Bog Bodies

 

കേരളത്തിലെയും മറ്റും കാലാവസ്ഥയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, യൂറോപ്പിലെ ചതുപ്പുനിലങ്ങളിൽ (Peat bogs) നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങളായി നശിക്കാതെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യശരീരങ്ങളെയാണ് Bog Bodies എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

എന്താണ് Bog Bodies?

സാധാരണഗതിയിൽ ഒരു മൃതദേഹം മണ്ണിൽ അടക്കം ചെയ്താൽ മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അത് അഴുകിപ്പോകും. എന്നാൽ വടക്കൻ യൂറോപ്പിലെ ചതുപ്പുനിലങ്ങളിൽ (Bogs) അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ട ശരീരങ്ങൾ അത്ഭുതകരമായ രീതിയിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവയിൽ പലതിനും ആയിരക്കണക്കിന് വർഷം പഴക്കമുണ്ടെങ്കിലും, ഇവരുടെ ചർമ്മം, മുടി, നഖങ്ങൾ, ആന്തരിക അവയവങ്ങൾ എന്നിവ ഇപ്പോഴും കേടുകൂടാതെയിരിക്കുന്നു.

ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു? 

ചതുപ്പുനിലങ്ങളിലെ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളാണ് മൃതദേഹങ്ങൾ കേടുകൂടാതെ സൂക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത്:

 * അസിഡിറ്റി (Acidity): ഈ ചതുപ്പുകളിലെ വെള്ളത്തിന് ഉയർന്ന അസിഡിറ്റി ഉണ്ട്. ഇത് ബാക്ടീരിയകളുടെ വളർച്ചയെ തടയുന്നു.

 * ഓക്സിജന്റെ കുറവ്: ചതുപ്പിലെ വെള്ളത്തിനടിയിൽ ഓക്സിജൻ ഇല്ലാത്തതിനാൽ അഴുകൽ പ്രക്രിയ (Decay) നടക്കില്ല.

 * തണുത്ത കാലാവസ്ഥ: വടക്കൻ യൂറോപ്പിലെ തണുപ്പ് ഒരു സ്വാഭാവിക ഫ്രിഡ്ജ് പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

 * Sphagnan: ചതുപ്പിലെ പായലുകളിൽ (Sphagnum moss) നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന 'സ്ഫാഗ്നൻ' എന്ന പദാർത്ഥം ശരീരത്തിലെ ചർമ്മത്തെ ഒരുതരം 'ടാനിംഗ്' (Tanning) പ്രക്രിയയ്ക്ക് വിധേയമാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇവരുടെ ചർമ്മം ബ്രൗൺ നിറത്തിലുള്ള ലെതർ പോലെയായി മാറുന്നു.

ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യം

 * ഭക്ഷണരീതി: അവരുടെ വയറ്റിലെ അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മനുഷ്യർ എന്താണ് കഴിച്ചിരുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

 * വസ്ത്രധാരണം: അക്കാലത്തെ വസ്ത്രങ്ങൾ, ഹെയർസ്റ്റൈൽ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് വിവരം ലഭിക്കുന്നു.

 * മരണകാരണം: പല ബോഗ് ബോഡികളിലും മാരകമായ മുറിവുകൾ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇത് അക്കാലത്തെ നരബലിയുടെയോ (Human sacrifice) അല്ലെങ്കിൽ ശിക്ഷാവിധികളുടെയോ ഭാഗമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

പ്രശസ്തമായ ഉദാഹരണങ്ങൾ

 * Tollund Man (ഡെന്മാർക്ക്): ഏകദേശം 2400 വർഷം പഴക്കമുള്ള ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം ഇപ്പോഴും ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്ന ഒരാളുടേത് പോലെ വ്യക്തമാണ്.

 * Grauballe Man: ഇതും ഡെന്മാർക്കിൽ നിന്നാണ് കണ്ടെത്തിയത്.

Tollund Man: ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ബോഗ് ബോഡി

1950-ൽ ഡെന്മാർക്കിലെ ഒരു ചതുപ്പിൽ നിന്നാണ് ഇദ്ദേഹത്തെ കണ്ടെത്തിയത്. ഏകദേശം 2400 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് (Iron Age) മരിച്ച ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മൃതദേഹം കണ്ടപ്പോൾ, അത് അക്കാലത്ത് നടന്ന ഏതോ കൊലപാതകമാണെന്നാണ് നാട്ടുകാർ ആദ്യം കരുതിയത്. അത്രത്തോളം വ്യക്തമായിരുന്നു ആ ശരീരം.

 * മുഖഭാവം: ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളും വായയും അടഞ്ഞ നിലയിലായിരുന്നു. മുഖത്തെ സമാധാനപരമായ ഭാവം ഇന്നും ഗവേഷകരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു.

 * അവസാനത്തെ ഭക്ഷണം: മരണത്തിന് 12 മുതൽ 24 മണിക്കൂർ മുമ്പ് അദ്ദേഹം കഴിച്ചത് ബാർലിയും മറ്റു ധാന്യങ്ങളും ചേർത്ത ഒരുതരം കഞ്ഞിയാണെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തി.

 * മരണകാരണം: ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ ചരട് മുറുക്കിയ പാടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇത് ഒരു നരബലിയുടെ (Ritual sacrifice) ഭാഗമായി തൂക്കിലേറ്റപ്പെട്ടതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

കോഡെക്സ് ഗിഗാസ് (Codex Gigas)

 

13-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ബോഹീമിയയിലെ (ഇന്നത്തെ ചെക്ക് റിപ്പബ്ലിക്) ഒരു ബെനഡിക്റ്റൈൻ മഠത്തിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട കൂറ്റൻ പുസ്തകമാണിത്. ഇതിന് ഏകദേശം 36 ഇഞ്ച് നീളവും 20 ഇഞ്ച് വീതിയും 8.7 ഇഞ്ച് കനവുമുണ്ട്.ഏകദേശം 75 കിലോഗ്രാം. ഇത് ഉയർത്താൻ കുറഞ്ഞത് രണ്ട് പേരെങ്കിലും വേണം.ഏകദേശം 160 കഴുതകളുടെ തോൽ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇതിന്റെ പേജുകൾ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.

"പിശാചിന്റെ ബൈബിൾ" എന്ന് വിളിക്കാൻ കാരണം

ഈ പുസ്തകത്തിന് ഈ പേര് വരാൻ പ്രധാനമായും രണ്ട് കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:

പുസ്തകത്തിന്റെ 290-ാം പേജിൽ പിശാചിന്റെ ഒരു വലിയ ചിത്രം വരച്ചുചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ആ കാലഘട്ടത്തിലെ പുസ്തകങ്ങളിൽ ഇത്തരം ചിത്രങ്ങൾ അത്യപൂർവ്വമായിരുന്നു.ഈ പുസ്തകം ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

നിഗൂഢമായ ഐതിഹ്യം (The Legend)

ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ പിന്നിലുള്ള ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ കഥ ഇതാണ്:

പണ്ട് ഒരു സന്യാസി മഠത്തിലെ നിയമങ്ങൾ ലംഘിച്ചതിന് കഠിനമായ ശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ടു (ജീവനോടെ മതിലിൽ കെട്ടിയിടുക). ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ, ലോകത്തിലെ എല്ലാ അറിവുകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും തന്റെ മഠത്തിന് കീർത്തി നൽകുന്നതുമായ ഒരു പുസ്തകം ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് എഴുതിത്തീർക്കാമെന്ന് അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു.അർദ്ധരാത്രിയായപ്പോൾ തനിക്ക് ഇത് ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ സന്യാസി, സഹായത്തിനായി പിശാചിനെ വിളിച്ചു. പിശാച് പുസ്തകം പൂർത്തിയാക്കി നൽകി, പകരം സന്യാസിയുടെ ആത്മാവിനെ എടുത്തു. നന്ദിസൂചകമായി സന്യാസി പുസ്തകത്തിൽ പിശാചിന്റെ ചിത്രം വരച്ചു എന്നാണ് കഥ.

ആധുനിക ഗവേഷകർ ഈ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

 പുസ്തകത്തിലെ കൈയക്ഷരം പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അത് ഒരാൾ തന്നെ എഴുതിയതാണെന്ന് വ്യക്തമായിട്ടുണ്ട്.

 ഇതിലെ എഴുത്തും ചിത്രപ്പണികളും പൂർത്തിയാക്കാൻ ഒരാൾക്ക് കുറഞ്ഞത് 20 മുതൽ 30 വർഷം വരെ വേണ്ടിവരും. എന്നാൽ കൈയക്ഷരത്തിൽ ഉടനീളം മാറ്റമില്ലാത്തത് അത്ഭുതകരമാണ്. ബൈബിൾ കൂടാതെ, വൈദ്യശാസ്ത്രം, ചരിത്രം, മാന്ത്രിക വിദ്യകൾ, കലണ്ടറുകൾ എന്നിവയെല്ലാം ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

1648-ൽ മുപ്പതുവർഷത്തെ യുദ്ധകാലത്ത് സ്വീഡിഷ് സൈന്യം ഈ പുസ്തകം കൈക്കലാക്കി സ്റ്റോക്ക്‌ഹോമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. നിലവിൽ സ്വീഡനിലെ നാഷണൽ ലൈബ്രറിയിലാണ് (National Library of Sweden) ഇത് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഈ പുസ്തകം കേവലം ഒരു ബൈബിൾ മാത്രമല്ല, മധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ നിഗൂഢമായ പല അറിവുകളുടെയും ഒരു ശേഖരം കൂടിയാണ്.

പുസ്തകത്തിലെ മാന്ത്രിക വിദ്യകൾ (Spells and Incantations)

ബൈബിളിന്റെ ഭാഗങ്ങൾക്കൊപ്പം തന്നെ, പിശാചിനെ പുറത്താക്കാനുള്ള മന്ത്രങ്ങളും (Exorcism) രോഗങ്ങൾ ഭേദമാക്കാനുള്ള പ്രത്യേക സൂത്രങ്ങളും ഇതിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. പനി മാറ്റാനും, വിചിത്രമായ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണാതിരിക്കാനും, പിശാചിന്റെ ബാധ ഒഴിപ്പിക്കാനുമുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.: മോഷ്ടിച്ച സാധനങ്ങൾ തിരികെ കിട്ടാനും മോഷ്ടാവിനെ കണ്ടെത്താനുമുള്ള പ്രത്യേക 'മാന്ത്രിക ചടങ്ങുകൾ' (Rituals) ഇതിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

 നിഗൂഢമായ ചിത്രങ്ങൾ (Mysterious Illustrations)

പിശാചിന്റെ ചിത്രത്തിന് തൊട്ടടുത്തുള്ള പേജുകളിൽ മറ്റ് ചില പ്രത്യേകതകൾ കൂടിയുണ്ട്: പിശാചിന്റെ ചിത്രത്തിന് നേരെ എതിർവശത്തുള്ള പേജിൽ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന 'സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്' (City of God) ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യം കാണിക്കാനാണ് ഇത് ചെയ്തതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. പിശാചിന്റെ ചിത്രമുള്ള പേജുകൾ ബാക്കിയുള്ളവയെ അപേക്ഷിച്ച് ഇരുണ്ടിട്ടാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഇത് പിശാചിന്റെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ടാണെന്ന് വിശ്വാസികൾ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ ആ പേജുകൾ കൂടുതൽ ആളുകൾ സ്പർശിച്ചതും വെളിച്ചം തട്ടിയതും കൊണ്ട് സംഭവിച്ചതാണ്.

 ഹെർമൻ ദ ഹെർമിറ്റ് (Herman the Recluse)

ഈ പുസ്തകം എഴുതിയത് "ഹെർമൻ ദ ഹെർമിറ്റ്" എന്ന സന്യാസിയാണെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. പുസ്തകത്തിൽ ഒരിടത്ത് പാപമോചനത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ഒരാളുടെ പരാമർശമുണ്ട്. ഈ സന്യാസി ചെയ്ത വലിയ പാപത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തമായിട്ടാണോ ഇത്രയും വലിയ പുസ്തകം എഴുതിയത് എന്നത് ഇന്നും ഒരു നിഗൂഢതയാണ്.

പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പേടിപ്പെടുത്തുന്ന വിശ്വാസങ്ങൾ ഈ പുസ്തകം കൈവശം വെച്ചവർക്കെല്ലാം വലിയ നാശനഷ്ടങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു:പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഈ പുസ്തകം സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന മഠം സാമ്പത്തികമായി തകർന്നു. പിന്നീട് ഇത് കൈവശം വെച്ച പലർക്കും മാനസിക വിഭ്രാന്തി ഉണ്ടായതായി കഥകളുണ്ട്. 1697-ൽ സ്വീഡനിലെ കൊട്ടാരത്തിൽ തീപിടുത്തം ഉണ്ടായപ്പോൾ ഈ പുസ്തകം ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞാണ് രക്ഷപ്പെടുത്തിയത്. അന്ന് ഇത് ഒരാളുടെ മേൽ വീഴുകയും അയാൾക്ക് ഗുരുതരമായി പരിക്കേൽക്കുകയും ചെയ്തു.

ഈ പുസ്തകത്തിലെ ഏകദേശം 12 പേജുകൾ ആരോ കീറിക്കളഞ്ഞ നിലയിലാണ്. അതിൽ എന്താണ് എഴുതിയിരുന്നതെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല. മഠത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യങ്ങളോ, അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യർ അറിയാൻ പാടില്ലാത്ത മന്ത്രങ്ങളോ ആയിരിക്കാം അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

എൻഡോസിംബയോസിസ് സിദ്ധാന്തം (Endosymbiotic Theory)

 

നമ്മുടെ കോശങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് ഇത്ര സങ്കീർണ്ണമായി മാറിയത് എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ശാസ്ത്രീയ സിദ്ധാന്തമാണ് എൻഡോസിംബയോസിസ് സിദ്ധാന്തം (Endosymbiotic Theory).

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, കോശത്തിനുള്ളിലെ മൈറ്റോകോൺഡ്രിയ (Mitochondria), ക്ലോറോപ്ലാസ്റ്റ് (Chloroplast) തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങൾ പണ്ട് കാലത്ത് സ്വതന്ത്രമായി ജീവിച്ചിരുന്ന ബാക്ടീരിയകളായിരുന്നു എന്നതാണ് ഈ സിദ്ധാന്തം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്.

'എൻഡോ' (Endo) എന്നാൽ ഉള്ളിൽ എന്നും 'സിംബയോസിസ്' (Symbiosis) എന്നാൽ പരസ്പരം സഹായിച്ച് ജീവിക്കുക എന്നുമാണ് അർത്ഥം. അതായത് ഒരു ജീവി മറ്റൊരു ജീവിയുടെ ഉള്ളിൽ താമസിച്ച് ഇരുവരും പരസ്പരം സഹായിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണിത്.

കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഭൂമിയിൽ രണ്ട് തരം ഏകകോശ ജീവികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു:

 * വലിപ്പമുള്ള ഒരു പുരാതന കോശം (Host Cell).

 * വലിപ്പം കുറഞ്ഞ, എന്നാൽ ഊർജ്ജം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള ബാക്ടീരിയകൾ.

ഒരു ഘട്ടത്തിൽ, വലിപ്പമുള്ള കോശം ഈ ചെറിയ ബാക്ടീരിയയെ വിഴുങ്ങി (Engulfed). എന്നാൽ സാധാരണ സംഭവിക്കാറുള്ളതുപോലെ ചെറിയ ബാക്ടീരിയ ദഹിച്ചുപോയില്ല. പകരം അവ വലിയ കോശത്തിനുള്ളിൽ സുരക്ഷിതമായി ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 * വലിയ കോശത്തിന് ലഭിച്ച ഗുണം: ചെറിയ ബാക്ടീരിയ അതിന് ആവശ്യമായ ഊർജ്ജം (ATP) നൽകി.

 * ചെറിയ ബാക്ടീരിയയ്ക്ക് ലഭിച്ച ഗുണം: വലിയ കോശത്തിനുള്ളിൽ അതിന് സംരക്ഷണവും ഭക്ഷണവും ലഭിച്ചു.

കാലക്രമേണ ഇവ രണ്ടും വേർപിരിക്കാനാവാത്ത വിധം ഒന്നായി മാറി. ഇങ്ങനെയാണ് മൈറ്റോകോൺഡ്രിയകൾ ഉണ്ടായത്. സമാനമായ രീതിയിൽ നീലഹരിത പായലുകളെ (Cyanobacteria) വിഴുങ്ങിയപ്പോഴാണ് സസ്യങ്ങളിൽ ക്ലോറോപ്ലാസ്റ്റുകൾ ഉണ്ടായത്.

ഈ സിദ്ധാന്തം ശരിയാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ ശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്:

 * ഡി.എൻ.എ (DNA): മൈറ്റോകോൺഡ്രിയയ്ക്കും ക്ലോറോപ്ലാസ്റ്റിനും കോശത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ, ബാക്ടീരിയകളുടേതിന് സമാനമായ സ്വന്തം ഡി.എൻ.എ ഉണ്ട്.

 * വിഭജനം (Division): ബാക്ടീരിയകളെപ്പോലെ ഇവയും സ്വയം വിഭജിച്ചാണ് എണ്ണം കൂട്ടുന്നത്.

 * ഇരട്ട സ്തരം (Double Membrane): ഇവയ്ക്ക് ചുറ്റും രണ്ട് പാളികളുള്ള ആവരണം (Double layer) ഉണ്ട്. പുറംപാളി വലിയ കോശത്തിൽ നിന്നും ഉൾപാളി പഴയ ബാക്ടീരിയയിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

 * റൈബോസോമുകൾ (Ribosomes): ഇവയിലുള്ള റൈബോസോമുകൾ സാധാരണ കോശങ്ങളുടേതിനേക്കാൾ ബാക്ടീരിയകളുടേതിനോടാണ് കൂടുതൽ സാമ്യം പുലർത്തുന്നത്.

നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശത്തിലും (Cell) ഊർജ്ജം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന ഭാഗമാണ് മൈറ്റോകോൺഡ്രിയ (Mitochondria). ഇവയെ കോശത്തിന്റെ 'ഊർജ്ജ നിലയം' (Powerhouse of the cell) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ മൈറ്റോകോൺഡ്രിയ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന വിവരങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു:

1. അമ്മയിൽ നിന്നുള്ള പാരമ്പര്യം (Maternal Inheritance)

മൈറ്റോകോൺഡ്രിയയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത അത് നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത് അമ്മയിൽ നിന്ന് മാത്രമാണ് എന്നതാണ്.

 * ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിക്കുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ ബീജവും (Sperm) അമ്മയുടെ അണ്ഡവും (Egg) കൂടിച്ചേർന്നാണ് ഭ്രൂണം ഉണ്ടാകുന്നത്.

 * ബീജത്തിന് നീന്തിപ്പോകാനുള്ള ഊർജ്ജം നൽകാൻ അതിന്റെ വാലിൽ മൈറ്റോകോൺഡ്രിയ ഉണ്ടെങ്കിലും, അണ്ഡവുമായി ചേരുന്ന സമയത്ത് ഈ വാല് നഷ്ടപ്പെടുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അച്ഛന്റെ മൈറ്റോകോൺഡ്രിയ നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു.

 * അതുകൊണ്ട്, കുഞ്ഞിന്റെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ മൈറ്റോകോൺഡ്രിയകളും അമ്മയുടെ അണ്ഡത്തിൽ നിന്നുള്ളവയാണ്. ഇതിനെയാണ് മൈറ്റോകോൺഡ്രിയൽ ഇൻഹെറിറ്റൻസ് എന്ന് പറയുന്നത്.

2. സ്വന്തമായി ഡി.എൻ.എ (Mitochondrial DNA)

നമ്മുടെ കോശത്തിലെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുന്നത് കോശകേന്ദ്രത്തിലെ (Nucleus) ഡി.എൻ.എ ആണെങ്കിലും, മൈറ്റോകോൺഡ്രിയയ്ക്ക് അതിന്റേതായ പ്രത്യേക ഡി.എൻ.എ (mtDNA) ഉണ്ട്. ഇത് ബാക്ടീരിയകളിലെ ഡി.എൻ.എയ്ക്ക് സമാനമാണ്.

3. മൈറ്റോകോൺഡ്രിയ എങ്ങനെ പെരുകുന്നു? (Binary Fission)

നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾ വിഭജിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ (Cell Division), മൈറ്റോകോൺഡ്രിയകളും സ്വയം വിഭജിച്ച് പുതിയവ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇതിനെ ബൈനറി ഫിഷൻ (Binary Fission) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. കൂടുതൽ ഊർജ്ജം ആവശ്യമുള്ള കോശങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് പേശികൾ - Muscles) കൂടുതൽ മൈറ്റോകോൺഡ്രിയകൾ ഇത്തരത്തിൽ വിഭജിച്ച് ഉണ്ടാകുന്നു.

പരിണാമ ചരിത്രം (Endosymbiotic Theory)

ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മൈറ്റോകോൺഡ്രിയകൾ സ്വതന്ത്രമായി ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരുതരം ബാക്ടീരിയകളായിരുന്നു. ഇവ മറ്റൊരു വലിയ കോശത്തിനുള്ളിൽ അകപ്പെടുകയും പിന്നീട് ആ കോശത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഈ പ്രക്രിയയെ എൻഡോസിംബയോസിസ് (Endosymbiosis) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

എന്താണ് ലോഗരിതമിക് മാപ്പ്?

 

നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ (Universe) വിസ്തൃതി സാധാരണ രീതിയിലുള്ള ഭൂപടങ്ങളിൽ (Maps) ഉൾക്കൊള്ളിക്കാൻ സാധിക്കാത്തത്ര വലുതാണ്. ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ലോഗരിതമിക് മാപ്പ് (Logarithmic Map). ഇതിനെക്കുറിച്ച് ലളിതമായി താഴെ വിവരിക്കുന്നു:

സാധാരണ മാപ്പുകളിൽ ദൂരങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തുല്യമായിരിക്കും (ഉദാഹരണത്തിന്: 1 cm = 1 km). എന്നാൽ പ്രപഞ്ചത്തിലെ കോടിക്കണക്കിന് പ്രകാശവർഷം ദൂരെയുള്ള വസ്തുക്കളെ ഇങ്ങനെ കാണിക്കാൻ സാധിക്കില്ല.

ലോഗരിതമിക് മാപ്പിൽ ദൂരം കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് സ്കെയിൽ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും. അതായത്, ഓരോ നിശ്ചിത ദൂരത്തിലും അളവുകൾ 10 മടങ്ങ് (10^1, 10^2, 10^3...) എന്ന ക്രമത്തിൽ വർദ്ധിക്കുന്നു. ഇത് ഭൂമി മുതൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അവസാനം വരെയുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും ഒരൊറ്റ ചിത്രത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഈ മാപ്പിന്റെ ഘടന (Structure)

ഈ മാപ്പ് സാധാരണയായി ഒരു വൃത്തം അല്ലെങ്കിൽ ദീർഘചതുരമായിട്ടാണ് ചിത്രീകരിക്കാറുള്ളത് (പബ്ലോ കാർലോസ് ബുദാസി എന്ന കലാകാരന്റെ ചിത്രങ്ങൾ ഇതിൽ വളരെ പ്രശസ്തമാണ്). മാപ്പിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് നമ്മുടെ സൗരയൂഥവും (Solar System) ഭൂമിയും കാണപ്പെടുന്നു. ഇതിന് ചുറ്റുമായി സൗരയൂഥത്തിലെ ഗ്രഹങ്ങൾ, ഊർട്ട് ക്ലൗഡ് (Oort Cloud), തൊട്ടടുത്ത നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്നിവ വരുന്നു. കുറച്ചുകൂടി പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഗ്യാലക്സിയായ ക്ഷീരപഥം (Milky Way), ആൻഡ്രോമിഡ ഗ്യാലക്സി എന്നിവ കാണാം.

പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഗ്യാലക്സികൾ ഒരു വല പോലെ ഇരിക്കുന്ന ഭീമാകാരമായ ഘടനയാണിത്. മാപ്പിന്റെ ഏറ്റവും പുറത്തുള്ള ഭാഗം മഹാവിസ്ഫോടനത്തിന് (Big Bang) ശേഷമുള്ള അവശിഷ്ട വികിരണങ്ങളെ (Cosmic Microwave Background Radiation) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് നമുക്ക് നിരീക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അതിർത്തിയാണ്.

 ഭൂമിക്ക് അരികിലുള്ള ഉപഗ്രഹങ്ങൾ മുതൽ 46 ബില്യൺ പ്രകാശവർഷം അകലെയുള്ള പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അറ്റം വരെ ഈ ഭൂപടത്തിൽ വ്യക്തമായി കാണാം. പ്രപഞ്ചം എത്രത്തോളം വലുതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

ഈ മാപ്പിൽ വസ്തുക്കളുടെ വലിപ്പം കൃത്യമല്ല, മറിച്ച് ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള അവയുടെ ദൂരമാണ് പ്രാധാന്യത്തോടെ നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

ലോകത്തിലെ ഏറ്റം പഴക്കമുള്ള മരങ്ങൾ

 

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള വൃക്ഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ പ്രധാനമായും രണ്ട് തരം മരങ്ങളെയാണ് കണക്കിലെടുക്കുന്നത്: വ്യക്തിഗത മരങ്ങളും (Individual Trees), ഒരേ വേരുകളിൽ നിന്ന് മുളച്ചു വരുന്ന ക്ലോണൽ മരങ്ങളും (Clonal Trees).

1. മെഥൂസലാ (Methuselah) - വ്യക്തിഗത വൃക്ഷം

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കൂടിയ "വ്യക്തിഗത" വൃക്ഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് മെഥൂസലാ എന്ന മരമാണ്.

 * ഇനം: ഗ്രേറ്റ് ബേസിൻ ബ്രിസിൽകോൺ പൈൻ (Great Basin Bristlecone Pine).

 * പ്രായം: ഏകദേശം 4,850 വർഷത്തിലധികം.

 * സ്ഥലം: അമേരിക്കയിലെ കാലിഫോർണിയയിലുള്ള 'ഇനിയോ നാഷണൽ ഫോറസ്റ്റിൽ' (Inyo National Forest) ആണ് ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

 * പ്രത്യേകത: ഈ മരം ഈജിപ്തിലെ പിരമിഡുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിനും മുൻപേ മുളച്ചു വന്നതാണ്. ഇതിന്റെ സുരക്ഷ മുൻനിർത്തി ഇതിന്റെ കൃത്യമായ സ്ഥാനം അധികൃതർ രഹസ്യമാക്കി വെച്ചിരിക്കുകയാണ്.

2. ഗ്രേറ്റ് ഗ്രാൻഡ്ഫാദർ (Alerce Milenario)

അടുത്തിടെ ചിലിയിലെ ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തിയ 'അലെർസെ മിലനേരിയോ' (Great Grandfather) എന്ന മരത്തിന് മെഥൂസലയേക്കാൾ പ്രായമുണ്ടെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇതിന് ഏകദേശം 5,400 വർഷം പഴക്കമുണ്ടെന്നാണ് ഗവേഷകരുടെ വാദം.

3. ഓൾഡ് ടിജിക്കോ (Old Tjikko) - ക്ലോണൽ വൃക്ഷം

വേരുകളുടെ പഴക്കം കണക്കാക്കിയാൽ ഏറ്റവും പഴയ മരങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് സ്വീഡനിലെ ഓൾഡ് ടിജിക്കോ.

 * പ്രായം: ഏകദേശം 9,500 വർഷത്തിലധികം.

 * പ്രത്യേകത: ഇതിന്റെ മുകൾഭാഗം അത്ര പഴക്കമുള്ളതല്ലെങ്കിലും, ഇതിന്റെ വേരുകൾ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി നിലനിൽക്കുന്നതാണ്. പഴയ തടി നശിക്കുമ്പോൾ അതേ വേരിൽ നിന്ന് പുതിയ തടി മുളച്ചു വരികയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

കേരളത്തിലെ പഴക്കമുള്ള മരം: കന്നിമാര തേക്ക്

കേരളത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ പറമ്പിക്കുളം വന്യജീവി സങ്കേതത്തിലുള്ള കന്നിമാര തേക്ക് ലോകപ്രശസ്തമാണ്.

 * പ്രായം: ഏകദേശം 450 വർഷത്തിന് മുകളിൽ.

 * പ്രത്യേകത: ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജീവനുള്ള തേക്ക് മരങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ 'മഹാബൃക്ഷ പുരസ്കാരം' ഈ മരത്തിന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മരങ്ങളുടെ തടിയിലുള്ള വളയങ്ങൾ (Tree Rings) എണ്ണിയാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ പ്രായം കണക്കാക്കുന്നത്. ഇതിനെ ഡെൻഡ്രോക്രോണോളജി (Dendrochronology) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കിയ 10 പ്രധാന വിപ്ലവങ്ങൾ

 

1. കാർഷിക വിപ്ലവം (Neolithic Revolution)

ഇതൊരുപക്ഷേ മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മാറ്റമായിരിക്കാം. ഏകദേശം 12,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, മനുഷ്യൻ നാടോടി ജീവിതം (Hunter-gatherer) ഉപേക്ഷിച്ച് കൃഷി ചെയ്യാനും ഒരിടത്ത് സ്ഥിരതാമസമാക്കാനും തുടങ്ങിയ മാറ്റമാണിത്. ഇത് ഗ്രാമങ്ങളുടെയും പിന്നീട് നഗരങ്ങളുടെയും ഉദയത്തിന് കാരണമായി.

2. അച്ചടി വിപ്ലവം (Printing Revolution)

1440-ൽ ജോഹന്നസ് ഗുട്ടൻബർഗ് അച്ചടിയന്ത്രം കണ്ടുപിടിച്ചതോടെയാണ് ഇത് ആരംഭിച്ചത്. പുസ്തകങ്ങൾ കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ നിർമ്മിക്കാനും അറിവ് സാധാരണക്കാരിലേക്ക് എത്തിക്കാനും ഇത് സഹായിച്ചു. നവോത്ഥാനത്തിനും ശാസ്ത്രീയ മുന്നേറ്റങ്ങൾക്കും ഇത് അടിത്തറയിട്ടു.

3. ശാസ്ത്ര വിപ്ലവം (Scientific Revolution)

16-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആരംഭിച്ച ഈ വിപ്ലവം പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചുള്ള മനുഷ്യന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് മാറ്റി. ഗലീലിയോ, ന്യൂട്ടൺ തുടങ്ങിയവർ അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾക്ക് പകരം യുക്തിക്കും പരീക്ഷണങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം നൽകി. ഇത് ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു.

4. അമേരിക്കൻ വിപ്ലവം (American Revolution - 1776)

ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിനെതിരെ അമേരിക്കൻ കോളനികൾ നടത്തിയ പോരാട്ടം. ഇത് ആധുനിക ജനാധിപത്യത്തിനും (Democracy) ഭരണഘടനാപരമായ റിപ്പബ്ലിക്കുകൾക്കും മാതൃകയായി.

5. ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം (French Revolution - 1789)

രാജവാഴ്ചയ്‌ക്കെതിരെ ഫ്രാൻസിലെ ജനങ്ങൾ നടത്തിയ പോരാട്ടം. "സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, സാഹോദര്യം" (Liberty, Equality, Fraternity) എന്ന ആശയങ്ങൾ ലോകമെമ്പാടും പ്രചരിക്കാൻ ഇത് കാരണമായി.

6. വ്യാവസായിക വിപ്ലവം (Industrial Revolution)

18-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബ്രിട്ടനിൽ തുടങ്ങി ലോകമെമ്പാടും വ്യാപിച്ച മാറ്റം. കൈകൊണ്ടുള്ള നിർമ്മാണത്തിൽ നിന്ന് യന്ത്രവൽക്കരണത്തിലേക്കുള്ള (Machines & Factories) മാറ്റമായിരുന്നു ഇത്. ആവി എൻജിന്റെ കണ്ടുപിടുത്തം ഗതാഗതത്തിലും ഉൽപ്പാദനത്തിലും വൻ കുതിച്ചുചാട്ടമുണ്ടാക്കി.

7. റഷ്യൻ വിപ്ലവം (Russian Revolution - 1917)

സാറിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തെ അട്ടിമറിച്ച് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വന്ന സംഭവം. ഇത് ലോകമെമ്പാടും സോഷ്യലിസം, കമ്മ്യൂണിസം തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങൾ പടരാനും ശീതയുദ്ധം പോലുള്ള രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങൾക്കും വഴിവെച്ചു.

8. ഹരിത വിപ്ലവം (Green Revolution)

1950-60 കാലഘട്ടത്തിൽ കാർഷിക രംഗത്തുണ്ടായ വൻ കുതിച്ചുചാട്ടം. അത്യുൽപ്പാദന ശേഷിയുള്ള വിത്തുകളും ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകളും ഉപയോഗിച്ച് ഭക്ഷ്യ ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായിച്ചു. പട്ടിണി കുറയ്ക്കുന്നതിൽ ഇത് വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു (ഇന്ത്യയിൽ എം.എസ്. സ്വാമിനാഥൻ ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകി).

9. ഡിജിറ്റൽ വിപ്ലവം (Digital Revolution / Information Age)

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെയും ഇന്റർനെറ്റിന്റെയും വരവോടെ ഉണ്ടായ മാറ്റം. വിവരങ്ങൾ വിരൽത്തുമ്പിൽ ലഭ്യമാക്കാനും ലോകത്തെ ഒരു ആഗോള ഗ്രാമമായി (Global Village) മാറ്റാനും ഇതിന് സാധിച്ചു.

10. നിർമ്മിത ബുദ്ധി വിപ്ലവം (AI Revolution)

നാം ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണിത്. മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധിശക്തി ആവശ്യമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കമ്പ്യൂട്ടറുകളെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്ന Artificial Intelligence (AI) സാങ്കേതികവിദ്യ, തൊഴിൽ, ആരോഗ്യം, വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങി എല്ലാ മേഖലകളെയും അടിമുടി മാറ്റിമറിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വർഗ്ഗീകരണം (Hottest to Coldest)

 

നക്ഷത്രങ്ങളെ അവയുടെ താപനിലയുടെ (Temperature) അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രധാനമായും ഏഴ് വിഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ വർഗ്ഗീകരണത്തെ Spectral Classification എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഏറ്റവും ചൂടുള്ള നീല നക്ഷത്രങ്ങൾ മുതൽ താപനില കുറഞ്ഞ ചുവന്ന നക്ഷത്രങ്ങൾ വരെയുള്ള പട്ടിക താഴെ നൽകുന്നു.

നക്ഷത്രങ്ങളുടെ താപനില അളക്കുന്നത് കെൽവിൻ (Kelvin - K) യൂണിറ്റിലാണ്.

നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വർഗ്ഗീകരണം (Hottest to Coldest)

 O - കടും നീല (Blue) | 30,000 K-ൽ കൂടുതൽ | Alnitak | ഏറ്റവും ചൂടുള്ളതും അപൂർവ്വവുമായ നക്ഷത്രങ്ങൾ. |

 B - നീല കലർന്ന വെള്ള | 10,000 K - 30,000 K | Rigel | വളരെ തിളക്കമുള്ളവ, ആയുസ്സ് കുറവായിരിക്കും. |

 A - വെള്ള (White) | 7,500 K - 10,000 K | Sirius, Vega | ആകാശത്ത് തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന പല പ്രമുഖ നക്ഷത്രങ്ങളും ഈ ഗണത്തിൽപെടുന്നു. |

 F - മഞ്ഞ കലർന്ന വെള്ള | 6,000 K - 7,500 K | Canopus | ഇടത്തരം താപനിലയുള്ളവ. |

 G - മഞ്ഞ (Yellow) | 5,200 K - 6,000 K | നമ്മുടെ സൂര്യൻ | മഞ്ഞക്കുള്ളൻ (Yellow Dwarf) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. |

K - ഓറഞ്ച് (Orange) | 3,700 K - 5,200 K | Arcturus | സൂര്യനേക്കാൾ ചൂട് കുറഞ്ഞവ. |

 M -ചുവപ്പ് (Red) | 2,400 K - 3,700 K | Betelgeuse | ഏറ്റവും തണുത്ത നക്ഷത്രങ്ങൾ. പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതലുള്ളത് ഇവയാണ്. 

പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ:

 ഒരു ഇരുമ്പ് കഷ്ണം ചൂടാക്കുമ്പോൾ ആദ്യം ചുവന്ന നിറത്തിലും പിന്നീട് പഴുത്ത് വെളുത്ത നിറത്തിലും മാറുന്നത് പോലെയാണ് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ കാര്യവും. ചൂട് കൂടുന്തോറും നക്ഷത്രത്തിന്റെ നിറം ചുവപ്പിൽ നിന്ന് നീലയിലേക്ക് മാറുന്നു. അതുകൊണ്ട് നീല നക്ഷത്രങ്ങളാണ് ഏറ്റവും ചൂടുള്ളത്, ചുവന്നവയ്ക്ക് ചൂട് കുറവുമാണ്.നമ്മുടെ സൂര്യൻ 'G' വിഭാഗത്തിൽ പെട്ട ഒരു നക്ഷത്രമാണ്. ഇതിന്റെ ഉപരിതല താപനില ഏകദേശം 5,800 K ആണ്.

 ഈ ക്രമം (O, B, A, F, G, K, M) ഓർത്തിരിക്കാൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞർ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു വാചകമുണ്ട്: "Oh Be A Fine Girl/Guy, Kiss Me."

ഇവ കൂടാതെ താപനില വളരെ കുറഞ്ഞ Brown Dwarfs (തവിട്ട് കള്ളന്മാർ) എന്നറിയപ്പെടുന്ന L, T, Y എന്നീ വിഭാഗങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവയെ 'പരാജയപ്പെട്ട നക്ഷത്രങ്ങൾ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു, കാരണം ഇവയിൽ ആണവോർജ്ജം (Nuclear Fusion) ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാനുള്ള ചൂട് ഉണ്ടാകാറില്ല.