കോൾബ്രിൻ ബൈബിൾ (Kolbrin Bible)

 

കോൾബ്രിൻ ബൈബിൾ എന്നത് പുരാതന ഈജിപ്ഷ്യൻ, സെൽറ്റിക് (Celtic) ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഒരു ശേഖരമാണ്. ഇത് ഏകദേശം 3,600 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് എഴുതപ്പെട്ടതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇതിനെ 'രണ്ടാമത്തെ ബൈബിൾ' എന്നും ചിലർ വിളിക്കാറുണ്ട്. ഇതിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഉത്ഭവം, പുരാതന നാഗരികതകളുടെ തകർച്ച, വരാനിരിക്കുന്ന വലിയ മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നു.

ഉത്ഭവം: ഇതിലെ ആദ്യത്തെ ആറ് പുസ്തകങ്ങൾ പുരാതന ഈജിപ്ഷ്യൻ എഴുത്തുകാരാൽ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈജിപ്തിൽ നിന്ന് ഇവ ബ്രിട്ടനിലേക്ക് കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടതായും പിന്നീട് അവിടെയുള്ള സെൽറ്റിക് പുരോഹിതന്മാർ (Druids) ബാക്കി അഞ്ച് പുസ്തകങ്ങൾ കൂടി ഇതിനോട് കൂട്ടിച്ചേർത്തതായും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഗ്ലാസ്റ്റൺബറി ആബിയിലായിരുന്നു ഈ ഗ്രന്ഥം സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്. എ.ഡി 1184-ൽ അവിടെയുണ്ടായ ഒരു വലിയ തീപിടുത്തത്തിൽ ഈ പുസ്തകങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും, അവ പിന്നീട് രഹസ്യമായി സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.

 നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ഇത് വളരെ രഹസ്യമായാണ് സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്. ഒരു പ്രത്യേക സംഘം ആളുകൾ ഇത് തലമുറകളായി കൈമാറി വന്നു.

കോൾബ്രിൻ ബൈബിളിൽ ആകെ 11 പുസ്തകങ്ങളാണ് ഉള്ളത്. ഇതിനെ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം:

1. വെങ്കല പുസ്തകം (The Bronze Book - ആദ്യത്തെ 6 ഭാഗങ്ങൾ)

ഇത് പുരാതന ഈജിപ്ഷ്യൻ അറിവുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.

 * ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ.

 * നോഹയുടെ കാലത്തെ പ്രളയത്തെ (Great Flood) കുറിച്ചുള്ള വ്യത്യസ്തമായ വിവരണം.

 * "The Destroyer" (സംഹാരകൻ): പ്രപഞ്ചത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കാൻ വരുന്ന ഒരു വലിയ ആകാശഗോളത്തെക്കുറിച്ച് ഇതിൽ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.

2. സെൽറ്റിക് പുസ്തകം (The Celtic Texts - അവസാനത്തെ 5 ഭാഗങ്ങൾ)

ഇത് ബ്രിട്ടനിലെ പുരാതന പണ്ഡിതന്മാർ എഴുതിയതാണ്.

 * മനുഷ്യന്റെ ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങൾ.

 * ആത്മീയ ജ്ഞാനം.

 * യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും ജോസഫ് ഓഫ് അരിമത്തിയയെക്കുറിച്ചുമുള്ള വ്യത്യസ്തമായ പരാമർശങ്ങൾ.

 ഇതിൽ വെറും മതം മാത്രമല്ല, പ്രപഞ്ചശാസ്ത്രം (Cosmology), ഭൗതികശാസ്ത്രം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അറിവുകളും കാണാം. പ്രകൃതിക്ഷോഭങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഭൂമിയുടെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഈ ഗ്രന്ഥം സംസാരിക്കുന്നു. ബൈബിളിലെ പഴയ നിയമത്തിന് (Old Testament) സമാനമായ പല കഥകളും ഇതിലുണ്ടെങ്കിലും അവയുടെ അവതരണം വ്യത്യസ്തമാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ലോക ചരിത്രത്തെയും പ്രപഞ്ച രഹസ്യങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുരാതന വിജ്ഞാനകോശമായാണ് കോൾബ്രിൻ ബൈബിൾ അറിയപ്പെടുന്നത്. പല ചരിത്രകാരന്മാരും ഇതിന്റെ ആധികാരികതയിൽ സംശയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആത്മീയവാദികൾക്കും ചരിത്രകുതുകികൾക്കും ഇത് ഇന്നും ഒരു അത്ഭുതമാണ്.

പ്രോജക്റ്റ് സീറോ ഗ്രോത്ത് (Project Zero Growth)

 

പ്രോജക്റ്റ് സീറോ ഗ്രോത്ത് (Project Zero Growth), കമ്മിറ്റി ഓഫ് 300 (Committee of 300) എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം താഴെ നൽകുന്നു. ഇത് പ്രധാനമായും കോൺസ്പിരസി തിയറികളിൽ (Conspiracy Theories) വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്.

കമ്മിറ്റി ഓഫ് 300 (Committee of 300)

മുൻ ഇൻ്റലിജൻസ് ഓഫീസറായ ഡോ. ജോൺ കോൾമാൻ ആണ് ഈ ആശയത്തെ ജനപ്രിയമാക്കിയത്. ലോകത്തെ മുഴുവൻ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു നിഗൂഢ സംഘടനയാണിതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ലോകത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ, സാമ്പത്തിക, സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകളെ തങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുക. ലോകത്തിലെ അതിസമ്പന്നരായ കുടുംബങ്ങൾ, ബാങ്കർമാർ, രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ എന്നിവർ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നുവെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

 ലോകത്തെ ഒറ്റ ഭരണകൂടത്തിന് കീഴിലാക്കുക (One World Government) എന്നതാണ് ഇവരുടെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യമെന്ന് സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പറയുന്നു.

പ്രോജക്റ്റ് സീറോ ഗ്രോത്ത് (Project Zero Growth)

കമ്മിറ്റി ഓഫ് 300 നടപ്പിലാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു പദ്ധതിയാണിതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, വികസനവും ജനസംഖ്യയും 'പൂജ്യം' വളർച്ചയിൽ എത്തിക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ കാതൽ. ഭൂമിയിലെ വിഭവങ്ങൾ കുറവായതിനാൽ ജനസംഖ്യ വൻതോതിൽ കുറയ്ക്കണമെന്ന് ഇവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അമിതമായ വ്യാവസായിക വളർച്ച പരിസ്ഥിതിക്കും വിഭവങ്ങൾക്കും ദോഷമാണെന്ന വാദമുയർത്തി വ്യവസായങ്ങളെ മരവിപ്പിക്കാൻ ഇവർ ശ്രമിക്കുന്നു. ശാസ്ത്രീയവും സാങ്കേതികവുമായ വളർച്ചയെ തടഞ്ഞുനിർത്തിക്കൊണ്ട് ലോകത്തെ പഴയകാലത്തെപ്പോലെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുക.

ഈ വിഷയത്തിലെ കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ള ചില വശങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്. ജോൺ കോൾമാന്റെ "The Conspirators' Hierarchy: The Committee of 300" എന്ന പുസ്തകത്തിലാണ് ഇതിനെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

ഏക ലോക സർക്കാർ (One World Government): ലോകത്തെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളെയും ഒരു പൊതുവായ നിയമവ്യവസ്ഥയ്ക്കും മതത്തിനും കീഴിൽ കൊണ്ടുവരിക. ഇത് വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുമെന്ന് സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ലോകത്തെ പ്രധാന സെൻട്രൽ ബാങ്കുകളെയും സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കുക വഴി രാജ്യങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക നിലയെ തങ്ങൾക്കനുകൂലമായി മാറ്റുക.മാധ്യമങ്ങൾ, വിദ്യാഭ്യാസം, വിനോദ മേഖലകൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ ചിന്താഗതിയെ സ്വാധീനിക്കുകയും ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക.

പ്രോജക്റ്റ് സീറോ ഗ്രോത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ

ഈ പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കിയാൽ ഉണ്ടാകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന മാറ്റങ്ങൾ:നിലവിലുള്ള വലിയ വ്യവസായങ്ങളെ തകർക്കുകയും പുതിയ സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ വരുന്നത് തടയുകയും ചെയ്യുക. ഇത് തൊഴിലില്ലായ്മ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ജനങ്ങളെ ഭരണകൂടത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നവരാക്കി മാറ്റാനും സഹായിക്കും.

 ഭക്ഷണവും ഊർജ്ജവും പോലുള്ള അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ ഒരു ചെറിയ വിഭാഗത്തിന്റെ മാത്രം നിയന്ത്രണത്തിലാവുക. കൃത്രിമമായ ദാമുകൾ സൃഷ്ടിച്ചോ മറ്റ് മാർഗങ്ങളിലൂടെയോ ജനസംഖ്യ കുറഞ്ഞ ഒരു ലോകം സൃഷ്ടിക്കുക.

ക്ലബ് ഓഫ് റോം (Club of Rome)

1968-ൽ ഇറ്റലിയിലെ റോമിലുള്ള ഒരു അക്കാദമിയിലാണ് ഈ സംഘടന രൂപീകൃതമായത്. ഇറ്റാലിയൻ വ്യവസായിയായ ഔറേലിയോ പെച്ചി (Aurelio Peccei), സ്കോട്ടിഷ് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ അലക്സാണ്ടർ കിംഗ് (Alexander King) എന്നിവരാണ് ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ലോകത്തിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ, സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധർ, രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ എന്നിവരടങ്ങുന്ന ഒരു ചെറിയ ഗ്രൂപ്പാണിത്.

കമ്മിറ്റി ഓഫ് 300-ന്റെ ഒരു ഉപവിഭാഗമായാണ് പലപ്പോഴും 'ക്ലബ് ഓഫ് റോം' എന്ന സംഘടനയെ ഗൂഢാലോചന സിദ്ധാന്തക്കാർ കാണുന്നത്. 1970-കളിൽ ഇവർ പുറത്തിറക്കിയ "The Limits to Growth" എന്ന റിപ്പോർട്ടാണ് 'സീറോ ഗ്രോത്ത്' എന്ന ആശയത്തിന് പിന്നിലെ പ്രധാന രേഖയായി ഇവർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.

മുൻപ് സൂചിപ്പിച്ച 'കമ്മിറ്റി ഓഫ് 300' പോലുള്ള ഗൂഢാലോചന സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ (Conspiracy Theories) ക്ലബ് ഓഫ് റോമിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. ഇവർ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ സത്യമല്ലെന്നും, മറിച്ച് ലോകത്തെ ഒരു കേന്ദ്രീകൃത ഭരണത്തിന് കീഴിലാക്കാനും ജനസംഖ്യ കുറയ്ക്കാനുമുള്ള ഒരു ആസൂത്രിത നീക്കമാണെന്നും ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഔദ്യോഗികമായി ഇവർ ഒരു സർക്കാരിതര സംഘടന (NGO) ആയിട്ടാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

ഇന്നും ക്ലബ് ഓഫ് റോം സജീവമാണ്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം (Climate Change), ആഗോള സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ എന്നിവ പരിഹരിക്കാൻ ലോകരാജ്യങ്ങൾക്ക് ഇവർ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകാറുണ്ട്.

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഒരു ചെറിയ വിഭാഗം ആളുകൾ ലോകത്തെ അവരുടെ താൽപ്പര്യത്തിനനുസരിച്ച് മാറ്റിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതായാണ് ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ അവകാശപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ഇവയ്ക്ക് കൃത്യമായ തെളിവുകളില്ലാത്തതിനാൽ ഇവയെ ഗൂഢാലോചന സിദ്ധാന്തങ്ങൾ (Conspiracy Theories) ആയാണ് ലോകം കാണുന്നത്.

അപ്പോളോ 8 (Apollo 8) ഉം ആർട്ടെമിസ് 2 (Artemis 2) ദൗത്യങ്ങൾ

 

നാസയുടെ ചരിത്രപ്രധാനമായ രണ്ട് ചാന്ദ്ര ദൗത്യങ്ങളാണ് അപ്പോളോ 8 (Apollo 8) ഉം ആർട്ടെമിസ് 2 (Artemis 2) ഉം. ഇവ തമ്മിലുള്ള പ്രധാന വ്യത്യാസങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

ദൗത്യത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം (Mission Goal)

അപ്പോളോ 8 (1968): മനുഷ്യൻ ആദ്യമായി ഭൂമിയുടെ ഭ്രമണപഥം വിട്ട് ചന്ദ്രനിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ച ദൗത്യമാണിത്. ചന്ദ്രനെ വലംവെച്ച് സുരക്ഷിതമായി തിരിച്ചെത്തുക എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.

ആർട്ടെമിസ് 2 (2026): 50 വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം മനുഷ്യനെ വീണ്ടും ചന്ദ്രനിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന ആർട്ടെമിസ് പദ്ധതിയിലെ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യയാത്രയാണിത്. വരാനിരിക്കുന്ന ആർട്ടെമിസ് 3 ദൗത്യത്തിൽ ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങുന്നതിന് മുന്നോടിയായി പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ പരിശോധിക്കുകയാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.

സഞ്ചാരപഥം (Trajectory/Orbit)

അപ്പോളോ 8: ചന്ദ്രന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും 20 മണിക്കൂറോളം ചന്ദ്രനെ 10 തവണ വലംവെക്കുകയും ചെയ്തു. ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 110 കിലോമീറ്റർ അടുത്തുകൂടിയാണ് ഇത് സഞ്ചരിച്ചത്.

ആർട്ടെമിസ് 2: ഇത് ചന്ദ്രനെ വലംവെക്കില്ല (Orbit ചെയ്യില്ല). പകരം, ചന്ദ്രന്റെ ആകർഷണവലയത്തിൽപ്പെട്ട് ഒരു 'യൂ-ടേൺ' എടുത്ത് തിരികെ വരുന്ന 'ഫ്രീ റിട്ടേൺ ട്രാജക്റ്ററി' (Free-return trajectory) ആണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇത് ചന്ദ്രന്റെ മറുഭാഗത്തുനിന്ന് ഏകദേശം 10,000 കിലോമീറ്റർ അകലെക്കൂടി സഞ്ചരിക്കും.

പേടകവും റോക്കറ്റും (Spacecraft & Rocket)

| സവിശേഷത | അപ്പോളോ 8 | ആർട്ടെമിസ് 2 |

| റോക്കറ്റ് | സാറ്റേൺ V (Saturn V) | SLS (Space Launch System) |

| പേടകം | അപ്പോളോ കമാൻഡ് മോഡ്യൂൾ | ഓറിയോൺ (Orion) |

| യാത്രക്കാർ | 3 പേർ (എല്ലാവരും പുരുഷന്മാർ) | 4 പേർ (ഒരു സ്ത്രീയും കറുത്തവർഗ്ഗക്കാരനും ഉൾപ്പെടുന്നു) |

| കമ്പ്യൂട്ടർ വേഗത | വളരെ കുറവ് (ഇന്നത്തെ കാൽക്കുലേറ്ററിനേക്കാൾ കുറവ്) | അപ്പോളോയേക്കാൾ 20,000 മടങ്ങ് വേഗതയേറിയതാണ് 

 കാലാവധി (Duration)

 

അപ്പോളോ 8: ഏകദേശം 6 ദിവസം നീണ്ടുനിന്ന ദൗത്യമായിരുന്നു.

ആർട്ടെമിസ് 2: ഏകദേശം 10 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ദൗത്യമാണിത്. ഇതിൽ ആദ്യത്തെ 24 മണിക്കൂർ ഭൂമിയെ വലംവെച്ച് പേടകത്തിന്റെ സിസ്റ്റങ്ങൾ എല്ലാം ശരിയാണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തും.

 സാങ്കേതികമായ വ്യത്യാസം

ഊർജ്ജം: അപ്പോളോയിൽ 'ഫ്യൂവൽ സെല്ലുകൾ' ആയിരുന്നു ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ ആർട്ടെമിസിലെ ഓറിയോൺ പേടകത്തിൽ സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് വൈദ്യുതി ഉണ്ടാക്കാനുള്ള സോളാർ പാനലുകൾ ഉണ്ട്.

സുരക്ഷ: അടിയന്തര ഘട്ടങ്ങളിൽ ദൗത്യം ഉപേക്ഷിച്ച് തിരിച്ചുവരാനുള്ള (Launch Abort System) കൂടുതൽ മികച്ച സംവിധാനങ്ങൾ ആർട്ടെമിസ് 2-ൽ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ, അപ്പോളോ 8 ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നെങ്കിൽ, ആർട്ടെമിസ് 2 ചന്ദ്രനിൽ മനുഷ്യന്റെ സ്ഥിരസാന്നിധ്യം ഉറപ്പാക്കാനുള്ള വലിയൊരു ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള ചുവടുവെപ്പാണ്.

അപ്പോളോ (Apollo), ആർട്ടെമിസ് (Artemis) ദൗത്യങ്ങൾ

 

നാസയുടെ ചരിത്രപ്രധാനമായ രണ്ട് ചാന്ദ്രദൗത്യങ്ങളാണ് അപ്പോളോ (Apollo), ആർട്ടെമിസ് (Artemis) എന്നിവ. ഇവയെക്കുറിച്ചും അവയ്ക്കിടയിലെ നീണ്ട ഇടവേളയെക്കുറിച്ചുമുള്ള ലളിതമായ വിവരണം താഴെ നൽകുന്നു.

 അപ്പോളോ മിഷൻ (Apollo Mission: 1961 - 1972)

മനുഷ്യനെ ആദ്യമായി ചന്ദ്രനിലെത്തിച്ച ദൗത്യമാണിത്.

അമേരിക്കയും സോവിയറ്റ് യൂണിയനും തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന 'ബഹിരാകാശ മത്സരം' (Space Race) ജയിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യം. 1969-ൽ അപ്പോളോ 11 ദൗത്യത്തിലൂടെ നീൽ ആംസ്ട്രോങ്ങ് ചന്ദ്രനിൽ കാലുകുത്തി.അക്കാലത്തെ  ഏറ്റവും കരുത്തുറ്റ സാറ്റേൺ V (Saturn V) റോക്കറ്റാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിച്ചത്. ആകെ 12 പേർ അപ്പോളോ ദൗത്യങ്ങളിലൂടെ ചന്ദ്രനിൽ നടന്നിട്ടുണ്ട്. 1972-ലെ അപ്പോളോ 17 ആയിരുന്നു ഈ പരമ്പരയിലെ അവസാന ദൗത്യം.

ആർട്ടെമിസ് മിഷൻ (Artemis Mission: 2017 - തുടരുന്നു)

അപ്പോളോയ്ക്ക് ശേഷം 50 വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം മനുഷ്യനെ വീണ്ടും ചന്ദ്രനിലെത്തിക്കാനുള്ള നാസയുടെ പുതിയ പദ്ധതിയാണിത്. വെറുതെ ചന്ദ്രനിൽ പോയി വരിക എന്നതല്ല, മറിച്ച് അവിടെ ഒരു സ്ഥിരമായ മനുഷ്യ സാന്നിധ്യം (Base Camp) ഉറപ്പാക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. കൂടാതെ ചൊവ്വയിലേക്കുള്ള (Mars) യാത്രകൾക്ക് ചന്ദ്രനെ ഒരു ഇടത്താവളമാക്കാനും നാസ ലക്ഷ്യമിടുന്നു. ആദ്യമായി ഒരു സ്ത്രീയെയും വെളുത്തവർഗ്ഗക്കാരനല്ലാത്ത ഒരാളെയും ചന്ദ്രനിലെത്തിക്കും.ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ റോക്കറ്റായ SLS (Space Launch System) ഉം ഓറിയോൺ (Orion) പേടകവുമാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

എന്തുകൊണ്ട് ഇത്രയും വലിയൊരു ഇടവേള? (The 50-Year Gap)

1972-ന് ശേഷം എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യൻ ചന്ദ്രനിലേക്ക് പോകാതിരുന്നത് എന്നതിന് പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാരണങ്ങളാണുള്ളത്: അപ്പോളോ ദൗത്യങ്ങൾക്കായി അമേരിക്കയുടെ മൊത്തം ബജറ്റിന്റെ വലിയൊരു ശതമാനം ചിലവാക്കിയിരുന്നു. യുദ്ധം ജയിച്ചതുപോലെ ചന്ദ്രനിൽ എത്തിയതോടെ, ഇത്രയും വലിയ തുക തുടർന്നും ചിലവാക്കാൻ സർക്കാരിന് താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. സോവിയറ്റ് യൂണിയനേക്കാൾ മുൻപേ ചന്ദ്രനിലെത്തുക എന്ന രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യം അപ്പോളോ 11-ലൂടെ പൂർത്തിയായി. പിന്നീട് ചന്ദ്രനിലേക്ക് പോകുന്നത് അത്ര അത്യാവശ്യമായി ആർക്കും തോന്നിയില്ല.

ചന്ദ്രന് പകരം ബഹിരാകാശ നിലയങ്ങൾ (ISS), സ്പേസ് ഷട്ടിലുകൾ, ചൊവ്വയിലേക്കും മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളിലേക്കുമുള്ള റോബോട്ടിക് ദൗത്യങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കായി നാസ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നൽകി.

ചുരുക്കത്തിൽ, അപ്പോളോ മനുഷ്യന്റെ കഴിവ് ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്ത ഒന്നാണെങ്കിൽ, ആർട്ടെമിസ് ചന്ദ്രനെ മനുഷ്യന്റെ മറ്റൊരു വാസസ്ഥലമാക്കാനുള്ള ഒരുക്കമാണ്.

ചന്ദ്രനിലെ ഫാമിലി പോർട്രെയ്റ്റ് -

 

1972-ൽ നടന്ന അപ്പോളോ 16 (Apollo 16) ദൗത്യത്തിനിടെ വിശ്വപ്രസിദ്ധമായ ഒരു വൈകാരിക നിമിഷമുണ്ടായി. ചന്ദ്രനിൽ കാലുകുത്തിയ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വ്യക്തിയായ ചാൾസ് ഡ്യൂക്ക് (Charles Duke), തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഒരു ചിത്രം ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ചതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു.

ചാൾസ് ഡ്യൂക്ക് ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്റെ കൂടെ കരുതിയിരുന്ന ഒരു ഫോട്ടോ അവിടെ നിക്ഷേപിച്ചു. പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിൽ പൊതിഞ്ഞ ആ ചിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹവും ഭാര്യ ഡോട്ടിയും (Dotty) അവരുടെ രണ്ട് ആൺമക്കളായ ചാൾസും തോമസും ഉണ്ടായിരുന്നു.

 ഫോട്ടോയുടെ പിന്നിൽ ചാൾസ് ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു: "ഇത് ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള ബഹിരാകാശയാത്രികനായ ഡ്യൂക്കിന്റെ കുടുംബമാണ്. 1972 ഏപ്രിലിൽ ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങിയത്."

 ചന്ദ്രനിലെ ദെസ്കാർട്ടെസ് ഹൈലാൻഡ്‌സ് (Descartes Highlands) എന്ന സ്ഥലത്താണ് അദ്ദേഹം ഇത് വെച്ചത്. ലൂണാർ റോവറിൽ (ചന്ദ്രനിൽ ഓടിക്കാവുന്ന വാഹനം) യാത്ര ചെയ്യുന്നതിനിടെയാണ് അദ്ദേഹം ഇത് അവിടെ സ്ഥാപിച്ചത്.

തന്റെ ഹാസൽബ്ലാഡ് (Hasselblad) ക്യാമറ ഉപയോഗിച്ച് ആ ഫോട്ടോയുടെ ചിത്രം അദ്ദേഹം ചന്ദ്രനിൽ വെച്ച് തന്നെ പകർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ചിത്രം ഇന്നും നാസയുടെ (NASA) ആർക്കൈവുകളിൽ ലഭ്യമാണ്.

താൻ ചന്ദ്രനിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ തന്റെ കുടുംബത്തെയും പ്രതീകാത്മകമായി കൂടെക്കൂട്ടാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു. കുട്ടികൾക്ക് അന്ന് വളരെ ചെറിയ പ്രായമായിരുന്നു (7 വയസ്സും 5 വയസ്സും). അവർക്ക് തന്റെ യാത്രയുടെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കാനും അവരോടുള്ള സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനുമാണ് അദ്ദേഹം ഇത് ചെയ്തത്.

സാങ്കേതികമായി പറഞ്ഞാൽ ആ ഫോട്ടോ ഇപ്പോഴും ചന്ദ്രനിലുണ്ട്. പക്ഷേ അതിന്റെ അവസ്ഥ എന്താണെന്ന് നമുക്കറിയില്ല:ചന്ദ്രനിൽ അന്തരീക്ഷമില്ലാത്തതിനാൽ കഠിനമായ അൾട്രാവയലറ്റ് (UV) രശ്മികൾ നേരിട്ട് പതിക്കും. ഇത് ഫോട്ടോയിലെ നിറങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും മായ്ച്ചു കളയാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ചന്ദ്രനിലെ അതിശക്തമായ ചൂടും (-173°C മുതൽ 127°C വരെ) ഫോട്ടോയെയും അത് പൊതിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്റിക്കിനെയും നശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. മനുഷ്യൻ ചന്ദ്രനിൽ അവശേഷിപ്പിച്ചുപോന്ന ഏറ്റവും ഹൃദയസ്പർശിയായ അടയാളങ്ങളിലൊന്നായി ഈ 'ഫാമിലി പോർട്രെയ്റ്റ്' ഇന്നും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു

"Hand of God" (ദൈവത്തിന്റെ കൈ)

 

നാസയുടെ "Hand of God" (ദൈവത്തിന്റെ കൈ) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ പ്രതിഭാസം ബഹിരാകാശത്തെ ഏറ്റവും മനോഹരവും കൗതുകകരവുമായ കാഴ്ചകളിൽ ഒന്നാണ്. ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ലളിതമായ വിശദീകരണം താഴെ നൽകുന്നു:

യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത് ഒരു പൾസർ വിൻഡ് നെബുല (Pulsar Wind Nebula) ആണ്. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 17,000 പ്രകാശവർഷം അകലെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇതിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം MSH 15-52 എന്നാണ്. ഏകദേശം 150 പ്രകാശവർഷം വലിപ്പമുണ്ട് ഈ പ്രതിഭാസത്തിന്.

ഏകദേശം 1,700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഒരു കൂറ്റൻ നക്ഷത്രം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു (Supernova). സ്ഫോടനത്തിന് ശേഷം അവശേഷിച്ച ആ നക്ഷത്രത്തിന്റെ കാമ്പ് അതിവേഗം കറങ്ങുന്ന, ഉയർന്ന സാന്ദ്രതയുള്ള ഒരു പൾസർ (PSR B1509-58) ആയി മാറി. ഈ പൾസർ സെക്കൻഡിൽ പലതവണ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇത് ചുറ്റുമുള്ള ബഹിരാകാശത്തേക്ക് വൻതോതിൽ ദ്രവ്യവും ഊർജ്ജവും (Electrons and Ions) പുറന്തള്ളുന്നു.

 പൾസറിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ഈ ഊർജ്ജപ്രവാഹം ചുറ്റുമുള്ള ഗ്യാസ് മേഘങ്ങളുമായി കൂട്ടിമുട്ടുമ്പോഴാണ് ഇതിന് ഒരു മനുഷ്യന്റെ കൈപ്പത്തിയുടെ ആകൃതി ലഭിക്കുന്നത്.

 * നീല നിറം: നാസയുടെ ചന്ദ്ര എക്സ്-റേ ഒബ്‌സർവേറ്ററി (Chandra X-ray Observatory) പകർത്തിയ ചിത്രങ്ങളിൽ ഇത് തിളങ്ങുന്ന നീല നിറത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഇത് ഉയർന്ന ഊർജ്ജമുള്ള എക്സ്-റേകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

 * പാരെഡോളിയ (Pareidolia): മേഘങ്ങളിലോ മറ്റോ നമുക്ക് പരിചിതമായ രൂപങ്ങൾ (മുഖം, കൈ മുതലായവ) തോന്നിക്കുന്ന പ്രതിഭാസത്തെയാണ് പാരെഡോളിയ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെ ഗ്യാസ് മേഘങ്ങൾ ഒരു വലിയ കൈ പോലെ തോന്നിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഇതിന് ഈ പേര് വന്നത്.

 * വിരലുകൾ: ചിത്രത്തിൽ വിരലുകൾ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ അടുത്തുള്ള മറ്റൊരു ഗ്യാസ് മേഘത്തിലേക്ക് (RCW 89) ഊർജ്ജം കൈമാറുന്നതാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, മരിച്ചുപോയ ഒരു നക്ഷത്രത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ബഹിരാകാശത്ത് തീർത്ത ഒരു അത്ഭുത ദൃശ്യമാണിത്. ശാസ്ത്രലോകത്തിന് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പരിണാമത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ ഈ 'ദൈവത്തിന്റെ കൈ' വലിയ സഹായമാണ് നൽകുന്നത്

Cosmic neighbours on collision course ! milky way - Andromeda

 

നമ്മുടെ ക്ഷീരപഥവും (Milky Way) അയൽപക്കത്തെ ഗാലക്സിയായ ആൻഡ്രോമിഡയും (Andromeda) തമ്മിൽ ഭാവിയിൽ നടക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു വലിയ കൂട്ടിയിടിയെക്കുറിച്ച് ലളിതമായി താഴെ വിവരിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചം വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിലും, ക്ഷീരപഥവും ആൻഡ്രോമിഡയും ഗുരുത്വാകർഷണം (Gravity) കാരണം പരസ്പരം അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഏകദേശം 400 മുതൽ 450 കോടി വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഈ രണ്ട് ഗാലക്സികളും കൂട്ടിയിടിക്കുകയും ഒന്നായി മാറുകയും ചെയ്യും.

ആൻഡ്രോമിഡ ഗാലക്സി സെക്കൻഡിൽ ഏകദേശം 110 കിലോമീറ്റർ വേഗതയിലാണ് നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത്. ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ വലിയ വേഗതയായി തോന്നുമെങ്കിലും, ഗാലക്സികൾ തമ്മിലുള്ള അകലം വളരെ കൂടുതലായതുകൊണ്ടാണ് ഇത് സംഭവിക്കാൻ കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ എടുക്കുന്നത്.

"കൂട്ടിയിടി" എന്ന് പറയുമ്പോൾ നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇടിക്കാൻ സാധ്യത വളരെ കുറവാണ്.ഗാലക്സികളിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ വലിയ ദൂരമുണ്ട്. അതിനാൽ സൂര്യനും മറ്റ് നക്ഷത്രങ്ങളും തമ്മിൽ നേരിട്ട് ഇടിക്കാൻ സാധ്യതയില്ല.നമ്മുടെ സൂര്യൻ മറ്റൊരു സ്ഥാനത്തേക്ക് തെറിച്ചുപോയേക്കാം, പക്ഷേ ഭൂമിയോ മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളോ നശിപ്പിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യത കുറവാണ്. ഈ രണ്ട് ഗാലക്സികളും ചേർന്ന് രൂപപ്പെടുന്ന പുതിയ ഭീമാകാരമായ ഗാലക്സിയെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ 'മിൽക്കോമിഡ' (Milkomeda) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ഭാവിയിൽ ഈ കൂട്ടിയിടി നടക്കുമ്പോൾ ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള രാത്രി ആകാശം അതിമനോഹരമായിരിക്കും. ആൻഡ്രോമിഡ ഗാലക്സി വലുതായി ആകാശത്ത് തെളിഞ്ഞു വരികയും, കൂട്ടിയിടി സമയത്ത് നക്ഷത്ര രൂപീകരണങ്ങൾ കാരണം ആകാശം വർണ്ണാഭമാവുകയും ചെയ്യും.

ചുരുക്കത്തിൽ: ഇതൊരു നശീകരണമല്ല, മറിച്ച് രണ്ട് വലിയ ഗാലക്സികൾ ചേർന്ന് ഒരു പുതിയ നക്ഷത്രസമൂഹം ഉണ്ടാകുന്ന പ്രക്രിയയാണ്. നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പരിണാമത്തിലെ ഒരു സ്വാഭാവിക ഘട്ടം മാത്രമാണിത്.