അപ്പോക്രിഫ (Apocrypha)

 

ബൈബിളിൽ ഉൾപ്പെടുത്താത്ത അല്ലെങ്കിൽ കാലക്രമേണ മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു. ഇതിനെ പ്രധാനമായും അപ്പോക്രിഫ (Apocrypha) അല്ലെങ്കിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട സുവിശേഷങ്ങൾ (Lost Gospels) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന ബൈബിളിൽ (പുതിയ നിയമം) മത്തായി, മർക്കോസ്, ലൂക്കോസ്, യോഹന്നാൻ എന്നീ നാല് സുവിശേഷങ്ങൾ മാത്രമാണുള്ളത്. എന്നാൽ എ.ഡി. ആദ്യ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് വേറെയും നിരവധി എഴുത്തുകൾ പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. എ.ഡി. നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സഭാനേതാക്കൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഏതൊക്കെ പുസ്തകങ്ങൾ ബൈബിളിൽ വേണം എന്ന് തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ (Canonization), വിശ്വാസപരമായ കാരണങ്ങളാൽ ചില പുസ്തകങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി.

ഈ പുസ്തകങ്ങളിൽ പലതും 1945-ൽ ഈജിപ്തിലെ നാഗ് ഹമ്മദി (Nag Hammadi) എന്ന സ്ഥലത്തുനിന്നാണ് വീണ്ടെടുത്തത്.

 * തോമസിന്റെ സുവിശേഷം (Gospel of Thomas): ഇതിൽ യേശുവിന്റെ അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളേക്കാൾ ഉപരിയായി 114 വചനങ്ങളാണ് (Sayings) ഉള്ളത്. യേശു ഒരു ജ്ഞാനിയായ അധ്യാപകനായാണ് ഇതിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

 * മറിയത്തിന്റെ സുവിശേഷം (Gospel of Mary Magdalene): മഗ്ദലന മറിയത്തിന് യേശു നൽകിയ പ്രത്യേക ഉപദേശങ്ങളെക്കുറിച്ചും ശിഷ്യന്മാർക്കിടയിൽ മറിയത്തിനുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചും ഇത് ചർച്ച ചെയ്യുന്നു.

 * യൂദാസിന്റെ സുവിശേഷം (Gospel of Judas): യൂദാസ് ഒരു വഞ്ചകനല്ലെന്നും, മറിച്ച് യേശുവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അദ്ദേഹത്തെ മരണത്തിന് ഏൽപ്പിച്ചുകൊടുക്കുക വഴി യേശുവിനെ ഭൗതിക ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ച ഉറ്റ ശിഷ്യനാണെന്നും ഈ പുസ്തകം പറയുന്നു.

 * ഫിലിപ്പോസിന്റെ സുവിശേഷം (Gospel of Philip): ജ്ഞാനവാദ (Gnosticism) ആശയങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഈ പുസ്തകത്തിൽ യേശുവും മഗ്ദലന മറിയവും തമ്മിലുള്ള ആത്മബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ട്.

സഭ ഈ പുസ്തകങ്ങളെ ഒഴിവാക്കാൻ പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:

 * അപ്പോസ്തോലിക പാരമ്പര്യം: യേശുവിനെ നേരിട്ട് കണ്ടവരോ അവരുടെ അടുത്ത ശിഷ്യന്മാരോ എഴുതിയതാണെന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്ത പുസ്തകങ്ങളെ സഭ സ്വീകരിച്ചില്ല.

 * വിശ്വാസപരമായ വൈരുദ്ധ്യം: ഈ പുസ്തകങ്ങളിലെ പല ആശയങ്ങളും (ഉദാഹരണത്തിന്: ദൈവം ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ചതല്ല, ലോകം ഒരു തെറ്റാണ് എന്ന ജ്ഞാനവാദ ചിന്ത) മറ്റ് പ്രധാന സുവിശേഷങ്ങളുമായി യോജിച്ചുപോയില്ല.

 * രചനാകാലം: മത്തായി, മർക്കോസ് തുടങ്ങിയ സുവിശേഷങ്ങൾ ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എഴുതപ്പെട്ടപ്പോൾ, മുകളിൽ പറഞ്ഞ പല പുസ്തകങ്ങളും എ.ഡി. 2-ാം നൂറ്റാണ്ടിന് ശേഷമാണ് എഴുതപ്പെട്ടത്.

ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട മിക്ക സുവിശേഷങ്ങളും നോസ്റ്റിക് (Gnostic) ചിന്താഗതി പിന്തുടരുന്നവയായിരുന്നു. ഭൗതിക ലോകം മോശമാണെന്നും, ആത്മീയമായ അറിവിലൂടെ (Gnosis) മാത്രമേ മോചനം സാധ്യമാകൂ എന്നും ഇവർ വിശ്വസിച്ചു. ഇത് അന്നത്തെ മുഖ്യധാരാ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന് വിരുദ്ധമായിരുന്നു.

മഗ്ദലന മറിയത്തിന്റെ സുവിശേഷത്തെ (Gospel of Mary Magdalene) കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വിശദാംശങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു. ഇത് ക്രിസ്തീയ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും കൗതുകകരമായ ഒരു ഗ്രന്ഥമാണ്.

1896-ൽ ഈജിപ്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം (Papyrus Berolinensis 8502) ആദ്യമായി കണ്ടെത്തുന്നത്. പിന്നീട് 1945-ൽ നാഗ് ഹമ്മദിയിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ശേഖരത്തിലും ഇതിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ഗ്രീക്ക്, കോപ്റ്റിക് ഭാഷകളിലായിരുന്നു എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നത്. ദൗർഭാഗ്യവശാൽ, ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ പല പേജുകളും കാലപ്പഴക്കത്താൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയിട്ടുണ്ട് (ആദ്യത്തെ ആറ് പേജുകൾ പൂർണ്ണമായും ലഭ്യമല്ല).

ഈ സുവിശേഷം മറ്റ് നാല് സുവിശേഷങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ചില പ്രത്യേക കാര്യങ്ങൾ ഊന്നിപ്പറയുന്നു:

 * ആന്തരികമായ അറിവ് (Gnosis): യേശുവിന്റെ മരണം അല്ലെങ്കിൽ പാപമോചനം എന്നതിനേക്കാൾ, മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനുള്ളിലെ ദൈവീകമായ അറിവിനെ കണ്ടെത്താനാണ് ഇതിൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്.

 * പാപം എന്ന സങ്കല്പം: ലോകത്ത് പ്രകൃത്യാ പാപം എന്നൊന്നില്ലെന്നും, മനുഷ്യൻ തന്റെ ഭൗതിക ചിന്തകൾ കൊണ്ട് പാപം സൃഷ്ടിക്കുകയാണെന്നും ഇതിൽ യേശു പഠിപ്പിക്കുന്നു.

 * മനസ്സിന്റെ ഉന്നതി: മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവ് മരണശേഷം വിവിധ വിനാശകരമായ ശക്തികളെ (Powers) മറികടന്ന് എങ്ങനെ ശാന്തിയിലെത്തുന്നു എന്ന് ഇതിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഈ സുവിശേഷത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കിടയിൽ മറിയത്തിനുണ്ടായിരുന്ന വലിയ സ്ഥാനമാണ്.

 * യേശുവിന്റെ മരണശേഷം ശിഷ്യന്മാർ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മറിയമാണ് അവർക്ക് ധൈര്യം പകരുന്നത്.

 * യേശു തനിക്ക് മാത്രമായി നൽകിയ രഹസ്യ വെളിപാടുകളെക്കുറിച്ച് മറിയം ശിഷ്യന്മാരോട് വിവരിക്കുന്നു.

 * മറ്റ് ശിഷ്യന്മാർക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ മറിയം ഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവെന്നും, യേശു അവളെ മറ്റാരെക്കാളും സ്നേഹിച്ചിരുന്നുവെന്നും ഇതിൽ പറയുന്നു.

ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനം വളരെ നാടകീയമാണ്. മറിയം യേശുവിന്റെ വചനങ്ങൾ വിവരിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ശിഷ്യനായ പത്രോസ് (Peter) അത് വിശ്വസിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു. "ഒരു സ്ത്രീയോട് കർത്താവ് രഹസ്യമായി സംസാരിക്കുമോ? നമ്മളേക്കാൾ കൂടുതൽ അവളെ അദ്ദേഹം പരിഗണിച്ചിരുന്നോ?" എന്ന് പത്രോസ് ചോദിക്കുന്നു.എന്നാൽ മറ്റൊരു ശിഷ്യനായ ലേവി (Levi) മറിയത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും പത്രോസിനെ ശാസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യേശു അവളെ യോഗ്യയായി കണ്ട സ്ഥിതിക്ക് അവളെ തള്ളിക്കളയാൻ ആർക്കും അവകാശമില്ലെന്ന് ലേവി വാദിക്കുന്നു.

 * സ്ത്രീകളുടെ നേതൃത്വം: ആദ്യകാല സഭയിൽ പുരുഷാധിപത്യം ശക്തമായിരുന്നു. ഒരു സ്ത്രീക്ക് സഭയിൽ വലിയ സ്ഥാനം നൽകുന്ന ആശയങ്ങൾ പല സഭാനേതാക്കളും അംഗീകരിച്ചിരുന്നില്ല.

 * ജ്ഞാനവാദം (Gnosticism): ഇത് ഒരു നോസ്റ്റിക് ഗ്രന്ഥമായാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. ഭൗതിക ലോകം മോശമാണെന്ന ഇതിലെ ചിന്താഗതി ഔദ്യോഗിക ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന് (Orthodox Christianity) എതിരായിരുന്നു.

 * രചനാകാലം: ഇത് എ.ഡി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് എഴുതപ്പെട്ടതെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ വിശ്വസിക്കുന്നു. അതായത് യേശുവിന്റെ കാലത്തിന് വളരെ ശേഷമുള്ള രചനയാണിത്.

ഈ സുവിശേഷം വായിക്കുമ്പോൾ മഗ്ദലന മറിയം വെറുമൊരു അനുയായി മാത്രമല്ല, യേശുവിന്റെ ദർശനങ്ങൾ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു ആത്മീയ ഗുരു കൂടിയായിരുന്നു എന്ന് കാണാൻ സാധിക്കും.