ഇന്റർ ഡൈമൻഷണൽ ഹൈപ്പോതസിസ് (Interdimensional Hypothesis - IDH)

 

അന്യഗ്രഹജീവികളെക്കുറിച്ചും പറക്കും തളികകളെക്കുറിച്ചും (UFO) ഉള്ള വളരെ കൗതുകകരമായ ഒരു ശാസ്ത്രീയ സിദ്ധാന്തമാണ്. 

സാധാരണയായി നാം വിശ്വസിക്കുന്നത് അന്യഗ്രഹജീവികൾ മറ്റൊരു ഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ബഹിരാകാശത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്ത് ഭൂമിയിൽ എത്തുന്നു എന്നാണ്. എന്നാൽ ഇന്റർ ഡൈമൻഷണൽ ഹൈപ്പോതസിസ് പറയുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്: ഈ ജീവികൾ വരുന്നത് മറ്റൊരു ഗ്രഹത്തിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള *മറ്റൊരു മാനത്തിൽ (Dimension)* നിന്നാണ്.

നമ്മുടെ ലോകം ത്രിമാനമാണ് (3D). എന്നാൽ ഇതിന് തൊട്ടടുത്തുതന്നെ നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയാത്ത മറ്റ് പല ഡൈമൻഷനുകളും ഉണ്ടായേക്കാം. അവിടെ ജീവിക്കുന്ന ജീവികൾക്ക് നമ്മുടെ ലോകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്നാണ് ഈ സിദ്ധാന്തം പറയുന്നത്. ഇവർ കോടിക്കണക്കിന് പ്രകാശവർഷങ്ങൾ സഞ്ചരിച്ചല്ല വരുന്നത്. പകരം, ഡൈമൻഷനുകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു 'വാതിൽ' തുറന്ന് പെട്ടെന്ന് നമ്മുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. പലപ്പോഴും UFO-കൾ പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നത് ഇതുകൊണ്ടാണെന്ന് ഈ സിദ്ധാന്തം വിശ്വസിക്കുന്നവർ പറയുന്നു.

 പണ്ട് മനുഷ്യർ പറഞ്ഞിരുന്ന ഭൂതങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, യക്ഷികൾ എന്നിവയൊക്കെ യഥാർത്ഥത്തിൽ മറ്റ് ഡൈമൻഷനുകളിൽ നിന്ന് എത്തിയ ഇത്തരം ജീവികളാവാം എന്ന് ഈ സിദ്ധാന്തം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നവർ വാദിക്കുന്നു.

ഈ ആശയത്തിന് വലിയ പ്രചാരം നൽകിയത് *ജാക്വസ് വാലി (Jacques Vallée), **ജെ. അല്ലൻ ഹൈനെക് (J. Allen Hynek)* എന്നീ ശാസ്ത്രജ്ഞരാണ്. അന്യഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇത്രയധികം ദൂരം സഞ്ചരിച്ച് ഇങ്ങോട്ടെത്തുക എന്നത് പ്രായോഗികമായി ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമായതുകൊണ്ട്, ഇവർ മറ്റൊരു ഡൈമൻഷനിൽ നിന്ന് വരുന്നവരാകാനാണ് കൂടുതൽ സാധ്യത എന്ന് ഇവർ നിരീക്ഷിച്ചു.

ക്വാണ്ടം ഫിസിക്സിലെയും സ്ട്രിംഗ് തിയറിയിലെയും (String Theory) ചില പഠനങ്ങൾ പത്തോളം ഡൈമൻഷനുകൾ ഉണ്ടായേക്കാം എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. നമുക്ക് മൂന്ന് ഡൈമൻഷനുകൾ മാത്രമേ കാണാൻ സാധിക്കൂ (നീളം, വീതി, ഉയരം). അതിനാൽ തന്നെ നാലാമതോ അഞ്ചാമതോ ആയ ഒരു ഡൈമൻഷനിൽ നിന്ന് ഒരാൾ വന്നാൽ അത് നമുക്ക് അത്ഭുതകരമായി തോന്നും.

ചുരുക്കത്തിൽ, അന്യഗ്രഹജീവികൾ എന്നത് വെറും ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ലോകത്തിന് തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ള അദൃശ്യ ലോകങ്ങളിലെ താമസക്കാരാണ് എന്നതാണ് ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ കാതൽ.

ഈ സിദ്ധാന്തത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു റേഡിയോയുടെ ഉദാഹരണം എടുക്കാം. ഒരു മുറിയിൽ തന്നെ പല റേഡിയോ സ്റ്റേഷനുകളുടെ തരംഗങ്ങൾ (Frequencies) ഒരേസമയം ഉണ്ടാകും. പക്ഷേ, നിങ്ങളുടെ റേഡിയോ ഏത് സ്റ്റേഷനിലാണോ ട്യൂൺ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്, അത് മാത്രമേ നിങ്ങൾക്ക് കേൾക്കാൻ സാധിക്കൂ.അതുപോലെ, പല ഡൈമൻഷനുകൾ ഒരേ സ്ഥലത്ത് തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടാകാം. പക്ഷേ നമ്മുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും ശാസ്ത്രീയ ഉപകരണങ്ങൾക്കും ഒരു നിശ്ചിത ഡൈമൻഷൻ മാത്രമേ കാണാൻ കഴിയുന്നുള്ളൂ.

 UFO-കൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ആകൃതി മാറുന്നതായും, രണ്ടായി പിരിയുന്നതായും പലരും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നമ്മുടെ 3D നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഇത് അസാധ്യമാണ്. എന്നാൽ മറ്റൊരു ഡൈമൻഷനിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ ലോകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന ഒരു വസ്തുവിന് ഇത്തരത്തിൽ രൂപമാറ്റം സംഭവിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.

മറ്റ് ഡൈമൻഷനുകളിൽ സമയം നമ്മുടെ ലോകത്തെപ്പോലെ ആകണമെന്നില്ല. UFO കണ്ടുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവർ പലപ്പോഴും തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ കുറച്ച് സമയം 'നഷ്ടപ്പെട്ടതായി' (Missing Time) പറയാറുണ്ട്. ഇത് സമയത്തിന്റെ വ്യത്യസ്തമായ അളവുകൾ ഉള്ള ഡൈമൻഷനുകളിൽ അവർ പ്രവേശിച്ചത് കൊണ്ടാകാം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

ശാസ്ത്രീയമായി ഇതിന് ഇതുവരെ തെളിവുകളില്ല. എങ്കിലും, പ്രശസ്ത ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗ് ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ സമാന്തര പ്രപഞ്ചങ്ങളുടെ (Parallel Universes) സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്ട്രിംഗ് തിയറി പ്രകാരം പ്രപഞ്ചത്തിൽ കുറഞ്ഞത് 11 ഡൈമൻഷനുകൾ എങ്കിലും ഉണ്ടെന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.

മറ്റൊരു തലത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഈ സിദ്ധാന്തം ശാസ്ത്രവും (Science) സങ്കൽപ്പങ്ങളും (Science Fiction) തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പിലാണ് നിൽക്കുന്നത്. ഇതിൽ പ്രധാനമായും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന *'ഹയർ ഡൈമൻഷനുകൾ' (Higher Dimensions)* എങ്ങനെയായിരിക്കും എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം.

നമ്മുടെ ലോകത്ത് നീളം, വീതി, ഉയരം എന്നീ മൂന്ന് മാനങ്ങളും സമയം എന്ന നാലാമത്തെ മാനവുമാണുള്ളത് (3+1 dimensions). എന്നാൽ സ്ട്രിംഗ് തിയറി പ്രകാരം പ്രപഞ്ചം നിലനിൽക്കാൻ കുറഞ്ഞത് 10 അല്ലെങ്കിൽ 11 ഡൈമൻഷനുകൾ ആവശ്യമാണ്.

ഈ അധിക ഡൈമൻഷനുകൾ വളരെ ചെറുതായി ചുരുണ്ടിരിക്കുകയാണ് (Compactified). ഒരു ദൂരക്കാഴ്ചയിൽ ഒരു നൂൽ ഒരു വര പോലെ (1D) തോന്നും, എന്നാൽ അതിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു ഉറുമ്പിന് അത് വട്ടത്തിലുള്ള ഒന്നായി (3D) അനുഭവപ്പെടും. അതുപോലെ, ഈ ഉയർന്ന ഡൈമൻഷനുകളിൽ ജീവിക്കുന്നവർക്ക് നമ്മുടെ ലോകത്തേക്ക് വരാൻ വളരെ എളുപ്പമായിരിക്കും.

മറ്റൊരു ഡൈമൻഷനിൽ സമയം വ്യത്യസ്തമായാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത് എങ്കിൽ, അവിടെയുള്ളവർ നമ്മുടെ ലോകത്ത് വന്ന് വർഷങ്ങൾ ചിലവഴിച്ചാലും അവരുടെ ലോകത്ത് അത് ചിലപ്പോൾ മിനിറ്റുകൾ മാത്രമായിരിക്കാം. ഇത് 'സമയ യാത്ര' (Time Travel) പോലെ തോന്നിപ്പിക്കാം.

നമ്മുടെ 3D ലോകത്തെ ഒരു 2D പ്രതലത്തിലെ നിഴലായി സങ്കൽപ്പിക്കുക. ഒരു 3D വസ്തു (ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു പന്ത്) ഒരു 2D കടലാസിലൂടെ കടന്നുപോയാൽ, ആ കടലാസിലെ ജീവികൾക്ക് അത് പെട്ടെന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഒരു വട്ടമായി മാത്രമേ കാണാൻ കഴിയൂ. അതുപോലെ, ഒരു 4D അല്ലെങ്കിൽ 5D ജീവി നമ്മുടെ 3D ലോകത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ അവർക്ക് അമാനുഷികമായ കഴിവുകൾ ഉള്ളതായി നമുക്ക് തോന്നും.

ഈ സിദ്ധാന്തം ശരിയാണെങ്കിൽ:

 * നക്ഷത്രാന്തര യാത്രകൾക്കായി (Interstellar travel) വെളിച്ചത്തിന്റെ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കേണ്ടി വരില്ല.

 * UFO-കൾ പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നത് അവ വായുവിലൂടെ പറന്നുപോകാതെ, മറ്റൊരു ഡൈമൻഷനിലേക്ക് 'മറിയുന്നത്' കൊണ്ടാകാം

പ്രപഞ്ചം - *'ഹാർഡ് ലിമിറ്റുകൾ' (Hard Limits)*

 

പ്രപഞ്ചം എന്നത് അതിരുകളില്ലാത്ത ഒന്നാണെന്ന് നമുക്ക് തോന്നുമെങ്കിലും, ശാസ്ത്രീയമായി പറഞ്ഞാൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന് കൃത്യമായ ചില *'ഹാർഡ് ലിമിറ്റുകൾ' (Hard Limits)* ഉണ്ട്. ഇത് പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറുതും ഏറ്റവും വലുതുമായ അളവുകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന പരിധികൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

1. ഏറ്റവും ചെറിയ ദൂരം: പ്ലാങ്ക് ലെങ്ത് (Planck Length)

നമുക്ക് ഒരു വസ്തുവിനെ എത്രത്തോളം ചെറുതാക്കാൻ കഴിയും എന്നതിന് ഒരു പരിധിയുണ്ട്. ഇതാണ് പ്ലാങ്ക് ലെങ്ത്.

ഏകദേശം 1.6 \times 10^{-35} മീറ്റർ.

 ഇതിലും ചെറിയൊരു ദൂരം ഭൗതികശാസ്ത്ര നിയമപ്രകാരം സാധ്യമല്ല. ഇതിൽ താഴെ ദൂരത്തെ അളക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ സ്ഥലകാലത്തിന് (Space-time) അതിന്റെ അസ്തിത്വം നഷ്ടപ്പെടുകയും അത് 'ക്വാണ്ടം ഫോം' (Quantum Foam) ആയി മാറുകയും ചെയ്യും.

2. പ്രപഞ്ചത്തിലെ വേഗതയുടെ പരിധി (The Speed Limit)

പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഒന്നിനും പ്രകാശത്തേക്കാൾ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

 സെക്കൻഡിൽ ഏകദേശം *3,00,000 കിലോമീറ്റർ*.

 പിണ്ഡമുള്ള (Mass) ഏതൊരു വസ്തുവിനും ഈ വേഗത കൈവരിക്കാൻ അനന്തമായ ഊർജ്ജം ആവശ്യമാണ്. ഈ വേഗത പ്രപഞ്ചത്തിലെ വിവരങ്ങളുടെ കൈമാറ്റത്തിന്റെ (Information transfer) പരമാവധി പരിധി കൂടിയാണ്.

3. ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ താപനില: അബ്സല്യൂട്ട് സീറോ (Absolute Zero)

തണുപ്പിന് ഒരു അവസാനമുണ്ട്, എന്നാൽ ചൂടിന് ഇതിനകം കൃത്യമായ പരിധി കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.

 *-273.15°C* (0 Kelvin).

ഈ താപനിലയിൽ ആറ്റങ്ങളുടെ ചലനം പൂർണ്ണമായും നിലയ്ക്കുന്നു. ഇതിലും താഴെ ഒരു തണുപ്പ് പ്രപഞ്ചത്തിൽ അസാധ്യമാണ്.

4. കാണാൻ കഴിയുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അതിര് (Observable Universe)

നമുക്ക് പ്രപഞ്ചത്തിൽ എത്ര ദൂരത്തേക്ക് നോക്കാൻ കഴിയും എന്നതിനും ഒരു ലിമിറ്റുണ്ട്.

 ഏകദേശം *93 ബില്യൺ പ്രകാശവർഷം* വ്യാസം.

 പ്രപഞ്ചം വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാലും പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗത പരിമിതമായതിനാലും, ഇതിനപ്പുറമുള്ള പ്രകാശം ഒരിക്കലും നമ്മളിലേക്ക് എത്തില്ല. അതായത്, ഇതിനപ്പുറം എന്തുണ്ടെന്ന് നമുക്ക് ഒരിക്കലും അറിയാൻ കഴിയില്ല.

5. ഏറ്റവും കൂടിയ സാന്ദ്രത: ഷുവാർസ്ചൈൽഡ് റേഡിയസ് (Schwarzschild Radius)

ഒരു നിശ്ചിത അളവ് പിണ്ഡത്തെ (Mass) എത്രത്തോളം ചുരുക്കാം എന്നതിനും ഒരു പരിധിയുണ്ട്.

 ഒരു വസ്തുവിനെ അതിന്റെ 'ഷുവാർസ്ചൈൽഡ് റേഡിയസി'നുള്ളിലേക്ക് ചുരുക്കിയാൽ അത് ഒരു *ബ്ലാക്ക് ഹോൾ (Black Hole)* ആയി മാറും. അവിടെ ഗുരുത്വാകർഷണം അത്യധികമാവുകയും പ്രകാശത്തിന് പോലും പുറത്തുകടക്കാൻ കഴിയാതെ വരികയും ചെയ്യുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, നമ്മൾ ജീവിക്കുന്ന ഈ പ്രപഞ്ചം അത്ഭുതകരമായ ചില നിയമങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമാണ്. ഈ 'ഹാർഡ് ലിമിറ്റുകൾ' ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ പ്രപഞ്ചം ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന രീതിയിൽ നിലനിൽക്കുമായിരുന്നില്ല.

*HD 188753 Ab*

 

സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രഹം ഒരു നക്ഷത്രത്തെയാണ് വലംവെക്കാറുള്ളത് (നമ്മുടെ ഭൂമി സൂര്യനെ ചുറ്റുന്നത് പോലെ). എന്നാൽ *HD 188753 Ab* എന്ന ഗ്രഹം ഒരേസമയം *മൂന്ന് നക്ഷത്രങ്ങളുള്ള* ഒരു വ്യൂഹത്തിലാണ് (Triple Star System) സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇതിനെ *"ടാറ്റൂയിൻ" (Tatooine)* ഗ്രഹം എന്ന് ശാസ്ത്രലോകം വിളിക്കാറുണ്ട് (സ്റ്റാർ വാർസ് സിനിമയിലെ രണ്ട് സൂര്യന്മാരുള്ള ഗ്രഹത്തിന്റെ പേരാണിത്).

സിഗ്നസ് (Cygnus) എന്ന നക്ഷത്രസമൂഹത്തിലാണ് ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഏകദേശം *151 പ്രകാശവർഷം* അകലെയാണിത്.ഈ ഗ്രഹത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നോക്കിയാൽ ആകാശത്ത് മൂന്ന് സൂര്യന്മാരെ കാണാൻ സാധിക്കും.

   1. ഒരു പ്രധാന മഞ്ഞ നക്ഷത്രം (നമ്മുടെ സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ളത്).

   2. പരസ്പരം വലംവെക്കുന്ന മറ്റ് രണ്ട് ചെറിയ നക്ഷത്രങ്ങൾ.

 ഇതൊരു വാതക ഭീമനാണ് (Gas Giant). വലുപ്പത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ നമ്മുടെ വ്യാഴത്തേക്കാൾ (Jupiter) അല്പം കൂടി വലുതാണ് ഈ ഗ്രഹം. ഇത് അതിന്റെ പ്രധാന നക്ഷത്രത്തോട് വളരെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്നതിനാൽ ഇതിനെ *"ഹോട്ട് ജൂപ്പിറ്റർ" (Hot Jupiter)* എന്ന വിഭാഗത്തിൽ പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവിടെ അതിശക്തമായ ചൂടായിരിക്കും.

ഈ വ്യൂഹത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഒരു വലിയ നക്ഷത്രമുണ്ട്. അതിനെയാണ് ഈ ഗ്രഹം വലംവെക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ നക്ഷത്രത്തിന് അല്പം അകലെയായി മറ്റ് രണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങൾ ഒരു ജോടിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഈ രണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങളും പ്രധാന നക്ഷത്രത്തെ വലംവെക്കുന്നു.

ഈ ഗ്രഹം അതിന്റെ നക്ഷത്രത്തെ ഒരു തവണ വലംവെക്കാൻ വെറും *3.3 ദിവസം* മതി. അതായത് അവിടെ ഒരു വർഷം എന്നത് വെറും 80 മണിക്കൂർ മാത്രമാണ്!

*2005-ൽ* പോളിഷ് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ *മാസീജ് കൊനാക്കി (Maciej Konacki)* ആണ് ഈ ഗ്രഹത്തെ കണ്ടെത്തിയത്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ നിലനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കിടയിൽ ഇപ്പോഴും ചർച്ചകൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. കാരണം, ഇത്രയധികം നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഗുരുത്വാകർഷണ ബലത്തിനിടയിൽ ഒരു ഗ്രഹം രൂപപ്പെടുക എന്നത് വളരെ പ്രയാസകരമായ കാര്യമാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, നമ്മൾ സിനിമകളിൽ മാത്രം കാണുന്നതുപോലെ ഒന്നിലധികം സൂര്യന്മാരുള്ള ആകാശം യാഥാർത്ഥ്യമാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന ഒന്നാണ് *HD 188753 Ab*.

*ആർക്റ്റൂറിയൻസും (Arcturians)* *ഡ്രക്കോണിയൻസും (Draconians)* തമ്മിലുള്ള ഗാലക്റ്റിക് യുദ്ധം

 

നിഗൂഢതകളും ശാസ്ത്രകഥകളും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്കിടയിൽ പ്രചാരത്തിലുള്ള ഒന്നാണ് *ആർക്റ്റൂറിയൻസും (Arcturians)* *ഡ്രക്കോണിയൻസും (Draconians)* തമ്മിലുള്ള ഗാലക്റ്റിക് യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങൾ. ഇത് ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ട ഒന്നല്ലെങ്കിലും, സയൻസ് ഫിക്ഷൻ പ്രേമികൾക്കിടയിലും 'ഗാലക്റ്റിക് ഹിസ്റ്ററി' വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കിടയിലും വളരെ പ്രശസ്തമാണ്.

 * *ആർക്റ്റൂറിയൻസ് (Arcturians):* ബൂട്ട്സ് (Boötes) നക്ഷത്രസമൂഹത്തിലെ ആർക്റ്റൂറസ് എന്ന നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്ന് വരുന്നവരായി ഇവർ കരുതപ്പെടുന്നു. ഇവർ ഉയർന്ന ആത്മീയതയുള്ളവരും, സമാധാനപ്രിയരും, സാങ്കേതികമായി വളരെ മുന്നോക്കം നിൽക്കുന്നവരുമാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായാണ് ഇവരെ പലപ്പോഴും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

 * *ഡ്രക്കോണിയൻസ് (Draconians/Reptilians):* ഡ്രക്കോ (Draco) നക്ഷത്രസമൂഹത്തിൽ നിന്നുള്ളവരാണ് ഇവർ. പാമ്പിന്റെയോ പല്ലിയുടെയോ രൂപമുള്ള (Reptilian) ഇവരെ അക്രമാസക്തരും പ്രപഞ്ചം കീഴടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുമായാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്.

ഈ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ലായറ (Lyra) നക്ഷത്രസമൂഹത്തിലാണ് പ്രശ്നങ്ങൾ ആരംഭിച്ചത്. ഡ്രക്കോണിയൻസ് മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ സമാധാനപ്രിയരായ ആർക്റ്റൂറിയൻസ് അതിനെ പ്രതിരോധിച്ചു.പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിനും വിഭവങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടമാണിത്.ആർക്റ്റൂറിയൻസ് ആത്മീയമായ വളർച്ചയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോൾ, ഡ്രക്കോണിയൻസ് അധികാരത്തെയും ഭൗതികമായ അധീശത്വത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഈ യുദ്ധം കേവലം മിസൈലുകൾ കൊണ്ടോ ബോംബുകൾ കൊണ്ടോ ഉള്ളതല്ല. ഇതിനെ *'അളവുകൾ' (Dimensions)* തമ്മിലുള്ള യുദ്ധമായിട്ടാണ് ചിലർ കാണുന്നത്:

 ആർക്റ്റൂറിയൻസിന് അവരുടെ 'സ്റ്റാർഷിപ്പുകൾ' ഉപയോഗിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഏത് ഭാഗത്തും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ എത്താൻ കഴിയുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഡ്രക്കോണിയൻസ് ഭയത്തിലൂടെയും നിയന്ത്രണത്തിലൂടെയും ഗ്രഹങ്ങളെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.പല സിദ്ധാന്തങ്ങളും പറയുന്നത് ഈ യുദ്ധം ഇന്നും തുടരുന്നുണ്ടെന്നും, ഭൂമിയും മനുഷ്യരും ഇതിന്റെ ഭാഗമാണെന്നുമാണ്. മനുഷ്യരാശിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആർക്റ്റൂറിയൻസ് ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഡ്രക്കോണിയൻസ് മനുഷ്യരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്നാണ് ഈ വാദങ്ങൾ പറയുന്നത്.

ചുരുക്കത്തിൽ, നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലുള്ള ഒരു നിത്യപോരാട്ടമായാണ് ഈ 'ഗാലക്റ്റിക് വാർ' വിവരിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇതിൽ ആർക്റ്റൂറിയൻസ് *"പ്രകാശത്തിന്റെ പോരാളികളായും" (Lightworkers)* ഡ്രക്കോണിയൻസ് *"ഇരുട്ടിന്റെ ശക്തികളായും"* കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ഈ ഗാലക്റ്റിക് യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ള ചില കാര്യങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു. ഇത് പ്രധാനമായും *'സ്റ്റാർസീഡ്സ്' (Starseeds)* എന്നും *'ഗാലക്റ്റിക് ഫെഡറേഷൻ'* എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ആശയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പ്രകാരം, ആർക്റ്റൂറിയൻസ് ഒറ്റയ്ക്കല്ല ഡ്രക്കോണിയൻസിനെ നേരിടുന്നത്. അവർ *'ഗാലക്റ്റിക് ഫെഡറേഷൻ'* എന്നൊരു കൂട്ടായ്മയുടെ ഭാഗമാണ്.ഇതിൽ പ്ലീയാഡിയൻസ് (Pleiadians), സിറിയൻസ് (Sirians), ആൻഡ്രോമിഡൻസ് (Andromedans) തുടങ്ങിയ മറ്റ് അന്യഗ്രഹ ജീവിവർഗ്ഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു.ഡ്രക്കോണിയൻ അധിനിവേശത്തിൽ നിന്ന് പ്രപഞ്ചത്തെയും പ്രത്യേകിച്ച് ഭൂമിയെയും രക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ഈ ഫെഡറേഷന്റെ ലക്ഷ്യം.

ഈ സിദ്ധാന്തം വിശ്വസിക്കുന്നവർ പറയുന്നത്, ഈ യുദ്ധം നമ്മുടെ ഭൂമിയിൽ പല രീതിയിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു എന്നാണ്:

 ലോകത്തെ പ്രമുഖ രാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തിക ശക്തികളെ ഡ്രക്കോണിയൻസ് (അല്ലെങ്കിൽ റെപ്റ്റീലിയൻസ്) രഹസ്യമായി നിയന്ത്രിക്കുന്നുവെന്നും, ഭയത്തിലൂടെയും യുദ്ധങ്ങളിലൂടെയും അവർ മനുഷ്യരെ അടിമകളാക്കുന്നുവെന്നും ഇവർ വാദിക്കുന്നു.ആർക്റ്റൂറിയൻസ് നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിന് പകരം മനുഷ്യരുടെ ബോധമണ്ഡലം (Consciousness) ഉയർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. ആത്മീയമായ അറിവുകളിലൂടെ മനുഷ്യരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയാണ് അവരുടെ രീതി.

ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചിട്ടുള്ള ചില മനുഷ്യർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആർക്റ്റൂറിയൻ നക്ഷത്രസമൂഹത്തിൽ നിന്നോ മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നോ വന്ന ആത്മാക്കളാണെന്ന് ഒരു വിശ്വാസമുണ്ട്. ഇവരെ *'സ്റ്റാർസീഡ്സ്'* എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

 ഇവർ ഭൂമിയിലെ ഡ്രക്കോണിയൻ സ്വാധീനം കുറയ്ക്കാനും സമാധാനം കൊണ്ടുവരാനും ഭൂമിയിലേക്ക് അയക്കപ്പെട്ടവരാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇവർക്ക് പലപ്പോഴും ഭൂമിയിലെ ജീവിതത്തോട് ഒരു അപരിചിതത്വം അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.

ഈ കഥകൾ എവിടെ നിന്ന് വന്നു എന്ന് നോക്കിയാൽ: അന്യഗ്രഹ ജീവികളുമായി മാനസികമായി ബന്ധപ്പെടാൻ കഴിയുമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന വ്യക്തികളിലൂടെയാണ് (ഉദാഹരണത്തിന്: എഡ്ഗർ കെയ്‌സി) ഇത്തരം വിവരങ്ങൾ പ്രചരിച്ചത്. സ്റ്റാർ വാർസ് (Star Wars), സ്റ്റാർ ട്രെക്ക് (Star Trek) തുടങ്ങിയ സിനിമകളിലെ കഥാപരിസരങ്ങൾ ഇത്തരം സിദ്ധാന്തങ്ങളെ വളരെയധികം സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പ്രോജക്റ്റ് സെർപ്പോ (Project Serpo)

 

പ്രോജക്റ്റ് സെർപ്പോ (Project Serpo) എന്നത് അമേരിക്കൻ ഗവൺമെന്റും അന്യഗ്രഹജീവികളും തമ്മിൽ നടന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു രഹസ്യ കൈമാറ്റ പദ്ധതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കോൺസ്പിറസി തിയറിയാണ് (Conspiracy Theory).

ഈ കഥയനുസരിച്ച്, 1965-ൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ 12 മിലിട്ടറി ഉദ്യോഗസ്ഥരെ *സെർപ്പോ* എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ഗ്രഹത്തിലേക്ക് അയച്ചു. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 37 പ്രകാശവർഷം അകലെയുള്ള *സീറ്റ റെറ്റിക്യുലി (Zeta Reticuli)* എന്ന നക്ഷത്രസമൂഹത്തിലാണ് ഈ ഗ്രഹം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.

 1947-ൽ ന്യൂ മെക്സിക്കോയിലെ റോസ്വെല്ലിൽ ഒരു അന്യഗ്രഹ പേടകം തകർന്നുവീണതായും അതിൽ നിന്ന് ഒരു അന്യഗ്രഹജീവിയെ (EBE - Extranterrestrial Biological Entity) ജീവനോടെ പിടികൂടിയതായും പറയപ്പെടുന്നു.ഈ അന്യഗ്രഹജീവി വഴി അവരുടെ ഗ്രഹവുമായി ബന്ധപ്പെടുകയും, തുടർന്ന് മനുഷ്യരും അന്യഗ്രഹജീവികളും തമ്മിൽ ഒരു വിനിമയ കരാറിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തു.1965-ൽ 12 പ്രത്യേക പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച ആളുകൾ അന്യഗ്രഹ പേടകത്തിൽ സെർപ്പോയിലേക്ക് തിരിച്ചു. അവിടെ അവരുടെ സംസ്കാരത്തെയും സാങ്കേതികവിദ്യയെയും കുറിച്ച് പഠിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.

13 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം (1978-ൽ) 8 പേർ ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി. രണ്ട് പേർ അവിടെ മരിച്ചു പോയെന്നും രണ്ട് പേർ അവിടെത്തന്നെ തുടരാൻ തീരുമാനിച്ചു എന്നും കഥകൾ പറയുന്നു.

അവിടെ പോയവർ നൽകിയ റിപ്പോർട്ടുകൾ എന്ന പേരിൽ പ്രചരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ഇവയാണ്:

 * സെർപ്പോയിൽ *രണ്ട് സൂര്യന്മാർ* ഉണ്ടായിരുന്നു.

 * അവിടുത്തെ അന്തരീക്ഷം ഭൂമിയിലേതിന് സമാനമായിരുന്നു എങ്കിലും ചൂട് വളരെ കൂടുതലായിരുന്നു.

 * *എബെൻസ് (Ebens)* എന്നാണ് അവിടെയുള്ള ജീവികളെ വിളിച്ചിരുന്നത്. അവർ സമാധാനപ്രിയരായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.

ഈ കഥകൾക്ക് പിന്നിൽ യാതൊരുവിധ ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളോ ഔദ്യോഗിക സ്ഥിരീകരണങ്ങളോ ഇല്ല.

2005-ൽ വിരമിച്ച ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ എന്ന വ്യാജേന അയക്കപ്പെട്ട ചില ഇമെയിലുകളിലൂടെയാണ് ഈ കഥ പുറംലോകം അറിഞ്ഞത്.ഈ കഥയിൽ പറയുന്ന പല കാര്യങ്ങളും ശാസ്ത്രീയമായി നിലനിൽക്കുന്നതല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് അത്രയും ദൂരെയുള്ള ഗ്രഹത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയും മറ്റും. പ്രോജക്റ്റ് സെർപ്പോ എന്നത് യുഎഫ്‌ഒ (UFO) പ്രേമികൾക്കിടയിൽ പ്രചരിക്കുന്ന ഒരു രസകരമായ സയൻസ് ഫിക്ഷൻ കഥ പോലെ മാത്രമാണ്. ഗവൺമെന്റ് ഇത് ഇന്നുവരെ അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല.

കൺവെൻഷൻ ഓൺ ദി ലോ ഓഫ് ദി സീ (UNCLOS)

 

ഇന്ത്യയുടെ ഭൂപടം നോക്കുമ്പോൾ താഴെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗമായി ശ്രീലങ്കയെയും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്. ഇതിന് പിന്നിൽ രാഷ്ട്രീയപരമായ കാരണങ്ങളേക്കാൾ ഉപരിയായി അന്താരാഷ്ട്ര സമുദ്ര നിയമങ്ങളാണ് (International Maritime Laws) ഉള്ളത്.

യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് കൺവെൻഷൻ ഓൺ ദി ലോ ഓഫ് ദി സീ (UNCLOS)

ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ സമുദ്ര നിയമം അനുസരിച്ച്, ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ തീരത്തുനിന്ന് നിശ്ചിത ദൂരപരിധിയിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഭൂപടത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്.

 200 നോട്ടിക്കൽ മൈൽ ദൂരം:* ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ തീരത്തുനിന്ന് *200 നോട്ടിക്കൽ മൈൽ* (ഏകദേശം 370 കിലോമീറ്റർ) വരെയുള്ള പ്രദേശം ആ രാജ്യത്തിന്റെ *എക്സ്ക്ലൂസീവ് ഇക്കണോമിക് സോൺ (EEZ)* ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

 * ഇന്ത്യയുടെ ഭൂപടം ഔദ്യോഗികമായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമ്പോൾ, ഈ ദൂരപരിധിക്കുള്ളിൽ വരുന്ന എല്ലാ ഭൂപ്രദേശങ്ങളും ഭൂപടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തണമെന്നാണ് ചട്ടം.

ഇന്ത്യയുടെ തെക്കേ അറ്റത്തുനിന്ന് ശ്രീലങ്കയിലേക്കുള്ള ദൂരം വളരെ കുറവാണ്.തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ധനുഷ്കോടിയിൽ നിന്ന് ശ്രീലങ്കയിലേക്കുള്ള ദൂരം വെറും *18 നോട്ടിക്കൽ മൈൽ* (ഏകദേശം 31 കിലോമീറ്റർ) മാത്രമാണ്. മേൽപ്പറഞ്ഞ 200 നോട്ടിക്കൽ മൈൽ നിയമം അനുസരിച്ച് നോക്കിയാൽ, ശ്രീലങ്ക പൂർണ്ണമായും ഇന്ത്യയുടെ സമുദ്ര പരിധിക്കുള്ളിൽ വരുന്നു. അതിനാൽ, നിയമപരമായി ഇന്ത്യയുടെ ഭൂപടം വരയ്ക്കുമ്പോൾ അയൽരാജ്യമായ ശ്രീലങ്കയെ ഒഴിവാക്കാൻ സാധിക്കില്ല.

ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഭൂപടം തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ ആ രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തിയിൽ നിന്ന് നിശ്ചിത അകലത്തിലുള്ള എല്ലാ ഭൂപ്രദേശങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തിയാൽ മാത്രമേ ആ ഭൂപടം പൂർണ്ണമാവുകയുള്ളൂ. ഇത് മറ്റ് രാജ്യങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലും ബാധകമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ശ്രീലങ്ക അവരുടെ ഭൂപടം തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ ഇന്ത്യയുടെ ചില തെക്കൻ ഭാഗങ്ങൾ അതിൽ ഉൾപ്പെടാറുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ ഇത് ശ്രീലങ്ക ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ അന്താരാഷ്ട്ര സമുദ്ര നിയമങ്ങൾ പാലിക്കേണ്ടതുകൊണ്ടാണ്. ഈ നിയമം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ത്യയുടെ ഭൂപടത്തിൽ ശ്രീലങ്കയെ കാണിക്കേണ്ട സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.

*KBC Void*

 

നമ്മുടെ ഭൂമിയും ക്ഷീരപഥവും (Milky Way) പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഒരു ഭീമാകാരമായ ശൂന്യതയ്ക്ക് നടുവിലാണോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രീയ നിഗമനങ്ങളെക്കുറിച്ച് താഴെ ലളിതമായി വിവരിക്കുന്നു.

സാധാരണഗതിയിൽ പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഗാലക്സികളും നക്ഷത്രങ്ങളും എല്ലായിടത്തും ഒരേപോലെ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുകയാണെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ, 2013-ൽ റയാൻ കീൻ (Ryan Keenan), ആമി ബാർഗർ (Amy Barger), ലെനോക്സ് കോവി (Lennox Cowie) എന്നീ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഒരു പുതിയ കണ്ടെത്തൽ നടത്തി. ഇതിനെ *KBC Void* (അവരുടെ പേരിന്റെ ആദ്യക്ഷരങ്ങൾ) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ ഗാലക്സി ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഈ ഭാഗത്ത്, മറ്റ് ഭാഗങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഗാലക്സികളുടെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും സാന്ദ്രത വളരെ കുറവാണെന്ന് ഇവർ കണ്ടെത്തി. ഏകദേശം *200 കോടി (2 Billion) പ്രകാശവർഷം* വീതിയുള്ള ഒരു വലിയ "ഗോളം" പോലെയാണ് ഈ ശൂന്യത നിലനിൽക്കുന്നത്.

 ഭൂമി ഈ വലിയ ശൂന്യതയുടെ ഏകദേശം മധ്യഭാഗത്തായിട്ടാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ശരാശരി സാന്ദ്രതയെക്കാൾ വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രമേ ഇവിടെ ഗാലക്സികൾ ഉള്ളൂ. അതായത്, ഇതൊരു പൂർണ്ണമായ ശൂന്യതയല്ല, മറിച്ച് ഗാലക്സികൾ കുറവുള്ള ഒരിടമാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ ശൂന്യതകളിൽ ഒന്നാണിത്.

ഈ കണ്ടെത്തൽ ശാസ്ത്രലോകത്ത് വലിയൊരു ചർച്ചയ്ക്ക് വഴിതെളിച്ചു. ഇതിന്റെ പ്രധാന കാരണങ്ങൾ ഇവയാണ്:

 1. *പ്രപഞ്ച വികാസത്തിന്റെ വേഗത:* പ്രപഞ്ചം എത്ര വേഗത്തിൽ വികസിക്കുന്നു എന്ന് അളക്കുന്നതിനെ *Hubble Constant* എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ദൂരെയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ അളക്കുമ്പോഴും, അടുത്തുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ അളക്കുമ്പോഴും ഈ വേഗതയിൽ നേരിയ വ്യത്യാസം കാണുന്നുണ്ട്.

 2. *കാരണം:* നമ്മൾ ഒരു ശൂന്യതയ്ക്കുള്ളിലായതുകൊണ്ട്, പുറത്തുള്ള വലിയ ഗാലക്സി കൂട്ടങ്ങളുടെ ഗുരുത്വാകർഷണം നമ്മെ പുറത്തേക്ക് വലിക്കുന്നുണ്ടാകാം. ഇത് നമ്മുടെ ഭാഗത്തെ പ്രപഞ്ച വികാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടുന്നതായി തോന്നിപ്പിക്കാൻ കാരണമാകുന്നു.

അതെ, എല്ലാ ശാസ്ത്രജ്ഞരും ഈ കണ്ടെത്തലിനെ പൂർണ്ണമായി അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല. പ്രപഞ്ചം എല്ലാ വശങ്ങളിലും ഒരുപോലെയാണെന്ന (Isotropic and Homogeneous) അടിസ്ഥാന തത്വത്തിന് ഇത് വിരുദ്ധമാണ്. എങ്കിലും, പുതിയ നിരീക്ഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് നമ്മുടെ പ്രദേശം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് അല്പം "ഒഴിഞ്ഞ" ഒന്നാണെന്നാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, നമ്മൾ പ്രപഞ്ചത്തിലെ തിരക്കേറിയ ഒരു നഗരത്തിലല്ല, മറിച്ച് ഗാലക്സികൾ കുറവായ ഒരു ശാന്തമായ "ഗ്രാമപ്രദേശത്താണ്" താമസിക്കുന്നത് എന്ന് പറയാം!