൊവ്വയുടെ ചുറ്റുമുള്ള മാഗ്നെറ്റോസ്ഫിയർ (Magnetosphere) എന്ന കാന്തിക മണ്ഡലം സൗരവാതവുമായി എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കുക.

 ഈ പഠനങ്ങളിലൂടെ, സൗരയൂഥത്തിലെ മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളുടെയും വിദൂര എക്സോപ്ലാനറ്റുകളുടെയും (Exoplanets) കാലാവസ്ഥാ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചും ജീവന്റെ സാധ്യതകളെക്കുറിച്ചും കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

🛰️ ഇരട്ട ഉപഗ്രഹങ്ങൾ (The Twin Spacecraft)

ഈ ദൗത്യത്തിൽ 'ബ്ലൂ' (Blue), 'ഗോൾഡ്' (Gold) എന്നിങ്ങനെ പേരിട്ടിട്ടുള്ള, ഒരേപോലെയുള്ള രണ്ട് ബഹിരാകാശ പേടകങ്ങളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഈ രണ്ട് പേടകങ്ങളും ചൊവ്വയുടെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ വ്യത്യസ്ത സ്ഥാനങ്ങളിൽ പറന്ന്, ഒരേ സമയം വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കും. ഇത് ചൊവ്വയുടെ കാന്തിക മണ്ഡലത്തിന്റെയും ബഹിരാകാശ പരിസ്ഥിതിയുടെയും ത്രിമാന (3D) ദൃശ്യം നൽകാൻ സഹായിക്കും. ഓരോ ഉപഗ്രഹത്തിലും ചൊവ്വയുടെ പ്ലാസ്മ (Plasma) പരിസ്ഥിതിയെയും കാന്തിക മണ്ഡലത്തെയും അളക്കുന്നതിനുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ സജ്ജീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

📅 ദൗത്യത്തിന്റെ വഴി (Mission Path)

ESCAPADE ദൗത്യം 2025 നവംബറിൽ ന്യൂ ഗ്ലെൻ (New Glenn) റോക്കറ്റിലാണ് വിക്ഷേപിച്ചത്.പേടകങ്ങൾ ചൊവ്വയിലേക്ക് നേരിട്ട് പോകുന്നതിനു പകരം, ആദ്യം ഭൂമിയും സൂര്യനും തമ്മിലുള്ള L2 ലഗ്രാഞ്ച് പോയിന്റിന് (Lagrange Point 2 - ഗുരുത്വാകർഷണ ബലങ്ങൾ സന്തുലിതമായ ഒരു സ്ഥലം) സമീപമുള്ള ഭ്രമണപഥത്തിൽ ഒരു വർഷത്തോളം 'താമസിച്ച്' (loiter) ബഹിരാകാശ കാലാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കും.

 2026-ന്റെ അവസാനത്തോടെ പേടകങ്ങൾ ചൊവ്വയിലേക്കുള്ള യാത്ര പുനരാരംഭിച്ച് 2027-ൽ ചൊവ്വയുടെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ എത്തും. 2028 മുതൽ 2029 വരെയാണ് പ്രധാനമായും ശാസ്ത്രീയ വിവരശേഖരണം നടത്താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ഹോക്കിംഗ് റേഡിയേഷൻ - Hawking Radiation

 

പ്രസിദ്ധ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗ് 1974-ൽ അവതരിപ്പിച്ച ഒരു സിദ്ധാന്തമാണ് ഹോക്കിംഗ് റേഡിയേഷൻ (Hawking Radiation). ഈ സിദ്ധാന്തം അനുസരിച്ച്, ബ്ലാക്ക് ഹോളുകൾ (Black Holes) പൂർണ്ണമായും 'കറുത്തത്' (Black) അല്ല, മറിച്ച് അവ കറുത്ത വസ്തു വികിരണം (Black-body radiation) പോലെ വളരെ ചെറിയ അളവിൽ ഊർജ്ജം പുറത്തുവിടുന്നു. ഇതിനെയാണ് ഹോക്കിംഗ് റേഡിയേഷൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

 അടിസ്ഥാന ആശയം (Basic Concept)

ഹോക്കിംഗ് റേഡിയേഷൻ വിശദീകരിക്കുന്നതിന് ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്സും (Quantum Mechanics) പൊതു ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തവും (General Relativity) സംയോജിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

1. ശൂന്യതയും വെർച്വൽ കണങ്ങളും (Vacuum and Virtual Particles)

 ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്സ് അനുസരിച്ച്, ശൂന്യമായ ഇടം (Empty space) യഥാർത്ഥത്തിൽ ശൂന്യമല്ല.

 ഇവിടെ വെർച്വൽ കണങ്ങളുടെ (Virtual particles) ജോഡികൾ നിരന്തരം ഉണ്ടാകുകയും ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തന്നെ ഇല്ലാതാകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു കണം (Particle) അതിൻ്റെ പ്രതികണവുമായി (Anti-particle) ചേർന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നതും ഇല്ലാതാകുന്നതും.

2. ഇവൻ്റ് ഹൊറൈസണിലെ വേർതിരിയൽ (Separation at the Event Horizon)

 ഒരു ബ്ലാക്ക് ഹോളിന്റെ അതിർത്തിയാണ് ഇവൻ്റ് ഹൊറൈസൺ (Event Horizon). ഇതിനകത്തേക്ക് പോകുന്ന ഒന്നിനും - പ്രകാശത്തിനു പോലും - പുറത്തുവരാൻ കഴിയില്ല.ഈ ഇവൻ്റ് ഹൊറൈസണിൻ്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഒരു വെർച്വൽ കണികാ ജോഡി (Virtual particle pair) ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ഗുരുത്വാകർഷണ ബലം കാരണം അവ വേർതിരിയുന്നു. ഈ ജോഡിയിലെ ഒരു കണം (ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു നെഗറ്റീവ് ഊർജ്ജ കണം- Negative Energy Particle) ബ്ലാക്ക് ഹോളിനുള്ളിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും മറ്റേ കണം (പോസിറ്റീവ് ഊർജ്ജ കണം) രക്ഷപ്പെട്ട് ബഹിരാകാശത്തേക്ക് പോകുകയും ചെയ്യുന്നു.ഇങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടുന്ന കണങ്ങളാണ് ഹോക്കിംഗ് റേഡിയേഷൻ ആയി പുറത്തുവരുന്നത്.

3. പിണ്ഡം കുറയുന്നത് (Mass Reduction)

ബ്ലാക്ക് ഹോളിലേക്ക് വീഴുന്ന നെഗറ്റീവ് ഊർജ്ജ കണം ബ്ലാക്ക് ഹോളിന്റെ പിണ്ഡം (Mass) കുറയ്ക്കാൻ കാരണമാകുന്നു.അതായത്, ഊർജ്ജം പുറത്തുവിടുമ്പോൾ, E=mc^2 എന്ന സമവാക്യം അനുസരിച്ച് ബ്ലാക്ക് ഹോളിൻ്റെ പിണ്ഡം കുറയുന്നു. ഇതിനെ ബ്ലാക്ക് ഹോൾ ബാഷ്പീകരണം (Black Hole Evaporation) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

🌡️ ഹോക്കിംഗ് താപനില (Hawking Temperature)

ഹോക്കിംഗ് റേഡിയേഷൻ ബ്ലാക്ക് ഹോളിന് ഒരു താപനില (Temperature) ഉണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു, ഇതിനെ ഹോക്കിംഗ് താപനില (T_H) എന്ന് പറയുന്നു. ഈ താപനില ബ്ലാക്ക് ഹോളിന്റെ പിണ്ഡത്തിന് വിപരീതാനുപാതികമാണ് (Inversely proportional). M എന്നത് ബ്ലാക്ക് ഹോളിന്റെ പിണ്ഡമാണ്. അതായത്, വലിയ ബ്ലാക്ക് ഹോളുകൾക്ക് താപനില വളരെ കുറവും (ശക്തമായ ഗുരുത്വാകർഷണം കണങ്ങൾ വേർതിരിക്കുന്നത് പ്രയാസകരമാക്കുന്നു), ചെറിയ ബ്ലാക്ക് ഹോളുകൾക്ക് താപനില കൂടുതലും ആയിരിക്കും.

 വലിയ ബ്ലാക്ക് ഹോളുകളുടെ ബാഷ്പീകരണം വളരെ പതുക്കെയാണ് സംഭവിക്കുക (പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിലവിലെ പ്രായത്തേക്കാൾ എത്രയോ അധികം സമയം എടുക്കും), എന്നാൽ മൈക്രോ ബ്ലാക്ക് ഹോളുകൾ വളരെ വേഗത്തിൽ ബാഷ്പീകരിക്കപ്പെടും.

ക്വാണ്ടം ഗ്രാവിറ്റി സിദ്ധാന്തം (ക്വാണ്ടം ഗുരുത്വം)

 

ക്വാണ്ടം ഗ്രാവിറ്റി സിദ്ധാന്തം എന്നത് ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രത്തെയും (Quantum Mechanics) ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റീന്റെ പൊതു ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തത്തെയും (Einstein's General Relativity) ഒരുമിപ്പിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ (Gravity) വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു സൈദ്ധാന്തിക ചട്ടക്കൂടാണ് (Theoretical Framework).

പ്രപഞ്ചത്തിലെ നാല് അടിസ്ഥാന ശക്തികളാണ്:

 * ഗുരുത്വാകർഷണം (Gravity)

 * വൈദ്യുതകാന്തിക ശക്തി (Electromagnetism)

 * ദുർബല ആണവ ശക്തി (Weak Nuclear Force)

 * ശക്തമായ ആണവ ശക്തി (Strong Nuclear Force)

 ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രം അവസാനത്തെ മൂന്ന് ശക്തികളെ കണികാ തലത്തിൽ (Subatomic Level) വളരെ വിജയകരമായി വിശദീകരിക്കുന്നു.

 എന്നാൽ പൊതു ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ വൻതോതിലുള്ള വസ്തുക്കളുടെ തലത്തിൽ (Large-scale objects like planets and galaxies) വളരെ കൃത്യമായി വിശദീകരിക്കുന്നു.അതി സൂക്ഷ്മമായ കണികാ തലത്തിൽ (ഉദാഹരണത്തിന്, തമോഗർത്തങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ അഥവാ മഹാവിസ്ഫോടന സമയത്ത് - inside Black Holes or at the time of Big Bang) ഈ രണ്ട് സിദ്ധാന്തങ്ങളും പരസ്പരം യോജിക്കുന്നില്ല. ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ ക്വാണ്ടം തലത്തിൽ വിശദീകരിക്കാൻ നിലവിലുള്ള ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രത്തിന് സാധിക്കുന്നില്ല.

ഈ വൈരുദ്ധ്യം പരിഹരിച്ച്, എല്ലാ ഭൗതിക പ്രതിഭാസങ്ങളെയും ഒരൊറ്റ സിദ്ധാന്തത്തിൽ (തിയറി ഓഫ് എവരിതിംഗ് - Theory of Everything) ഉൾപ്പെടുത്താനാണ് ക്വാണ്ടം ഗ്രാവിറ്റി സിദ്ധാന്തം ശ്രമിക്കുന്നത്.

💡 പ്രധാന ആശയങ്ങൾ

ക്വാണ്ടം ഗ്രാവിറ്റി സിദ്ധാന്തത്തിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് സമീപനങ്ങളാണ് നിലവിലുള്ളത്:

1. സ്ട്രിംഗ് സിദ്ധാന്തം (String Theory)

 പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരമായ കണികകൾ (Fundamental particles) ബിന്ദുക്കളല്ല (Points) മറിച്ച്, വളരെ ചെറിയ കമ്പനമുള്ള നാടകളാണ് (Vibrating Strings).ഈ നാടകളുടെ വിവിധ രീതിയിലുള്ള കമ്പനങ്ങളാണ് (Vibrations) പ്രപഞ്ചത്തിലെ വ്യത്യസ്ത കണികകളെയും (ഇലക്ട്രോൺ, ക്വാർക്ക്, ഫോട്ടോൺ മുതലായവ) ശക്തികളെയും (ഗുരുത്വാകർഷണം ഉൾപ്പെടെ) സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.

2. ലൂപ് ക്വാണ്ടം ഗ്രാവിറ്റി (Loop Quantum Gravity - LQG)

 സ്ഥലകാലത്തെ (Spacetime) ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ക്വാണ്ടൈസ് ചെയ്യുന്നു (Quantizing Spacetime).സ്ഥലവും കാലവും തുടർച്ചയായതല്ല (Continuous), പകരം വളരെ ചെറിയ, വിവേകമുള്ള കഷണങ്ങൾ (Discrete pieces or loops) കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയതാണ് എന്നാണ് ഈ സിദ്ധാന്തം പറയുന്നത്. ഈ കഷണങ്ങൾ ഒരു വല (Net) പോലെ സ്ഥലകാലത്തെ നെയ്തെടുക്കുന്നു.ക്വാണ്ടം ഗ്രാവിറ്റി സിദ്ധാന്തം ഇപ്പോഴും വികസ്വരമായ (Developing) ഒരു മേഖലയാണ്, ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങളൊന്നും ഇതുവരെ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ പൂർണ്ണമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

TOI-4507 b: ഭീമാകാരമായ “വീർത്ത” അന്യഗ്രഹവും ശാസ്ത്രത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതും!

TOI-4507 b എന്നത് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞരെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കിയ ഒരു അതിവിചിത്രമായ അന്യഗ്രഹമാണ് (exoplanet). അതിന്റെ അസാധാരണമായ പ്രത്യേകതകൾ ഗ്രഹങ്ങൾ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു, പരിണമിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിലവിലുള്ള പല ധാരണകളെയും വെല്ലുവിളിക്കുന്നു.

 TOI-4507 b-യെ "സൂപ്പർ പഫ്" എന്ന വിഭാഗത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഇതിന് വളരെ കുറഞ്ഞ സാന്ദ്രതയാണുള്ളത് (extremely low density).ഇതിന്റെ വ്യാസം ഏകദേശം വ്യാഴത്തിന്റെ (Jupiter) വലുപ്പത്തിന് തുല്യമാണ് (ഭൂമിയുടെ ഏകദേശം 9 മടങ്ങ് വലുത്).എന്നാൽ, പിണ്ഡം (mass) വളരെ കുറവാണ് – വ്യാഴത്തിന്റെ പത്തിൽ ഒരംശത്തിലും താഴെ, ഏകദേശം ഭൂമിയുടെ 30 മടങ്ങ് മാത്രം.

   

 ഈ വലിയ വലുപ്പവും കുറഞ്ഞ പിണ്ഡവും കാരണം ഇതിന് ഒരു വലിയ, വീർത്ത (puffy) അന്തരീക്ഷം ഉണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇതിനെ "മാർഷ്മല്ലോ ഗ്രഹം" (marshmallow planet) എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്. ഓർബിറ്റ് (Orbit) അഥവാ ഭ്രമണപഥം: ഇതിന്റെ ഭ്രമണപഥം വളരെ വിചിത്രമാണ്. ഇത് അതിന്റെ നക്ഷത്രത്തെ ചുറ്റുന്നത് ഏകദേശം ലംബമായ (nearly perpendicular) പാതയിലാണ്—നക്ഷത്രത്തിന്റെ കറക്കത്തിന്റെ ദിശയ്ക്ക് ഏതാണ്ട് എതിർവശത്തുകൂടി. ഇത് വളരെ അപൂർവമായ ഒരു ഓർബിറ്റൽ വിന്യാസമാണ് (orbital alignment).ഒരു തവണ നക്ഷത്രത്തെ ചുറ്റാൻ ഇതിന് 105 ദിവസങ്ങൾ എടുക്കും.

 കറങ്ങുന്ന നക്ഷത്രത്തിന് ഏകദേശം 700 ദശലക്ഷം (700 million) വർഷം മാത്രമാണ് പ്രായം. താരതമ്യേന ചെറിയ പ്രായമുള്ള ഗ്രഹവ്യവസ്ഥകളിലൊന്നാണിത്.

🤔 എന്തുകൊണ്ട് ഇത് ശാസ്ത്രത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു?

 

 കുറഞ്ഞ സാന്ദ്രതയ്ക്കുള്ള കാരണം: സാധാരണയായി "സൂപ്പർ പഫ്" ഗ്രഹങ്ങളുടെ അന്തരീക്ഷം വീർക്കുന്നത്, നക്ഷത്രത്തോട് വളരെ അടുത്തുള്ള ഭ്രമണപഥത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ടൈഡൽ ഹീറ്റിംഗ് (tidal heating) കാരണമാണ് (നക്ഷത്രത്തിന്റെ ഗുരുത്വാകർഷണ വലിവ് ഗ്രഹത്തിന്റെ ഉൾവശം ചൂടാക്കുന്നത്).TOI-4507 b അതിന്റെ നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്ന് അകലെയാണ് (ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലയളവുള്ള "സൂപ്പർ പഫുകളിൽ" ഒന്ന്). അതിനാൽ, ഈ ദൂരത്തിൽ ടൈഡൽ ഹീറ്റിംഗ് അതിന്റെ വീർത്ത രൂപത്തിന് കാരണമാകുന്നില്ല. ഇത്രയും കുറഞ്ഞ സാന്ദ്രതയിൽ ഈ ഗ്രഹം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചും ഇത്രയും ചെറിയ പ്രായത്തിൽ, എന്നത് നിലവിലെ ഗ്രഹ രൂപീകരണ സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക് (planet formation theories) ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമാണ്.

ഈ ഗ്രഹത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ കാരണം, ഗ്രഹവ്യവസ്ഥകൾ എങ്ങനെ രൂപം കൊള്ളുന്നു, വികസിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതലറിയാൻ TOI-4507 b ഒരു പ്രധാന ലക്ഷ്യമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. കൂടുതൽ നിരീക്ഷണങ്ങൾക്കായി ജെയിംസ് വെബ് ബഹിരാകാശ ദൂരദർശിനി (James Webb Space Telescope - JWST) ഇതിനെ ലക്ഷ്യമിടുന്നു

🌟 നവജാത നക്ഷത്രം: SVS 13

 

 SVS 13 എന്നത് NGC 1333 എന്ന നെബുലയിൽ (വാതകങ്ങളുടെയും പൊടിപടലങ്ങളുടെയും മേഘം) സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രോട്ടോസ്റ്റാർ (നക്ഷത്രമായി രൂപപ്പെടുന്ന ഘട്ടത്തിലുള്ള വസ്തു) അല്ലെങ്കിൽ വളരെ ചെറുപ്പമായ നക്ഷത്രമാണ്.

 ഇവിടെ വാതകത്തിന്റെയും പൊടിപടലങ്ങളുടെയും വലിയ മേഘങ്ങൾ ഗുരുത്വാകർഷണ ബലം കാരണം ചുരുങ്ങുകയും സാന്ദ്രീകരിക്കുകയും ചെയ്താണ് നക്ഷത്രങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത്.SVS 13 ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 1,000 പ്രകാശവർഷം അകലെയാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

☄️ കോസ്മിക് വെടിക്കെട്ട് (Herbig-Haro Objects)

 

SVS 13-ന്റെ പ്രവർത്തനമാണ് ഇവിടുത്തെ 'കോസ്മിക് വെടിക്കെട്ടിന്' കാരണം. ഈ നവജാത നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്ന് ശക്തമായ വാതകപ്രവാഹങ്ങൾ (outflows) ബഹിരാകാശത്തേക്ക് അതിവേഗം പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നു. ഈ വാതകപ്രവാഹങ്ങൾ ചുറ്റുമുള്ള വാതകങ്ങളുമായി കൂട്ടിയിടിക്കുമ്പോൾ, തിളക്കമുള്ളതും ചലനാത്മകവുമായ ഘടനകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇവയെയാണ് ഹെർബിഗ്-ഹാരോ ഒബ്ജക്റ്റുകൾ (Herbig-Haro Objects - HH Objects) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

 HH 7-11 എന്നറിയപ്പെടുന്ന, നീല നിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ഈ ഹെർബിഗ്-ഹാരോ ഒബ്ജക്റ്റുകൾ SVS 13-ൽ നിന്ന് വളരെ വേഗത്തിൽ അകന്നുപോകുന്നതായി ഹബിൾ ബഹിരാകാശ ദൂരദർശിനി പകർത്തിയ ചിത്രങ്ങളിൽ വ്യക്തമാണ്.

 

ഈ പ്രതിഭാസം ഒരു നക്ഷത്രത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഏതാനും ആയിരം വർഷങ്ങളിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ്. കാലക്രമേണ ഈ തിളക്കം മങ്ങിപ്പോകുകയും ചെയ്യും.ഒരു നവജാത നക്ഷത്രത്തിന്റെ പിറവിയെയും വളർച്ചയെയും കുറിച്ചുള്ള നിർണ്ണായക വിവരങ്ങൾ ഈ കാഴ്ചകൾ നമുക്ക് നൽകുന്നു.

നവജാത നക്ഷത്രങ്ങൾ (Young Stellar Objects - YSOs) നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പരിണാമത്തിലെ ആദ്യ ഘട്ടത്തിലുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളാണ്. SVS 13 പോലുള്ള നവജാത നക്ഷത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു:

🌟 SVS 13: ഒരു ദ്വന്ദ്വ പ്രോട്ടോസ്റ്റാർ സിസ്റ്റം

SVS 13 എന്നത് പ്രോട്ടോസ്റ്റാർ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു ദ്വന്ദ്വ നക്ഷത്ര വ്യവസ്ഥയാണ് (Binary Star System).

  SVS 13A എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ സിസ്റ്റത്തിൽ രണ്ട് നക്ഷത്ര ഭ്രൂണങ്ങൾ (Stellar Embryos - VLA 4A, VLA 4B) വളരെ അടുത്താണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് (ഏകദേശം ഭൂമിയും സൂര്യനും തമ്മിലുള്ള ദൂരത്തിന്റെ 90 മടങ്ങ് മാത്രം അകലം). ഇവയുടെ ആകെ പിണ്ഡം ഏകദേശം സൂര്യൻ്റേതിന് തുല്യമാണ്.

 ഈ സിസ്റ്റം ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്, ഇവിടെ മൂന്ന് ഗ്രഹ വ്യവസ്ഥകൾ രൂപപ്പെടുന്നതായി കണ്ടെത്തിയതിനാലാണ്:

  ഓരോ പ്രോട്ടോസ്റ്റാറിനെയും ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള രണ്ട് ചെറിയ ഡിസ്കുകൾ (Circumstellar Disks).

രണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വലിയ സർക്കംബൈനറി ഡിസ്ക് (Circumbinary Disk). ഈ വലിയ ഡിസ്കിൽ നക്ഷത്രങ്ങളിലേക്ക് പദാർത്ഥം എത്തിക്കുന്ന സർപ്പിളാകൃതിയിലുള്ള കൈകൾ (Spiral Arms) കാണപ്പെടുന്നു.

 ഈ പ്രോട്ടോസ്റ്റാറുകൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള വാതകത്തിലും പൊടിയിലും സങ്കീർണ്ണമായ ജൈവ തന്മാത്രകൾ (Complex Organic Molecules - Precursors of Life) കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിനർത്ഥം, ഭാവിയിൽ ഇവിടെ ഗ്രഹങ്ങൾ രൂപപ്പെടുമ്പോൾ, ജീവന്റെ അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടാകുമെന്നാണ്.

നവജാത നക്ഷത്രങ്ങൾ ഒരു നക്ഷത്രം രൂപം കൊള്ളുന്നതിൻ്റെ ആദ്യ ഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇവയെ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഗ്രൂപ്പുകളായി തിരിക്കാം:

 പ്രോട്ടോസ്റ്റാറുകൾ (Protostars):

 ഗ്യാസ്, പൊടി എന്നിവയുടെ കട്ടിയുള്ള ആവരണത്തിനുള്ളിൽ (Envelope) ആഴത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ നിലയിലായിരിക്കും.ചുറ്റുമുള്ള പരിക്രമണ ഡിസ്കിൽ (Circumstellar Disk) നിന്ന് നക്ഷത്രത്തിലേക്ക് ദ്രവ്യം അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ഘട്ടമാണിത്. ഇവ ദൃശ്യപ്രകാശത്തിൽ (Optical Wavelengths) കാണാൻ കഴിയില്ല.SVS 13 ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു.

 * പ്രീ-മെയിൻ സീക്വൻസ് നക്ഷത്രങ്ങൾ (Pre-Main-Sequence Stars - PMS Stars):

പ്രോട്ടോസ്റ്റാർ ഘട്ടത്തിലെ ആവരണം നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുകയും നക്ഷത്രം ദൃശ്യമാകുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ.ഇപ്പോഴും ഇവയ്ക്ക് ചുറ്റും ഗ്രഹങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നതിനായുള്ള പരിക്രമണ ഡിസ്കുകൾ ഉണ്ടാവാം  ക്ലാസിക്കൽ T ടൗറി നക്ഷത്രങ്ങൾ (Classical T Tauri Stars), വീക്ക്‌ലൈൻ T ടൗറി നക്ഷത്രങ്ങൾ (Weak-line T Tauri Stars) എന്നിവ ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു.

വർഗ്ഗീകരണം

YSO-കളെ അവയുടെ സ്പെക്ട്രൽ എനർജി ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ്റെ (Spectral Energy Distribution - SED) ചരിവിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ക്ലാസ് 0, ക്ലാസ് I, ക്ലാസ് II, ക്ലാസ് III എന്നിങ്ങനെ തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് അവയുടെ പരിണാമ ക്രമം ഏകദേശം സൂചിപ്പിക്കുന്നു:

 * ക്ലാസ് 0: ഏറ്റവും ചെറിയ നക്ഷത്രഭ്രൂണങ്ങൾ; ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആവരണമുണ്ട്.

 * ക്ലാസ് I: പ്രോട്ടോസ്റ്റാർ ഘട്ടം; ആവരണം കുറയുന്നു, ഡിസ്ക് വ്യക്തമാകുന്നു.

 * ക്ലാസ് II: പ്രീ-മെയിൻ സീക്വൻസ് ഘട്ടം (T ടൗറി സ്റ്റാർ); വലിയ ഡിസ്ക് ഉണ്ട്.

 * ക്ലാസ് III: ഡിസ്ക് ഏതാണ്ട് ഇല്ലാതായി, നക്ഷത്രം മെയിൻ സീക്വൻസിലേക്ക് (Main Sequence) പ്രവേശിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു.

🌌 എൻ‌ജി‌സി 1097 (NGC 1097) - ഒരു ബാർഡ് സ്പൈറൽ ഗാലക്സി

 

NGC 1097 എന്നത് ഫോർനാക്സ് എന്ന തെക്കൻ രാശിയിൽ (southern constellation) സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ബാർഡ് സ്പൈറൽ ഗാലക്സിയാണ് (Barred Spiral Galaxy).

 ഇത് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 45 ദശലക്ഷം പ്രകാശവർഷം അകലെയാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഫോർനാക്സ് എന്ന രാശിയിൽ ഇത് എളുപ്പത്തിൽ കാണാൻ സാധിക്കും.

   

 ഇതിന് സാധാരണ സ്പൈറൽ ഗാലക്സികളിൽ കാണുന്നതുപോലെ ചുഴന്നുപോകുന്ന കൈകൾക്ക് (spiral arms) പുറമെ, അതിന്റെ മധ്യഭാഗത്തുകൂടി കടന്നുപോകുന്ന ഒരു ബാർ (bar) അല്ലെങ്കിൽ ദണ്ഡിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള തിളക്കമുള്ള ഒരു ഘടനയുണ്ട്.

ഈ ഗാലക്സിയുടെ കേന്ദ്രത്തിൽ സൂപ്പർമാസ്സീവ് തമോഗർത്തം ഉണ്ട്. ഇതിന് സൂര്യൻ്റെ പിണ്ഡത്തേക്കാൾ 140 ദശലക്ഷം ഇരട്ടിയിലധികം ഭാരമുണ്ട്.

 ഈ തമോഗർത്തത്തിന് ചുറ്റും വാതകങ്ങളും പൊടിപടലങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു വലയം (ring) ഉണ്ട്. ഈ വലയത്തിൽ ധാരാളം പുതിയ നക്ഷത്രങ്ങൾ രൂപം കൊള്ളുന്നു. ഇതിന് ഏകദേശം 5,000 പ്രകാശവർഷം വ്യാസമുണ്ട്.

 NGC 1097 ഒരു സെയ്‌ഫെർട്ട് ഗാലക്സി (Seyfert galaxy) കൂടിയാണ്. അതായത്, ഇതിന്റെ കേന്ദ്രം വളരെ പ്രകാശമുള്ളതും പ്രവർത്തനക്ഷമവുമാണ്.

 ഇതിന് NGC 1097A, NGC 1097B എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് ചെറിയ ഉപഗ്രഹ ഗാലക്സികൾ ചുറ്റുന്നുണ്ട്.

🚀 ചൊവ്വയിലെ വാലീസ് മാരിനേരിസ്:

 

 സൗരയൂഥത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മലയിടുക്ക്

ചൊവ്വയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഭീമാകാരമായ മലയിടുക്ക്/കാനിയൻ ശൃംഖലയാണ് വാലീസ് മാരിനേരിസ്. ഇത് സൗരയൂഥത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ കാനിയൻ സംവിധാനമാണ്.

  നീളം: 4,000 കിലോമീറ്ററിലധികം (ഏകദേശം 2,500 മൈൽ). ഇത് ചൊവ്വയുടെ ചുറ്റളവിൻ്റെ ഏകദേശം നാലിലൊന്ന് വരും. താരതമ്യത്തിന്, ഭൂമിയിലെ ഗ്രാൻഡ് കാന്യണിൻ്റെ നീളം ഏകദേശം 800 കിലോമീറ്റർ മാത്രമാണ്. വീതി: 200 കിലോമീറ്റർ വരെ (120 മൈൽ).ആഴം: 7 കിലോമീറ്റർ വരെ (23,000 അടി) അല്ലെങ്കിൽ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ 10 കിലോമീറ്റർ വരെ.

വാലീസ് മാരിനേരിസ് ചൊവ്വയുടെ ഭൂമധ്യരേഖയ്ക്ക് (equator) അടുത്തായി, പടിഞ്ഞാറുള്ള തർസിസ് (Tharsis) മേഖലയുടെ കിഴക്ക് ഭാഗത്താണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. തർസിസ് മേഖലയിലാണ് ചൊവ്വയിലെ ഒളിമ്പസ് മോൺസ് (Olympus Mons) പോലുള്ള വലിയ അഗ്നിപർവ്വതങ്ങൾ ഉള്ളത്.

ഈ ഭീമാകാരമായ മലയിടുക്ക് എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കിടയിൽ പ്രധാനമായും അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ള സിദ്ധാന്തം ഇതാണ്:

 * ടെക്റ്റോണിക് "വിള്ളൽ" (Tectonic "Crack"): തർസിസ് മേഖലയിൽ അഗ്നിപർവ്വത പ്രവർത്തനങ്ങൾ കാരണം പുറന്തോട് കട്ടിയാകുകയും ഉയർന്നു വരികയും ചെയ്തപ്പോൾ, അതിൻ്റെ ഫലമായി ചൊവ്വയുടെ പുറന്തോടിൽ ഒരു വലിയ "വിള്ളൽ" അഥവാ വിടവ് (rift valley) രൂപപ്പെട്ടു.

 ഈ വിള്ളലുകൾ രൂപപ്പെട്ടതിനുശേഷം, വെള്ളം അല്ലെങ്കിൽ കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡ് പോലുള്ള ദ്രാവകങ്ങൾ മൂലമുള്ള മണ്ണൊലിപ്പ് (erosion) കാരണം താഴ്വര കൂടുതൽ വലുതാവുകയും ആഴം കൂടുകയും ചെയ്തു. ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ പുരാതന തടാകങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നതിൻ്റെ ലക്ഷണങ്ങളായി അവശിഷ്ടങ്ങളുടെ (layered materials) അടുക്കുകൾ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്.

1971-72 കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ മലയിടുക്ക് കണ്ടെത്തിയ മാരിനർ 9 (Mariner 9) എന്ന ചൊവ്വ പരിക്രമണ പേടകത്തിൻ്റെ (Mars orbiter) പേരിലാണ് ഇതിന് വാലീസ് മാരിനേരിസ് (മാരിനറുടെ താഴ്വരകൾ എന്ന് ലാറ്റിൻ ഭാഷയിൽ) എന്ന് പേര് നൽകിയത്.

ചൊവ്വയുടെ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചും ജലസാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ചും പഠിക്കുന്നതിൽ വാലീസ് മാരിനേരിസ് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പ്രദേശമാണ്.

മെസ്സിയർ 57 - Messier 57

 

അയംഗിതി (Lyra) രാശിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രശസ്തമായ ഗ്രഹ നീഹാരികയാണ് (Planetary Nebula) മെസ്സിയർ 57 (Messier 57). ഇത് റിംഗ് നെബുല (Ring Nebula) അഥവാ M57, NGC 6720 എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു.

💫 പ്രധാന വിവരങ്ങൾ

സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു നക്ഷത്രത്തിൻ്റെ അന്ത്യഘട്ടത്തിൽ അതിൻ്റെ പുറം പാളികൾ ബഹിഷ്കരിക്കപ്പെട്ട് രൂപം കൊണ്ട വാതകത്തിൻ്റെയും പൊടിപടലങ്ങളുടെയും മനോഹരമായ ഒരു വലയരൂപത്തിലുള്ള മേഘമാണിത്.

 അയംഗിതി (Lyra) നക്ഷത്രരാശിയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. വേഗ (Vega) എന്ന പ്രശസ്തമായ നക്ഷത്രത്തിന് തെക്ക് ഭാഗത്തായാണ് ഇതിൻ്റെ സ്ഥാനം.

ഏകദേശം 2,300 പ്രകാശവർഷം അകലെയാണ് റിംഗ് നെബുല സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഇതിൻ്റെ വ്യാസം ഏകദേശം ഒരു പ്രകാശവർഷം വരും. ദൃശ്യകാന്തിമാനം (Apparent Magnitude): ഏകദേശം 8.8 ആണ്. ചെറിയ ദൂരദർശിനികൾ ഉപയോഗിച്ച് ഇതിനെ കാണാൻ സാധിക്കും.

1779 ജനുവരി 31-ന് ഫ്രഞ്ച് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ ചാൾസ് മെസ്സിയർ ആണ് ഇത് കണ്ടെത്തി തൻ്റെ കാറ്റലോഗിൽ 57-ാമത്തെ അംഗമായി ഉൾപ്പെടുത്തിയത്.

🌟 രൂപീകരണവും ഘടനയും

നമ്മുടെ സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു നക്ഷത്രം അതിൻ്റെ ജീവിതത്തിൻ്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ, അതിൻ്റെ അകത്തെ ഹൈഡ്രജൻ ഇന്ധനം കത്തിത്തീരുമ്പോൾ, അതിൻ്റെ പുറം പാളികൾ ബഹിരാകാശത്തേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു. ഈ വാതക മേഘമാണ് ഗ്രഹ നീഹാരികയായി മാറുന്നത്.

വാതക പാളികൾ പുറന്തള്ളിയ ശേഷം നക്ഷത്രത്തിൻ്റെ മധ്യഭാഗത്ത് അവശേഷിക്കുന്നത് വളരെ ചൂടുള്ളതും സാന്ദ്രതയേറിയതുമായ ഒരു വെളുത്ത കുള്ളൻ (White Dwarf) നക്ഷത്രമാണ്. ഈ വെളുത്ത കുള്ളൻ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന തീവ്രമായ അൾട്രാവയലറ്റ് വികിരണമാണ് പുറന്തള്ളപ്പെട്ട വാതകങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നത്.

ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഒരു വളയം (Ring) അഥവാ വൃത്തം പോലെയാണ് ഇതിനെ കാണുന്നത്. എന്നാൽ, ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ഫുട്ബോൾ ആകൃതിയിലുള്ള വാതകഘടനയുടെ അറ്റത്തുള്ള കട്ടിയുള്ള ഡോണട്ട് (doughnut) ആകൃതിയിലുള്ള വലയം ആകാനാണ് സാധ്യത. നമ്മൾ ഇതിൻ്റെ ധ്രുവത്തിലൂടെ (pole) നോക്കുന്നതിനാലാണ് ഇത് വൃത്താകൃതിയിൽ കാണുന്നത്.

നീഹാരികയിലെ വാതകങ്ങളുടെ രാസഘടന അനുസരിച്ച് പല വർണ്ണങ്ങളിൽ തിളങ്ങുന്നു.

നീല-പച്ച (Blue-Green) നിറം: പ്രധാനമായും ഇരുട്ടായ ഓക്സിജൻ (doubly ionized oxygen) വാതകത്തിൽ നിന്നുള്ള വികിരണമാണ് ഈ നിറത്തിന് കാരണം.

 ചുവപ്പ് (Reddish) നിറം: നൈട്രജൻ (Nitrogen), ഹൈഡ്രജൻ (Hydrogen) വാതകങ്ങളാണ് ഈ നിറത്തിന് കാരണം.

🚀 പ്രാധാന്യം

സൗരയൂഥത്തിൻ്റെ ഭാവിയിലേക്കുള്ള ഒരു നേർക്കാഴ്ച നൽകുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസമാണ് Messier 57. ഏകദേശം 500 കോടി വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം നമ്മുടെ സൂര്യനും ഇതുപോലെ ഒരു ഗ്രഹ നീഹാരികയായി മാറും എന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ കരുതുന്നു. ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് വേനൽക്കാലത്ത് എളുപ്പത്തിൽ കണ്ടെത്തി നിരീക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്ന വളരെ മനോഹരമായ ഒരു ആകാശവസ്തുവാണ് റിംഗ് നെബുല. 

  കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ ഈ കുള്ളൻ നക്ഷത്രം തണുക്കുകയും മങ്ങുകയും ചെയ്യും, അതിലൂടെ റിംഗ് നെബുലയും ക്രമേണ ഇരുളുകയും ബഹിരാകാശത്തേക്ക് ചിതറിപ്പോവുകയും ചെയ്യും.

പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഓരോ സെക്കൻഡിലും നടക്കുന്ന പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ

 

 * ⭐️ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ രൂപീകരണം (Star Formation): ഓരോ സെക്കൻഡിലും ഏകദേശം 4000 നക്ഷത്രങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നു. ഇത് ഗാലക്സികളിലെ വാതക-ധൂളീപടലങ്ങളിൽ (Gas and Dust Clouds) നിന്നാണ് സംഭവിക്കുന്നത്.

 * 💥 നക്ഷത്രങ്ങളുടെ സ്ഫോടനം (Supernovae): ഏകദേശം 30 നക്ഷത്രങ്ങൾ ഓരോ സെക്കൻഡിലും സൂപ്പർനോവയായി (Supernova) പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നു. ഇതാണ് പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഭാരം കൂടിയ മൂലകങ്ങൾ (Heavy Elements) ഉണ്ടാകാൻ കാരണമാകുന്നത്.

 * 🌌 ഗാലക്സികളുടെ ചലനം (Galaxy Movement):

   * നമ്മുടെ സൗരയൂഥം (Solar System) ക്ഷീരപഥത്തിലൂടെ (Milky Way) ഒരു സെക്കൻഡിൽ ഏകദേശം 230 കിലോമീറ്റർ ദൂരം സഞ്ചരിക്കുന്നു.

   * നമ്മുടെ ക്ഷീരപഥം ഗാലക്സി സ്പേസിലൂടെ ഒരു സെക്കൻഡിൽ ഏകദേശം 600 കിലോമീറ്റർ ദൂരം സഞ്ചരിക്കുന്നു.

   * നമ്മുടെ ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള വലിയ ഗാലക്സിയായ ആൻഡ്രോമിഡ (Andromeda) നമ്മളിലേക്ക് ഒരു സെക്കൻഡിൽ ഏകദേശം 111 കിലോമീറ്റർ അടുക്കുന്നു.

 * 💫 പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ വികാസം (Expansion of the Universe): പ്രപഞ്ചം എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ സെക്കൻഡിലും വസ്തുക്കൾ തമ്മിലുള്ള ദൂരം വർദ്ധിക്കുന്നു.

 * ☀️ സൂര്യനിലെ മാറ്റങ്ങൾ (Solar Changes): സൂര്യനിൽ ഓരോ സെക്കൻഡിലും ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ടൺ ഹൈഡ്രജൻ (Hydrogen) സംയോജിച്ച് ഹീലിയം (Helium) ആയി മാറുന്നു. ഇത് വലിയ അളവിൽ ഊർജ്ജം പുറത്തുവിടുന്നു.

 * ⚫️ തമോഗർത്തങ്ങൾ (Black Holes): തമോഗർത്തങ്ങൾ അവയുടെ ചുറ്റുമുള്ള വസ്തുക്കളെ വലിച്ചെടുക്കുന്നുണ്ടാകാം, കൂടാതെ വേഗത്തിൽ കറങ്ങുന്ന പൾസറുകൾ സെക്കൻഡിൽ 1000 തവണയിലധികം കറങ്ങുന്നു.

ഈ കണക്കുകൾ ഏകദേശമാണ്, കാരണം പ്രപഞ്ചത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ സ്ഥിരമായി നിരീക്ഷിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ട്.

ഭൂമിയുടെ കറക്കത്തിന്റെയും, സൗരയൂഥത്തിന്റെ ചലനത്തിന്റെയും, നമ്മുടെ താരാപഥമായ ക്ഷീരപഥത്തിന്റെ (Milky Way) കറക്കത്തിന്റെയും വേഗത താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു:

 

ഭൂമിയുടെ കറക്കം (Earth's Rotation)

അച്ചുതണ്ടിലെ കറക്കം (Spinning on its Axis): ഭൂമി സ്വന്തം അച്ചുതണ്ടിൽ കറങ്ങുന്നുണ്ട്. ഇത് കാരണമാണ് നമുക്ക് രാവും പകലും ഉണ്ടാകുന്നത്.ഭൂമധ്യരേഖയിൽ (Equator) ഈ കറക്കത്തിന്റെ വേഗത ഏകദേശം 1,670 കി.മീ/മണിക്കൂർ (1,037 മൈൽ/മണിക്കൂർ) ആണ്. നിങ്ങൾ ധ്രുവങ്ങളിലേക്ക് (Poles) പോകുന്തോറും ഈ വേഗത കുറഞ്ഞ് വരും.

സൂര്യനെ ചുറ്റിയുള്ള കറക്കം (Orbit around the Sun): ഭൂമി സൂര്യനെ ചുറ്റുന്ന വേഗത ഏകദേശം 107,000 കി.മീ/മണിക്കൂർ (67,000 മൈൽ/മണിക്കൂർ) ആണ്. ഈ കറക്കമാണ് നമുക്ക് വർഷങ്ങൾ നൽകുന്നത്.

സൗരയൂഥത്തിന്റെ ചലനം (Solar System's Motion)

ക്ഷീരപഥത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തെ ചുറ്റിയുള്ള പരിക്രമണം (Orbiting the Milky Way's Center): നമ്മുടെ സൗരയൂഥം സൂര്യനും ഉൾപ്പെടെ, ക്ഷീരപഥം (Milky Way Galaxy) എന്ന താരാപഥത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തെ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നു.

ഈ പരിക്രമണത്തിന്റെ വേഗത ഏകദേശം 720,000 കി.മീ/മണിക്കൂർ (447,000 മൈൽ/മണിക്കൂർ) അഥവാ 200 കി.മീ/സെക്കന്റ് ആണ്. ഈ വേഗതയിൽ ഒരു തവണ കറങ്ങി പൂർത്തിയാക്കാൻ ഏകദേശം 230 ദശലക്ഷം (million) വർഷങ്ങൾ എടുക്കും.

ക്ഷീരപഥത്തിന്റെ ചലനം (Milky Way's Motion)

പ്രപഞ്ചത്തിലൂടെയുള്ള ചലനം (Movement through the Universe): ക്ഷീരപഥം ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ താരാപഥങ്ങളും പ്രപഞ്ചത്തിൽ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ക്ഷീരപഥം പ്രാദേശിക താരാപഥങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ (Local Group of Galaxies) മറ്റ് താരാപഥങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ചലിക്കുന്ന വേഗത ഏകദേശം 1.3 ദശലക്ഷം കി.മീ/മണിക്കൂർ (800,000 മൈൽ/മണിക്കൂർ) അഥവാ 370 കി.മീ/സെക്കന്റ് ആണ്. ഈ ചലനം പ്രധാനമായും കോസ്മിക് മൈക്രോവേവ് പശ്ചാത്തല വികിരണത്തെ (Cosmic Microwave Background, CMB) അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് അളക്കുന്നത്.

ഈ മൂന്ന് ചലനങ്ങളും ഒരേ സമയം സംഭവിക്കുന്നു, അതായത് നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ഇരിക്കുമ്പോൾ പോലും അതിശയിപ്പിക്കുന്ന വേഗതയിൽ പ്രപഞ്ചത്തിലൂടെ നീങ്ങുന്നുണ്ട്.

സാൻ ആൻഡ്രിയാസ് ഫോൾട്ട് (San Andreas Fault)

 

സാൻ ആൻഡ്രിയാസ് ഫോൾട്ട് എന്നത് ഏകദേശം 1,200 കിലോമീറ്റർ (750 മൈൽ) നീളത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ കാലിഫോർണിയയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഒരു പ്രധാന ഭൗമശാസ്‌ത്രപരമായ സവിശേഷതയാണ്.

ഇത് പസഫിക് പ്ലേറ്റിനും (Pacific Plate) നോർത്ത് അമേരിക്കൻ പ്ലേറ്റിനും (North American Plate) ഇടയിലുള്ള അതിർത്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഈ രണ്ട് ഭൂഖണ്ഡ പ്ലേറ്റുകളും പരസ്‌പരം ഉരസി വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

സാൻ ആൻഡ്രിയാസ് ഒരു റൈറ്റ്-ലാറ്ററൽ സ്ട്രൈക്ക്-സ്‌ലിപ്പ് ട്രാൻസ്‌ഫോം ഫോൾട്ട് (Right-lateral strike-slip transform fault) ആണ്. ഇതിനർത്ഥം, ഫോൾട്ടിൻ്റെ ഇരുവശത്തുമുള്ള ഭൂമിയുടെ ഭാഗങ്ങൾ തിരശ്ചീനമായി (horizontal) പരസ്‌പരം കടന്നുപോകുന്നു എന്നാണ്. പസഫിക് പ്ലേറ്റ് നോർത്ത് അമേരിക്കൻ പ്ലേറ്റിനെ അപേക്ഷിച്ച് വടക്കോട്ട് നീങ്ങുന്നു.

ഫോൾട്ടിലുടനീളമുള്ള ശരാശരി ചലന നിരക്ക് പ്രതിവർഷം 20 മുതൽ 35 മില്ലിമീറ്റർ (0.79 മുതൽ 1.38 ഇഞ്ച്) വരെയാണ്.

 ഈ ഫോൾട്ടിലൂടെയുള്ള ചലനങ്ങളാണ് ഭൂകമ്പങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നത്. ശാസ്ത്രീയ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി, ഫോൾട്ടിനെ വടക്കൻ, മധ്യ, തെക്കൻ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് പ്രധാന ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു, ഓരോന്നിനും വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവസവിശേഷതകളും വ്യത്യസ്ത അളവിലുള്ള ഭൂകമ്പ സാധ്യതകളുമുണ്ട്.

1906-ലെ സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ ഭൂകമ്പം (ഏകദേശം മാഗ്നിറ്റ്യൂഡ് 7.9), 1857-ലെ ഫോർട്ട് ടീജോൺ ഭൂകമ്പം (ഏകദേശം മാഗ്നിറ്റ്യൂഡ് 7.9) എന്നിവ സാൻ ആൻഡ്രിയാസ് ഫോൾട്ടിലുണ്ടായ വലിയ ഭൂകമ്പങ്ങളാണ്.

ഫോൾട്ട് ഒരു സങ്കീർണ്ണമായ മേഖലയാണ്, ഇതിന് കുറച്ച് മീറ്ററുകൾ മുതൽ ഒരു മൈൽ വരെ വീതിയുണ്ടാകാം, കൂടാതെ ഈ മേഖലയിൽ പൊടിഞ്ഞതും തകർന്നതുമായ പാറകളാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.

ഒളിമ്പസ് മോൺസ് (Olympus Mons)

 

ഒളിമ്പസ് മോൺസ് (Olympus Mons) സൗരയൂഥത്തിലെ (Solar System) ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ പർവ്വതമാണ്. ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന വിവരങ്ങൾ താഴെക്കൊടുക്കുന്നു:

 ചൊവ്വ (Mars) ഗ്രഹത്തിലാണ് ഒളിമ്പസ് മോൺസ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഇത് ഒരു ഷീൽഡ് അഗ്നിപർവ്വതം (Shield Volcano) ആണ്. ഭൂമിയിലെ ഹവായിയൻ ദ്വീപുകളിലെ അഗ്നിപർവ്വതങ്ങളോട് ഇതിന് രൂപത്തിൽ സാമ്യമുണ്ട്, എന്നാൽ വലിപ്പത്തിൽ ഇത് വളരെ വലുതാണ്. ഇതിൻ്റെ ഉയരം ഏകദേശം 22 മുതൽ 25 കിലോമീറ്റർ (14 മുതൽ 16 മൈൽ) വരെയാണ്. ഇത് ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ പർവ്വതമായ എവറസ്റ്റ് കൊടുമുടിയുടെ (Mount Everest) ഉയരത്തിൻ്റെ (8.8 കി.മീ.) ഏകദേശം രണ്ടര ഇരട്ടിയിലധികം വരും.

ഇതിന് ഏകദേശം 600 കിലോമീറ്റർ (370 മൈൽ) വരെ വ്യാസമുണ്ട്, ഇത് ഏതാണ്ട് അമേരിക്കയിലെ അരിസോണ സംസ്ഥാനത്തോളം വരും. ചൊവ്വയിലെ ദുർബലമായ ഗുരുത്വാകർഷണബലവും (lower gravity) ഭൂമിയിലെപ്പോലെ സജീവമായ ടെക്റ്റോണിക് പ്ലേറ്റുകളുടെ (Tectonic Plates) അഭാവവും കാരണം ദ്രാവക രൂപത്തിലുള്ള ലാവ (fluid basaltic lava) കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി ഒരേ ഹോട്ട്‌സ്‌പോട്ടിൽ നിന്ന് (Hotspot) ഒലിച്ചിറങ്ങി അടിഞ്ഞുകൂടിയാണ് ഈ പർവ്വതം രൂപപ്പെട്ടത്.

ഇതിൻ്റെ ചരിവ് വളരെ കുറവാണ് (ശരാശരി 5 ശതമാനം മാത്രം). പർവ്വതത്തിൻ്റെ മുകളിൽ അഗ്നിപർവ്വതത്തിൻ്റെ വായിലുള്ളതുപോലെയുള്ള ആറ് തകർന്ന ഗർത്തങ്ങൾ (calderas) ഉണ്ട്.

ഭൂമിയിലെ ജീവൻ്റെ ചരിത്രം

 

ഭൂമിയിലെ ജീവൻ്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രധാനമായി നാല് കാലഘട്ടങ്ങളായി തിരിക്കാം:

1. ആർക്കിയൻ യുഗം (Archaeikum / Azoikum)

 ഏകദേശം 4.5 ബില്യൺ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്.  ഭൂമി രൂപപ്പെട്ട ആദ്യകാലം. ഈ സമയത്ത് ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലം വളരെ ചൂടുള്ളതായിരുന്നു. അന്തരീക്ഷവും ജലമണ്ഡലവും രൂപപ്പെട്ടുവരുന്നു.

 ഏകദേശം 3.8 മുതൽ 2.5 ബില്യൺ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, ഏകകോശ ജീവികൾ (ബാക്ടീരിയ, ആൽഗ പോലുള്ളവ) സമുദ്രങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ ജീവരൂപങ്ങളാണിവ. ഈ കാലഘട്ടത്തെ പ്രാകൃത ജീവൻ്റെ കാലം എന്നും പറയാറുണ്ട്.

2. പാലിയോസോയിക് യുഗം (Palaeozoikum)

 ഏകദേശം 541 ദശലക്ഷം വർഷം മുതൽ 252 ദശലക്ഷം വർഷം വരെ.കാലഘട്ടത്തിൽ ജീവൻ സമുദ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് കരയിലേക്ക് വ്യാപിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 * പ്രധാന സംഭവങ്ങൾ:

   * വിവിധയിനം കടൽ ജീവികളുടെ ആവിർഭാവം: കവചമുള്ള ജീവികൾ, മത്സ്യങ്ങൾ.

   * കരയിലെ സസ്യങ്ങൾ: ആദ്യമായി കരയിൽ ചെടികൾ (പന്നൽ പോലുള്ളവ) വളരാൻ തുടങ്ങി.

   * ഉഭയജീവികളും ഉരഗങ്ങളും: ഉഭയജീവികൾ (Amphibians) കരയിലേക്കും വെള്ളത്തിലേക്കും ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന ജീവികളായി വികസിച്ചു, തുടർന്ന് ഉരഗങ്ങൾ (Reptiles) പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

   * ഈ കാലഘട്ടത്തിൻ്റെ അവസാനം മഹാ വംശനാശം (Permian-Triassic extinction event) സംഭവിച്ചു.

3. മെസോസോയിക് യുഗം (Mesozoikum)

ഏകദേശം 252 ദശലക്ഷം വർഷം മുതൽ 66 ദശലക്ഷം വർഷം വരെ. ഇത് ഉരഗങ്ങളുടെ യുഗം അഥവാ ദിനോസറുകളുടെ യുഗം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

 * പ്രധാന സംഭവങ്ങൾ:

   * ദിനോസറുകളുടെ ആധിപത്യം: വലിയ ദിനോസറുകൾ ഭൂമിയിൽ വ്യാപകമായി.

   * മറ്റ് ജീവികൾ: ആദ്യത്തെ സസ്തനികളും (Mammals) പക്ഷികളും (Birds) പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, പക്ഷേ അവ ചെറുതായിരുന്നു.

   * പുഷ്പിക്കുന്ന സസ്യങ്ങൾ (Flowering Plants) വികസിച്ചു.

   * യുഗത്തിൻ്റെ അവസാനം ചിക്സുലൂബ് ആഘാതം (Chicxulub impact) മൂലമുണ്ടായ മറ്റൊരു മഹാ വംശനാശം ദിനോസറുകളെ ഇല്ലാതാക്കി.

4. സെനോസോയിക് യുഗം (Neozoikum / Kainozoikum)

ഏകദേശം 66 ദശലക്ഷം വർഷം മുമ്പ് മുതൽ ഇന്നുവരെ.സസ്തനികളുടെ യുഗം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ദിനോസറുകളുടെ വംശനാശത്തിനു ശേഷം സസ്തനികൾ ലോകമെമ്പാടും ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചു.

 * പ്രധാന സംഭവങ്ങൾ:

   * സസ്തനികളുടെ വികാസം: വിവിധയിനം സസ്തനികൾ, വലിയവയും ചെറുതുമായവ, വികസിച്ചു.

   * ആധുനിക സസ്യങ്ങളുടെയും മൃഗങ്ങളുടെയും ആവിർഭാവം.

   * മനുഷ്യൻ്റെ പരിണാമം: ഈ യുഗത്തിൻ്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ ഹോമോസാപ്പിയൻസുൾപ്പെടെയുള്ള (Homo sapiens - ആധുനിക മനുഷ്യൻ) മനുഷ്യൻ്റെ പൂർവ്വികർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ജീവിക്കുന്നത് സെനോസോയിക് യുഗത്തിലെ ക്വാട്ടേർണറി (Quaternary) കാലഘട്ടത്തിലെ ഹോളോസീൻ (Holocene) യുഗത്തിലാണ്.

LTT 9779b

 

CHEOPS സ്പേസ് ടെലിസ്കോപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടെത്തിയ LTT 9779b എന്ന ഗ്രഹം ഒരു അൾട്രാ-ഹോട്ട് നെപ്റ്റ്യൂൺ (Ultra-hot Neptune) വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നതാണ്.

പ്രധാന സവിശേഷതകൾ (Key Characteristics)

 

ഈ ഗ്രഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന പ്രത്യേകത അതിന്റെ ഉയർന്ന അൽബെഡോ (Albedo) ആണ്. അതായത്, ഇതിൽ പതിക്കുന്ന പ്രകാശത്തിന്റെ ഏകദേശം 80% വരെ ഇത് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. നിലവിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഗ്രഹങ്ങളിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രകാശം പ്രതിഫലിക്കുന്ന ഗ്രഹം ഇതാണ്.

 ഇത്രയധികം പ്രകാശത്തെ പ്രതിഫലിക്കുന്നതിന് കാരണം, ഗ്രഹത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ലോഹങ്ങളുടെ (Metal) മേഘങ്ങളാണ്. ഈ മേഘങ്ങളാണ് ഇതിന് ഒരു 'കണ്ണാടി'യുടെ (Mirror) രൂപം നൽകുന്നത്.

 LTT 9779b-ക്ക് നമ്മുടെ സൗരയൂഥത്തിലെ നെപ്റ്റ്യൂണിന്റെ ഏകദേശം അത്രയും വലിപ്പമുണ്ട്.

ഇത് അതിന്റെ നക്ഷത്രത്തോട് വളരെ അടുത്താണ് ഭ്രമണം ചെയ്യുന്നത്. നക്ഷത്രത്തിന് അഭിമുഖമായുള്ള ഭാഗത്ത് ഏകദേശം 2000°C (സെൽഷ്യസ്) വരെ താപനിലയുണ്ടാകാം.

 ഈ ഗ്രഹത്തിന് അതിന്റെ നക്ഷത്രത്തെ ഒരു തവണ ചുറ്റാൻ ഏകദേശം 19 മണിക്കൂർ (0.79 ദിവസം) മാത്രമേ ആവശ്യമുള്ളൂ. സൂര്യനോട് ഏറ്റവും അടുത്ത ഗ്രഹമായ ബുധനെക്കാൾ (Mercury) അടുത്താണ് ഇത് അതിന്റെ നക്ഷത്രത്തെ ഭ്രമണം ചെയ്യുന്നത്.

Neptunian Desert Planet

 നക്ഷത്രത്തോട് വളരെ അടുത്തായി, നെപ്റ്റ്യൂണിന്റെ വലിപ്പത്തിലുള്ള ഗ്രഹങ്ങൾ പൊതുവെ കാണപ്പെടാത്ത ഒരു മേഖലയുണ്ട്. നെപ്റ്റ്യൂണിയൻ ഡെസേർട്ട് എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ മേഖലയിൽ, ഗ്രഹത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷം നക്ഷത്രത്തിന്റെ തീവ്രമായ വികിരണം കാരണം നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. എന്നാൽ LTT 9779b, അതിന്റെ അന്തരീക്ഷം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് ഈ ഭാഗത്തു ' നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതും ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് ഒരു അത്ഭുതമാണ്.

നക്ഷത്രങ്ങളോട് വളരെ അടുത്തുള്ള ഗ്രഹങ്ങളുടെ അന്തരീക്ഷത്തെക്കുറിച്ചും അവയുടെ നിലനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള നമ്മുടെ അറിവുകൾ വികസിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

സൗര നെബുലാ സിദ്ധാന്തം (Solar Nebula Theory)

 

സൗരയൂഥത്തിന്റെ ഉത്ഭവം ഏകദേശം 460 കോടി വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ഒരു വലിയ വാതക-ധൂളി മേഘത്തിൽ (Giant Molecular Cloud) നിന്നാണ് ആരംഭിച്ചത് എന്നാണ് പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തം. ഈ സിദ്ധാന്തം സൗര നെബുലാ സിദ്ധാന്തം (Solar Nebula Theory) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

ആദിമ സൗരയൂഥത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിന്റെ പ്രധാന ഘട്ടങ്ങൾ താഴെക്കൊടുക്കുന്നു:

1. ആദിമ സൗര നെബുലയുടെ സങ്കോചം (Contraction of the Solar Nebula)

ഏകദേശം 500 കോടി വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ്, ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന വലിയൊരു വാതകധൂളി മേഘം (പ്രധാനമായും ഹൈഡ്രജനും ഹീലിയവും മറ്റ് ഭാരമേറിയ മൂലകങ്ങളും അടങ്ങിയത്) ഏതെങ്കിലും ബാഹ്യശക്തിയുടെ (ഒരു സൂപ്പർനോവ സ്ഫോടനം പോലുള്ളവ) സ്വാധീനത്താൽ കുലുങ്ങുകയും സ്വയം ഗുരുത്വാകർഷണ ബലം കാരണം സങ്കോചിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. 

2. രൂപീകരണം (Formation of the Disk and Protostar)

 സങ്കോചിക്കുമ്പോൾ, ഈ മേഘം കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ കറങ്ങുകയും ഒരു തളികയുടെ (Disk) രൂപത്തിലേക്ക് പരക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ തളികയെ പ്രോട്ടോപ്ലാനറ്ററി ഡിസ്ക് (Protoplanetary Disk) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

 തളികയുടെ മധ്യഭാഗത്ത്, ഏറ്റവും കൂടുതൽ പിണ്ഡം (mass) കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും താപനില കൂടുകയും ചെയ്തു. ഈ ഭാഗം പ്രോട്ടോസൂര്യനായി (Protosun) രൂപപ്പെട്ടു.

3. സൂര്യൻ്റെ ജനനം (Birth of the Sun)

  മധ്യഭാഗത്തെ താപനിലയും മർദ്ദവും അതിതീവ്രമായപ്പോൾ, ഹൈഡ്രജൻ അണുക്കൾ സംയോജിച്ച് ഹീലിയമായി മാറുന്ന അണുസംയോജനം (Nuclear Fusion) ആരംഭിച്ചു.

 ഏകദേശം 460 കോടി വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ഈ പ്രക്രിയ തുടങ്ങിയതോടെ സൂര്യൻ ഒരു പൂർണ്ണ നക്ഷത്രമായി ജ്വലിച്ചുതുടങ്ങി. സൂര്യൻ സൗരയൂഥത്തിലെ മൊത്തം ദ്രവ്യത്തിൻ്റെ ഏകദേശം 99.8% വും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

4. ഗ്രഹരൂപീകരണം (Formation of the Planets)

 സൂര്യൻ്റെ ചുറ്റുമുള്ള തളികയിൽ ബാക്കിയുള്ള ധൂളീശകലങ്ങളും വാതകങ്ങളും കൂട്ടിയിടിക്കുകയും ഒന്നിച്ചുചേരുകയും ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഈ പ്രക്രിയയെ അക്രീഷൻ (Accretion) എന്ന് പറയുന്നു.

  ഇങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ട ചെറിയ പാറക്കഷണങ്ങളും മറ്റും ചേർന്ന് വലിയ ഗ്രഹശകലങ്ങൾ (Planetesimals) ഉണ്ടായി.

  ഈ ഗ്രഹശകലങ്ങൾ വീണ്ടും കൂടിച്ചേർന്ന് ഗ്രഹങ്ങളായി മാറി.

അകത്തെ ഗ്രഹങ്ങൾ (Terrestrial Planets): സൂര്യനോട് അടുത്ത പ്രദേശങ്ങളിൽ താപനില വളരെ കൂടുതലായിരുന്നതിനാൽ ശിലകളും ലോഹങ്ങളും (Rock and Metal) പോലുള്ള ഭാരമേറിയ മൂലകങ്ങൾ മാത്രം കട്ടപിടിച്ചു. ഇങ്ങനെയാണ് ബുധൻ, ശുക്രൻ, ഭൂമി, ചൊവ്വ എന്നീ ഗ്രഹങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടത്.

 പുറത്തെ ഗ്രഹങ്ങൾ (Gas Giants): സൂര്യനിൽ നിന്ന് അകലെയുള്ള, തണുപ്പുകൂടിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഹൈഡ്രജനും ഹീലിയവും പോലുള്ള വാതകങ്ങളും ഹിമവും (Ice) കട്ടപിടിച്ച് വ്യാഴം, ശനി, യുറാനസ്, നെപ്റ്റ്യൂൺ എന്നീ വാതക ഭീമൻ ഗ്രഹങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു.

5. തുടർന്നുള്ള പരിണാമം (Further Evolution)

ഗ്രഹം രൂപീകരണം പൂർത്തിയായ ശേഷവും കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളോളം ഉൽക്കാശിലകളും (Meteoroids) വാൽനക്ഷത്രങ്ങളും (Comets) ഗ്രഹങ്ങളുമായി കൂട്ടിയിടിക്കുന്നത് തുടർന്നു (ഉദാഹരണത്തിന്, ചന്ദ്രനിലെ ഗർത്തങ്ങൾ ഇതിന് തെളിവാണ്).

വാലസ് രേഖ (Wallace Line)

 

വാലസ് രേഖ (Wallace Line) എന്നത് ഏഷ്യയ്ക്കും ഓസ്‌ട്രേലിയക്കും ഇടയിൽ ജീവജാലങ്ങളുടെ വിതരണത്തിൽ വ്യക്തമായ വ്യത്യാസം കാണിക്കുന്ന ഒരു സാങ്കൽപ്പിക അതിർത്തിരേഖയാണ് (imaginary boundary line).

ബ്രിട്ടീഷ് ജീവശാസ്ത്രജ്ഞനായ ആൽഫ്രഡ് റസ്സൽ വാലസ് 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മലായ് ദ്വീപസമൂഹത്തിലൂടെ (ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ്) യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ഈ അതിർത്തിരേഖ കണ്ടെത്തിയത്.

പ്രധാന വസ്തുതകൾ (Key Facts)

 * സ്ഥലം: ഇന്തോനേഷ്യൻ ദ്വീപസമൂഹത്തിലൂടെയാണ് ഈ രേഖ കടന്നുപോകുന്നത്. തെക്ക് ബാലി (Bali), ലോംബോക്ക് (Lombok) എന്നീ ദ്വീപുകൾക്കിടയിലെ ലോംബോക്ക് കടലിടുക്കിലൂടെയും, വടക്ക് ബോർണിയോ (Borneo), സുലവേസി (Sulawesi) എന്നീ ദ്വീപുകൾക്കിടയിലെ മകാസ്സർ കടലിടുക്കിലൂടെയും (Makassar Strait) ഇത് നീളുന്നു.

 * ജന്തുജാലങ്ങളിലെ വ്യത്യാസം:

   * ഈ രേഖയുടെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് കാണുന്ന ജീവജാലങ്ങൾക്ക് ഏഷ്യൻ ജീവിവർഗ്ഗങ്ങളുമായിട്ടാണ് കൂടുതൽ ബന്ധം. ഉദാഹരണത്തിന്: കടുവകൾ (Tigers), കാണ്ടാമൃഗങ്ങൾ (Rhinoceroses), ആനകൾ (Elephants), ഒറാങ് ഉട്ടാങ് (Orangutans) തുടങ്ങിയ പ്ലാസെന്റൽ സസ്തനികൾ (Placental Mammals).

   * ഈ രേഖയുടെ കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് കാണുന്ന ജീവജാലങ്ങൾക്ക് ഓസ്‌ട്രേലിയൻ ജീവിവർഗ്ഗങ്ങളുമായിട്ടാണ് കൂടുതൽ ബന്ധം. ഉദാഹരണത്തിന്: കംഗാരു (Kangaroos) പോലുള്ള മാർസൂപ്പിയൽസ് (Marsupials), കോക്കറ്റൂ (Cockatoos) പോലുള്ള പക്ഷികൾ.

ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപുണ്ടായ ഭൂമിയുടെ ടെക്റ്റോണിക് പ്ലേറ്റ് (Tectonic Plate) ചലനങ്ങളും, ആഴമേറിയ കടൽ ഭാഗങ്ങളും (Deep Ocean Gaps) കാരണമാണ് ഈ വ്യത്യാസം. കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ ആഴത്തിലുള്ള ഈ കിടങ്ങ് (straits), സമുദ്രനിരപ്പ് താഴ്ന്ന ഹിമയുഗങ്ങളിൽ (Ice Ages) പോലും ഏഷ്യൻ, ഓസ്‌ട്രേലിയൻ വൻകരകളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ കാരണമായി. ഇത് ഇരുഭാഗത്തുമുള്ള ജീവികൾക്ക് പരസ്പരം സഞ്ചരിക്കാനുള്ള തടസ്സമായി നിലകൊണ്ടു, അതുവഴി അവയ്ക്ക് വ്യത്യസ്തമായ പരിണാമ പാതകൾ (evolutionary paths) ഉണ്ടായി.

Cryptoterrestrials" (ക്രിപ്‌റ്റോടെറെസ്ട്രിയൽസ്)

 

 അന്യഗ്രഹജീവികൾ (aliens) ബഹിരാകാശത്ത് നിന്ന് വരുന്നവരല്ല, പകരം നമ്മുടെ ഭൂമിയിൽത്തന്നെ രഹസ്യമായി ജീവിക്കുന്ന, സാങ്കേതികമായി വളരെ മുന്നിട്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം അജ്ഞാത ജീവികളാണ് (intelligent beings) എന്ന സിദ്ധാന്തമാണിത്.

 * അർത്ഥം: 'ക്രിപ്‌റ്റോ' എന്നാൽ 'മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന', 'ടെറെസ്ട്രിയൽ' എന്നാൽ 'ഭൂമിയിലുള്ളത്'. അതായത് ഭൂമിയിൽ ഒളിവിൽ കഴിയുന്ന ജീവികൾ (Hidden Earth beings).

 * സിദ്ധാന്തം (Hypothesis): സാധാരണയായി അന്യഗ്രഹജീവികളായി കണക്കാക്കുന്ന 'പറക്കും തളികകൾ' (UFOs/UAPs) ഉൾപ്പെടെയുള്ള അജ്ഞാത പ്രതിഭാസങ്ങൾക്ക് (Unidentified Anomalous Phenomena - UAPs) പിന്നിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, ഭൂമിയിൽത്തന്നെയുള്ള ഒരു വികസിത നാഗരികതയാകാം എന്നാണ് ഈ സിദ്ധാന്തം വാദിക്കുന്നത്.

 * എവിടെ ജീവിക്കുന്നു?: ഇവർ ഭൂമിക്കടിയിലോ, കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിലോ, ചന്ദ്രനിലോ, അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യരെപ്പോലെ വേഷം മാറി നമ്മുടെ ഇടയിലോ രഹസ്യമായി ജീവിക്കുന്നുണ്ടാകാം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

 * വിവിധ രൂപങ്ങൾ (Different Forms): ഈ സിദ്ധാന്തം അനുസരിച്ച് ഇവർ പല തരത്തിലാകാം:

   * പഴയ മനുഷ്യ നാഗരികതയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ (Remnants of an ancient human civilization): പ്രളയം പോലുള്ള വലിയ ദുരന്തങ്ങളെ അതിജീവിച്ച് രഹസ്യമായി ജീവിക്കുന്ന പുരാതന, വികസിത മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികൾ.

   * മനുഷ്യനല്ലാത്ത ജീവികൾ (Non-human species): ബുദ്ധിശാലികളായ ദിനോസറുകളോ, മറ്റ് ഹോമിനിഡ് ജീവികളോ പരിണമിച്ച് രഹസ്യമായി കഴിയുന്നവർ.

   * മറ്റൊരിടത്ത് നിന്ന് വന്നവർ (Former Extraterrestrials): മുൻപ് അന്യഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് വന്ന ശേഷം ഇവിടെത്തന്നെ ഒളിച്ചു താമസിക്കുന്നവർ.

   * മിത്തുകളിലെ ജീവികൾ (Mythical beings): യക്ഷിക്കൾ, ഭൂതങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഐതിഹ്യങ്ങളിൽ പറയുന്നവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇക്കൂട്ടരാകാം.

പ്രകാശവേഗത ഒരു പ്രപഞ്ച പരിധിയാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

 

ഒരു വസ്തുവിന് പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ പ്രധാന കാരണം താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

1. പിണ്ഡം അനന്തമായി വർദ്ധിക്കുന്നു (Mass Becomes Infinite)

ഐൻസ്റ്റീന്റെ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, ഒരു വസ്തുവിന്റെ വേഗത കൂടുന്തോറും അതിന്റെ ആപേക്ഷിക പിണ്ഡവും (Relativistic Mass) വർദ്ധിക്കും.

 * ഈ വർദ്ധനവ് സാധാരണ വേഗതയിൽ വളരെ കുറവായിരിക്കും.

 * എന്നാൽ, ഒരു വസ്തുവിന്റെ വേഗത പ്രകാശവേഗതയിലേക്ക് (c) അടുക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ പിണ്ഡം അനന്തമായി (Infinitely Large) വർദ്ധിക്കുന്നു.

 * m = \frac{m_0}{\sqrt{1 - \frac{v^2}{c^2}}} എന്ന സമവാക്യത്തിൽ, v (വസ്തുവിന്റെ വേഗത) c യോട് അടുക്കുമ്പോൾ, ഹരണസംഖ്യ (Denominator) പൂജ്യത്തോട് അടുക്കുകയും, അതിനാൽ m (ആപേക്ഷിക പിണ്ഡം) അനന്തതയിലേക്ക് പോകുകയും ചെയ്യുന്നു.

 * അനന്തമായ പിണ്ഡമുള്ള ഒരു വസ്തുവിനെ പ്രകാശവേഗതയിൽ എത്തിക്കാൻ അനന്തമായ ഊർജ്ജം (Infinite Energy) ആവശ്യമാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിൽ അങ്ങനെയൊരു ഊർജ്ജസ്രോതസ്സ് ഇല്ലാത്തതിനാൽ, പിണ്ഡമുള്ള ഒരു വസ്തുവിനും പ്രകാശവേഗത കൈവരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

2. ഊർജ്ജവും പിണ്ഡവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം (The Relationship between Energy and Mass - E=mc^2)

ഐൻസ്റ്റീന്റെ പ്രസിദ്ധമായ സമവാക്യം E=mc^2 ആണ്. ഇത് ഊർജ്ജവും (Energy) പിണ്ഡവും (Mass) പരസ്പരം മാറ്റാവുന്നതാണ് എന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നു.

 * ഒരു വസ്തുവിനെ ത്വരിതപ്പെടുത്താൻ (Accelerate) നാം നൽകുന്ന ഊർജ്ജം, അതിന്റെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം തന്നെ അതിന്റെ പിണ്ഡം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

 * പ്രകാശവേഗതയോട് അടുക്കുമ്പോൾ, നൽകുന്ന അധിക ഊർജ്ജം മുഴുവനും വസ്തുവിന്റെ വേഗത കൂട്ടുന്നതിനു പകരം, അതിന്റെ പിണ്ഡം വർദ്ധിപ്പിക്കാനാണ് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്.

3. പ്രകാശത്തിന്റെ സ്വഭാവം (Nature of Light/Photons)

പ്രകാശത്തിന്റെ കണികകളായ ഫോട്ടോണുകൾക്ക് (Photons) വിശ്രാന്തി പിണ്ഡം (Rest Mass) പൂജ്യമാണ്.

 * വിശ്രാന്തി പിണ്ഡം ഇല്ലാത്ത വസ്തുക്കൾക്ക് മാത്രമേ പ്രകാശവേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയൂ.

 * ഫോട്ടോണുകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകാശവേഗതയിൽ (വാക്വത്തിൽ 3 \times 10^8 മീറ്റർ/സെക്കൻഡ്) മാത്രമേ സഞ്ചരിക്കുകയുള്ളൂ.

 

* പിണ്ഡമുള്ള എല്ലാ വസ്തുക്കളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, പ്രകാശവേഗത എന്നത് അവയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയാത്ത, പ്രപഞ്ചം നിശ്ചയിച്ച ഒരു വേഗത പരിധി (Speed Limit) ആണ്.