ഫാത്തിമയിലെ 'സൂര്യന്റെ അത്ഭുതം' (Miracle of the Sun)

 

ഏഴര പതിറ്റാണ്ടിനു മുൻപ്, 1917-ൽ പോർച്ചുഗലിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമമായ ഫാത്തിമയിൽ ഇത്രയധികം ആളുകൾ (ഏകദേശം 70,000 പേർ) ഒത്തുകൂടിയതിന് പിന്നിൽ കൃത്യമായ ഒരു പശ്ചാത്തലമുണ്ട്. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:

ലൂസിയ, ജസീന്ത, ഫ്രാൻസിസ്കോ എന്നീ മൂന്ന് ആട്ടിടയ കുട്ടികൾക്ക് 1917 മെയ് 13 മുതൽ ഓരോ മാസവും 13-ാം തീയതി പരിശുദ്ധ മറിയം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒക്ടോബർ 13-ന് എല്ലാവർക്കും വിശ്വസിക്കാനായി ഒരു 'അത്ഭുതം' പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് മാതാവ് കുട്ടികൾക്ക് വാഗ്ദാനം നൽകി. ഈ വാർത്ത കാട്ടുതീ പോലെ നാടാകെ പടർന്നു.

ആദ്യം ആരും ഇത് വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. കുട്ടികളെ ഭരണകൂടം തടവിലാക്കുകയും ചോദ്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ഈ സംഭവങ്ങൾ വാർത്താമാധ്യമങ്ങളിൽ വലിയ ചർച്ചയായി. "ഒക്ടോബർ 13-ന് അത്ഭുതം നടക്കുമോ അതോ കുട്ടികൾ കള്ളം പറയുകയാണോ?" എന്ന് കാണാൻ വിശ്വാസികളും അവിശ്വാസികളും യുക്തിവാദികളും മാധ്യമപ്രവർത്തകരും ഒരുപോലെ ഫാത്തിമയിലേക്ക് ഒഴുകി.

അന്ന് ഇന്നത്തെപ്പോലെ വാഹനസൗകര്യങ്ങൾ കുറവായിരുന്നു. കിലോമീറ്ററുകൾ ദൂരെയുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്ന് പോലും ആളുകൾ കാൽനടയായും കുതിരപ്പുറത്തും കാളവണ്ടിയിലുമൊക്കെയാണ് എത്തിയത്. ഒക്ടോബർ 12 മുതൽ തന്നെ കനത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചെളി നിറഞ്ഞ വഴികളിലൂടെ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന്, തണുപ്പിനെ അവഗണിച്ചാണ് 70,000-ത്തോളം ആളുകൾ ആ താഴ്വരയിൽ ഒത്തുകൂടിയത്.

ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്. യുദ്ധം കാരണം ദാരിദ്ര്യവും കഷ്ടപ്പാടും അനുഭവിച്ചിരുന്ന ജനങ്ങൾക്ക് ഈ വെളിപാടുകൾ ഒരു വലിയ പ്രത്യാശ നൽകി. സമാധാനത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള പ്രാർത്ഥനകൾക്ക് ഫലം ലഭിക്കുമെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു.

കുട്ടികൾ പറഞ്ഞ 'അത്ഭുതം' എന്തായിരിക്കുമെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു. ചിലർ കുട്ടികളെ പരിഹസിക്കാൻ വന്നവരായിരുന്നു. എന്നാൽ ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം മഴ മാറി സൂര്യൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും, മുൻപ് വിവരിച്ചതുപോലെ സൂര്യൻ ആകാശത്ത് 'നൃത്തം' ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസികളും അവിശ്വാസികളും ഒരുപോലെ സ്തംഭിച്ചുപോയി.

ചുരുക്കത്തിൽ, കുട്ടികളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ വിശ്വാസവും, മാതാവ് നൽകിയ വാഗ്ദാനവും, അന്നത്തെ സാമൂഹിക സാഹചര്യവുമാണ് ലോകചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ജനക്കൂട്ടങ്ങളിലൊന്ന് ആ ചെറിയ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് എത്താൻ കാരണമായത്.

പ്രകൃതിയിൽ അന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ

ഈ പ്രതിഭാസത്തെ പ്രധാനമായും മൂന്ന് രീതിയിലാണ് ദൃക്‌സാക്ഷികൾ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്:

 സൂര്യന്റെ നൃത്തം (Dancing of the Sun)

അന്ന് കനത്ത മഴയുള്ള ദിവസമായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ആകാശം തെളിയുകയും വെള്ളികൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച തളിക പോലെ സൂര്യൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്തു. സൂര്യൻ അതിന്റെ അച്ചുതണ്ടിൽ അതിവേഗം കറങ്ങാനും (Spinning), വിവിധ നിറങ്ങൾ (മഞ്ഞ, നീല, വയലറ്റ്) ചുറ്റുമുള്ള പ്രകൃതിയിൽ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനും തുടങ്ങി. സാധാരണ സൂര്യനെ നോക്കുന്നതുപോലെ കണ്ണുകൾക്ക് ആയാസമില്ലാതെ ഇതിലേക്ക് നോക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നു എന്ന് സാക്ഷികൾ പറയുന്നു.

ഭൂമിയിലേക്ക് പതിക്കുന്ന സൂര്യൻ (Zig-zag Movement)

ഏറ്റവും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നിമിഷമായിരുന്നു ഇത്. കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന സൂര്യൻ പെട്ടെന്ന് ആകാശത്തുനിന്നും വേർപെട്ട് ഭൂമിയിലേക്ക് സിഗ്-സാഗ് (Zig-zag) രീതിയിൽ അതിവേഗം പതിക്കുന്നതായി അനുഭവപ്പെട്ടു. ഇത് കണ്ട ജനങ്ങൾ ലോകാവസാനം എത്തിയെന്ന് കരുതി നിലവിളിക്കുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ സൂര്യൻ അതിന്റെ പഴയ സ്ഥാനത്തേക്ക് തിരിച്ചുപോയി.

അത്ഭുതകരമായ ഉണങ്ങൽ (Instant Drying)

സംഭവം നടക്കുന്നതിന് മുൻപ് മണിക്കൂറുകളോളം പെയ്ത മഴ കാരണം ജനങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങളും അവർ നിന്നിരുന്ന ഭൂമിയും കുതിർന്ന് ചെളിമയമായിരുന്നു. എന്നാൽ സൂര്യന്റെ ഈ ചലനങ്ങൾക്ക് ശേഷം നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ എല്ലാവരുടെയും വസ്ത്രങ്ങളും ഭൂമിയും പൂർണ്ണമായും ഉണങ്ങിയതായി കാണപ്പെട്ടു. ശാസ്ത്രീയമായി ഇത്ര ചെറിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ ഇത്രയും വലിയ മാറ്റം സംഭവിക്കുക അസാധ്യമാണ്.

ശാസ്ത്രീയമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ

ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് പല ശാസ്ത്രീയ നിഗമനങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്:

 * അന്തരീക്ഷ പ്രതിഭാസം (Atmospheric Phenomenon): അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഐസ് പരലുകളിലൂടെ പ്രകാശം കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന 'സൺ ഡോഗ്' (Sun Dog) അല്ലെങ്കിൽ സമാനമായ ഒപ്റ്റിക്കൽ ഇഫക്റ്റുകൾ ആയിരിക്കാം ഇതെന്നാണ് ചില ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ അഭിപ്രായം.

 * മാസ് ഹാലുസിനേഷൻ (Mass Hallucination): ഒരേസമയം ഒരു വലിയ കൂട്ടം ആളുകൾ ഒരേ കാര്യം വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന മാനസികമായ തോന്നലായി ഇതിനെ ചിലർ കാണുന്നു.

 * റെറ്റിനൽ ഡിസ്റ്റോർഷൻ (Retinal Distortion): സൂര്യനിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കുന്നത് മൂലം കണ്ണിന്റെ റെറ്റിനയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന താൽക്കാലിക മാറ്റങ്ങൾ കാഴ്ചയിൽ വ്യതിയാനം വരുത്തിയതാകാം.

എന്നിരുന്നാലും, കിലോമീറ്ററുകൾ അകലെയുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിലുള്ളവരും ഈ കാഴ്ച കണ്ടുവെന്നതും, വസ്ത്രങ്ങൾ ഉണങ്ങിയതും ഇപ്പോഴും പലർക്കും ഒരു നിഗൂഢതയായി തുടരുന്നു. കത്തോലിക്കാ സഭ 1930-ൽ ഇത് ഒരു 'ദൈവിക അത്ഭുതമായി' ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

മൗന കിയ (Mauna Kea) vs മൗണ്ട് എവറസ്റ്റ് (Mount Everest) എവറസ്റ്റ്

 

ഉയരം (Height)

 * മൗണ്ട് എവറസ്റ്റ്: സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നുള്ള ഉയരം കണക്കാക്കിയാൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കൊടുമുടിയാണിത്. ഇതിന്റെ ഉയരം ഏകദേശം 8,848 മീറ്റർ ആണ്.

 * മൗന കിയ: സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് ഇതിന്റെ ഉയരം വെറും 4,207 മീറ്റർ മാത്രമാണ്. എന്നാൽ പർവ്വതത്തിന്റെ അടിത്തട്ട് (അതായത് സമുദ്രത്തിനടിയിലുള്ള ഭാഗം) മുതൽ മുകൾഭാഗം വരെ കണക്കാക്കിയാൽ ഇതിന്റെ ആകെ ഉയരം 10,210 മീറ്ററിലധികം വരും.

ചുരുക്കത്തിൽ: സമുദ്രനിരപ്പിന് മുകളിലുള്ള ഉയരം വെച്ച് നോക്കിയാൽ എവറസ്റ്റ് ആണ് വലുത്. എന്നാൽ പർവ്വതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ നീളം (അടിത്തട്ട് മുതൽ) കണക്കാക്കിയാൽ മൗന കിയ ആണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയരമുള്ള പർവ്വതം.

 സ്വഭാവം (Nature)

 * മൗണ്ട് എവറസ്റ്റ്: ഇതൊരു മടക്കുപർവ്വതമാണ് (Fold Mountain). ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഭൂമിയിലെ പാളികൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിയിടിച്ചാണ് ഇത് രൂപപ്പെട്ടത്. ഇത് ഇപ്പോഴും നേരിയ തോതിൽ ഉയർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

 * മൗന കിയ: ഇതൊരു ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അഗ്നിപർവ്വതമാണ് (Dormant Volcano). ഏകദേശം 4,000 മുതൽ 6,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ് ഇതിൽ അവസാനമായി അഗ്നിപർവ്വത സ്ഫോടനം നടന്നത്.

 * മൗണ്ട് എവറസ്റ്റ്: സാഹസികരായ ആളുകൾ കൊടുമുടി കീഴടക്കാനാണ് ഇവിടെ വരുന്നത്. ശ്വസിക്കാൻ ഓക്സിജൻ കുറവുള്ള ഇവിടം വളരെ അപകടം പിടിച്ചതാണ്.

 * മൗന കിയ: ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ജ്യോതിശാസ്ത്ര നിരീക്ഷണ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. വായു മലിനീകരണം കുറവായതിനാലും ആകാശം വളരെ തെളിഞ്ഞതായതിനാലും ഇവിടെ വലിയ ടെലസ്കോപ്പുകൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സമുദ്രനിരപ്പിന് താഴെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഉയരം കൂടി പരിഗണിച്ചാൽ മൗന കിയ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ "ഭീമൻ". എന്നാൽ കരയിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരാളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം എവറസ്റ്റ് തന്നെയാണ് ആകാശത്തോളം ഉയരമുള്ളത്.

Book of Enoch

 

നോഹയുടെ മുത്തച്ഛനായ എനോക്കിന്റേതെന്ന രീതിയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പുസ്തകമാണിത്. ഇതിൽ പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളാണ് ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്:

 * വീണുപോയ ദൂതന്മാർ (The Watchers): സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാരെക്കുറിച്ചും അവർ ഭൂമിയിലെ സ്ത്രീകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് 'നെഫിലിം' എന്ന വർഗ്ഗം ഉണ്ടായതിനെക്കുറിച്ചും ഇതിൽ വിവരിക്കുന്നു.

 * പ്രപഞ്ച രഹസ്യങ്ങൾ: ജ്യോതിശാസ്ത്രം, കലണ്ടർ രീതികൾ, കാലാവസ്ഥ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിപാടുകൾ ഇതിലുണ്ട്.

 * അന്ത്യവിധി: വരാനിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചും മെസ്സിയായുടെ വരവിനെക്കുറിച്ചും ഇതിൽ പ്രവചിക്കുന്നു.

ക്രിസ്ത്യൻ സഭകളും ജൂത മതപണ്ഡിതരും ബൈബിൾ പുസ്തകങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തപ്പോൾ (Canonization) ചില നിശ്ചിത മാനദണ്ഡങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. എനോക്കിന്റെ പുസ്തകം ഒഴിവാക്കാൻ പ്രധാനമായും നാല് കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:

1. ആധികാരികതയിലുള്ള സംശയം (Authorship)

ഈ പുസ്തകം യഥാർത്ഥത്തിൽ എനോക്ക് തന്നെ എഴുതിയതാണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ പണ്ഡിതർക്കിടയിൽ തർക്കമുണ്ട്. ഇത് എനോക്കിന്റെ കാലത്തിന് ശേഷം വളരെ വൈകി എഴുതപ്പെട്ടതാണെന്നാണ് ഭൂരിഭാഗം ചരിത്രകാരന്മാരും വിശ്വസിക്കുന്നത്.

2. ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ

ബൈബിളിലെ മറ്റ് പുസ്തകങ്ങളിൽ പറയുന്ന പല കാര്യങ്ങളുമായും ഇതിലെ ചില ഭാഗങ്ങൾ യോജിക്കുന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ദൂതന്മാരെക്കുറിച്ചും പാപത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ചും എനോക്കിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ നൽകുന്ന വിവരണങ്ങൾ ബൈബിളിലെ ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ (Genesis) നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ്.

3. സെപ്റ്റുവജിന്റ് (Septuagint)

ആദ്യകാല ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പഴയനിയമത്തിന്റെ ഗ്രീക്ക് വിവർത്തനത്തിൽ ഈ പുസ്തകം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അതിനാൽ മിക്ക സഭകളും ഇതിനെ ബൈബിളിന്റെ ഭാഗമായി അംഗീകരിച്ചില്ല.

4. യഹൂദ പണ്ഡിതരുടെ തീരുമാനം

യഹൂദ മതത്തിലെ പ്രമുഖ പണ്ഡിതന്മാർ തങ്ങളുടെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ നിന്ന് എനോക്കിന്റെ പുസ്തകത്തെ ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. ഇത് ക്രൈസ്തവ സഭകളെയും സ്വാധീനിച്ചു.

ബൈബിളിലെ പുതിയ നിയമത്തിലുള്ള യൂദായുടെ ലേഖനത്തിൽ (Jude 1:14-15) എനോക്കിനെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിനർത്ഥം ആദ്യകാല ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഈ പുസ്തകം വായിച്ചിരുന്നു എന്നാണ്. എങ്കിലും ഇതിനെ ഒരു ചരിത്രപരമായോ ആത്മീയമായോ ഉള്ള റെഫറൻസ് ആയി മാത്രമാണ് അവർ കണ്ടത്, അല്ലാതെ ദൈവപ്രേരണയാൽ എഴുതപ്പെട്ട 'വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥമായി' അംഗീകരിച്ചില്ല.

 എത്യോപ്യൻ ഓർത്തഡോക്സ് സഭ (Ethiopian Orthodox Church) ഇന്നും ഈ പുസ്തകത്തെ തങ്ങളുടെ ബൈബിളിന്റെ ഭാഗമായി അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്.

അപ്പോക്രിഫ (Apocrypha)

 

ബൈബിളിൽ ഉൾപ്പെടുത്താത്ത അല്ലെങ്കിൽ കാലക്രമേണ മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു. ഇതിനെ പ്രധാനമായും അപ്പോക്രിഫ (Apocrypha) അല്ലെങ്കിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട സുവിശേഷങ്ങൾ (Lost Gospels) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന ബൈബിളിൽ (പുതിയ നിയമം) മത്തായി, മർക്കോസ്, ലൂക്കോസ്, യോഹന്നാൻ എന്നീ നാല് സുവിശേഷങ്ങൾ മാത്രമാണുള്ളത്. എന്നാൽ എ.ഡി. ആദ്യ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് വേറെയും നിരവധി എഴുത്തുകൾ പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. എ.ഡി. നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സഭാനേതാക്കൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഏതൊക്കെ പുസ്തകങ്ങൾ ബൈബിളിൽ വേണം എന്ന് തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ (Canonization), വിശ്വാസപരമായ കാരണങ്ങളാൽ ചില പുസ്തകങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി.

ഈ പുസ്തകങ്ങളിൽ പലതും 1945-ൽ ഈജിപ്തിലെ നാഗ് ഹമ്മദി (Nag Hammadi) എന്ന സ്ഥലത്തുനിന്നാണ് വീണ്ടെടുത്തത്.

 * തോമസിന്റെ സുവിശേഷം (Gospel of Thomas): ഇതിൽ യേശുവിന്റെ അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളേക്കാൾ ഉപരിയായി 114 വചനങ്ങളാണ് (Sayings) ഉള്ളത്. യേശു ഒരു ജ്ഞാനിയായ അധ്യാപകനായാണ് ഇതിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

 * മറിയത്തിന്റെ സുവിശേഷം (Gospel of Mary Magdalene): മഗ്ദലന മറിയത്തിന് യേശു നൽകിയ പ്രത്യേക ഉപദേശങ്ങളെക്കുറിച്ചും ശിഷ്യന്മാർക്കിടയിൽ മറിയത്തിനുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചും ഇത് ചർച്ച ചെയ്യുന്നു.

 * യൂദാസിന്റെ സുവിശേഷം (Gospel of Judas): യൂദാസ് ഒരു വഞ്ചകനല്ലെന്നും, മറിച്ച് യേശുവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അദ്ദേഹത്തെ മരണത്തിന് ഏൽപ്പിച്ചുകൊടുക്കുക വഴി യേശുവിനെ ഭൗതിക ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ച ഉറ്റ ശിഷ്യനാണെന്നും ഈ പുസ്തകം പറയുന്നു.

 * ഫിലിപ്പോസിന്റെ സുവിശേഷം (Gospel of Philip): ജ്ഞാനവാദ (Gnosticism) ആശയങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഈ പുസ്തകത്തിൽ യേശുവും മഗ്ദലന മറിയവും തമ്മിലുള്ള ആത്മബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ട്.

സഭ ഈ പുസ്തകങ്ങളെ ഒഴിവാക്കാൻ പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:

 * അപ്പോസ്തോലിക പാരമ്പര്യം: യേശുവിനെ നേരിട്ട് കണ്ടവരോ അവരുടെ അടുത്ത ശിഷ്യന്മാരോ എഴുതിയതാണെന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്ത പുസ്തകങ്ങളെ സഭ സ്വീകരിച്ചില്ല.

 * വിശ്വാസപരമായ വൈരുദ്ധ്യം: ഈ പുസ്തകങ്ങളിലെ പല ആശയങ്ങളും (ഉദാഹരണത്തിന്: ദൈവം ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ചതല്ല, ലോകം ഒരു തെറ്റാണ് എന്ന ജ്ഞാനവാദ ചിന്ത) മറ്റ് പ്രധാന സുവിശേഷങ്ങളുമായി യോജിച്ചുപോയില്ല.

 * രചനാകാലം: മത്തായി, മർക്കോസ് തുടങ്ങിയ സുവിശേഷങ്ങൾ ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എഴുതപ്പെട്ടപ്പോൾ, മുകളിൽ പറഞ്ഞ പല പുസ്തകങ്ങളും എ.ഡി. 2-ാം നൂറ്റാണ്ടിന് ശേഷമാണ് എഴുതപ്പെട്ടത്.

ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട മിക്ക സുവിശേഷങ്ങളും നോസ്റ്റിക് (Gnostic) ചിന്താഗതി പിന്തുടരുന്നവയായിരുന്നു. ഭൗതിക ലോകം മോശമാണെന്നും, ആത്മീയമായ അറിവിലൂടെ (Gnosis) മാത്രമേ മോചനം സാധ്യമാകൂ എന്നും ഇവർ വിശ്വസിച്ചു. ഇത് അന്നത്തെ മുഖ്യധാരാ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന് വിരുദ്ധമായിരുന്നു.

മഗ്ദലന മറിയത്തിന്റെ സുവിശേഷത്തെ (Gospel of Mary Magdalene) കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വിശദാംശങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു. ഇത് ക്രിസ്തീയ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും കൗതുകകരമായ ഒരു ഗ്രന്ഥമാണ്.

1896-ൽ ഈജിപ്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം (Papyrus Berolinensis 8502) ആദ്യമായി കണ്ടെത്തുന്നത്. പിന്നീട് 1945-ൽ നാഗ് ഹമ്മദിയിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ശേഖരത്തിലും ഇതിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ഗ്രീക്ക്, കോപ്റ്റിക് ഭാഷകളിലായിരുന്നു എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നത്. ദൗർഭാഗ്യവശാൽ, ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ പല പേജുകളും കാലപ്പഴക്കത്താൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയിട്ടുണ്ട് (ആദ്യത്തെ ആറ് പേജുകൾ പൂർണ്ണമായും ലഭ്യമല്ല).

ഈ സുവിശേഷം മറ്റ് നാല് സുവിശേഷങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ചില പ്രത്യേക കാര്യങ്ങൾ ഊന്നിപ്പറയുന്നു:

 * ആന്തരികമായ അറിവ് (Gnosis): യേശുവിന്റെ മരണം അല്ലെങ്കിൽ പാപമോചനം എന്നതിനേക്കാൾ, മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനുള്ളിലെ ദൈവീകമായ അറിവിനെ കണ്ടെത്താനാണ് ഇതിൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്.

 * പാപം എന്ന സങ്കല്പം: ലോകത്ത് പ്രകൃത്യാ പാപം എന്നൊന്നില്ലെന്നും, മനുഷ്യൻ തന്റെ ഭൗതിക ചിന്തകൾ കൊണ്ട് പാപം സൃഷ്ടിക്കുകയാണെന്നും ഇതിൽ യേശു പഠിപ്പിക്കുന്നു.

 * മനസ്സിന്റെ ഉന്നതി: മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവ് മരണശേഷം വിവിധ വിനാശകരമായ ശക്തികളെ (Powers) മറികടന്ന് എങ്ങനെ ശാന്തിയിലെത്തുന്നു എന്ന് ഇതിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഈ സുവിശേഷത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കിടയിൽ മറിയത്തിനുണ്ടായിരുന്ന വലിയ സ്ഥാനമാണ്.

 * യേശുവിന്റെ മരണശേഷം ശിഷ്യന്മാർ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മറിയമാണ് അവർക്ക് ധൈര്യം പകരുന്നത്.

 * യേശു തനിക്ക് മാത്രമായി നൽകിയ രഹസ്യ വെളിപാടുകളെക്കുറിച്ച് മറിയം ശിഷ്യന്മാരോട് വിവരിക്കുന്നു.

 * മറ്റ് ശിഷ്യന്മാർക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ മറിയം ഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവെന്നും, യേശു അവളെ മറ്റാരെക്കാളും സ്നേഹിച്ചിരുന്നുവെന്നും ഇതിൽ പറയുന്നു.

ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനം വളരെ നാടകീയമാണ്. മറിയം യേശുവിന്റെ വചനങ്ങൾ വിവരിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ശിഷ്യനായ പത്രോസ് (Peter) അത് വിശ്വസിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു. "ഒരു സ്ത്രീയോട് കർത്താവ് രഹസ്യമായി സംസാരിക്കുമോ? നമ്മളേക്കാൾ കൂടുതൽ അവളെ അദ്ദേഹം പരിഗണിച്ചിരുന്നോ?" എന്ന് പത്രോസ് ചോദിക്കുന്നു.എന്നാൽ മറ്റൊരു ശിഷ്യനായ ലേവി (Levi) മറിയത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും പത്രോസിനെ ശാസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യേശു അവളെ യോഗ്യയായി കണ്ട സ്ഥിതിക്ക് അവളെ തള്ളിക്കളയാൻ ആർക്കും അവകാശമില്ലെന്ന് ലേവി വാദിക്കുന്നു.

 * സ്ത്രീകളുടെ നേതൃത്വം: ആദ്യകാല സഭയിൽ പുരുഷാധിപത്യം ശക്തമായിരുന്നു. ഒരു സ്ത്രീക്ക് സഭയിൽ വലിയ സ്ഥാനം നൽകുന്ന ആശയങ്ങൾ പല സഭാനേതാക്കളും അംഗീകരിച്ചിരുന്നില്ല.

 * ജ്ഞാനവാദം (Gnosticism): ഇത് ഒരു നോസ്റ്റിക് ഗ്രന്ഥമായാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. ഭൗതിക ലോകം മോശമാണെന്ന ഇതിലെ ചിന്താഗതി ഔദ്യോഗിക ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന് (Orthodox Christianity) എതിരായിരുന്നു.

 * രചനാകാലം: ഇത് എ.ഡി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് എഴുതപ്പെട്ടതെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ വിശ്വസിക്കുന്നു. അതായത് യേശുവിന്റെ കാലത്തിന് വളരെ ശേഷമുള്ള രചനയാണിത്.

ഈ സുവിശേഷം വായിക്കുമ്പോൾ മഗ്ദലന മറിയം വെറുമൊരു അനുയായി മാത്രമല്ല, യേശുവിന്റെ ദർശനങ്ങൾ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു ആത്മീയ ഗുരു കൂടിയായിരുന്നു എന്ന് കാണാൻ സാധിക്കും.

റോബർട്ട് ടെയ്‌ലർ ഏലിയൻ ഇൻസിഡന്റ് (Robert Taylor Alien Incident)

 

റോബർട്ട് ടെയ്‌ലർ ഏലിയൻ ഇൻസിഡന്റ് (Robert Taylor Alien Incident), "ലിവിംഗ്സ്റ്റൺ ഇൻസിഡന്റ്" എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ ലിവിംഗ്സ്റ്റണിൽ 1979-ൽ നടന്ന ഈ സംഭവം ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വിശ്വസനീയമായ യുഎഫ്ഒ (UFO) കേസുകളിൽ ഒന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?

1979 നവംബർ 9-ന് രാവിലെ, സ്കോട്ടിഷ് ഫോറസ്ട്രി ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ ജീവനക്കാരനായിരുന്ന റോബർട്ട് 'ബോബ്' ടെയ്‌ലർ തന്റെ നായയോടൊപ്പം ലിവിംഗ്സ്റ്റണിലെ ഡെക്മോണ്ട് വുഡ്സിൽ (Dechmont Woods) പരിശോധന നടത്തുകയായിരുന്നു. അവിടെ വച്ച് വിചിത്രമായ ഒരു വസ്തു അദ്ദേഹം കണ്ടു.ഏകദേശം 20 അടി വീതിയുള്ള, ഇരുണ്ട ലോഹം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച, തിളങ്ങുന്ന ഒരു ഗോളാകൃതിയിലുള്ള വസ്തു വായുവിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു.ആ വലിയ വസ്തുവിൽ നിന്ന് രണ്ട് ചെറിയ ഗോളങ്ങൾ (മൈനുകൾ പോലെ തോന്നിക്കുന്നവ) പുറത്തുവന്നു. അവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഉരുണ്ടുവരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാൻറ്സിൽ കൊളുത്തി വലിക്കുകയും ചെയ്തു.

 ഒരു പ്രത്യേക ഗന്ധം (കരിഞ്ഞ ബ്രേക്ക് ലൈനിംഗിന്റേതു പോലുള്ള മണം) അനുഭവപ്പെട്ട ഉടനെ ടെയ്‌ലർ അബോധാവസ്ഥയിലായി.കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം ബോധം തിരിച്ചുകിട്ടിയപ്പോൾ ആ വിചിത്ര വസ്തുക്കൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന് സംസാരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുകയും ശാരീരികമായി അസ്വസ്ഥനാകുകയും ചെയ്തു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലുകളിൽ പോറലുകളും മുറിവുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. കൂടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കട്ടിയുള്ള പാൻറ്സ് വിചിത്രമായ രീതിയിൽ കീറിയിരുന്നു.പോലീസ് സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോൾ, ആ വിചിത്ര വസ്തു നിന്നിരുന്ന ഭാഗത്ത് പുല്ലുകൾ അമർന്നുപോയതായും ഏകദേശം 40 ഓളം ചെറിയ കുഴികൾ നിലത്ത് രൂപപ്പെട്ടതായും കണ്ടെത്തി.

മിക്ക യുഎഫ്ഒ കഥകളും ആളുകൾ തള്ളിക്കളയാറുണ്ടെങ്കിലും, ഈ കേസ് ഗൗരവകരമായി എടുക്കാൻ ചില കാരണങ്ങളുണ്ട്: സ്കോട്ടിഷ് പോലീസ് ഇതൊരു ക്രിമിനൽ കേസായി (Assault) രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത് അന്വേഷിച്ചു. യുകെയിൽ ഒരു ഏലിയൻ ഇൻസിഡന്റ് പോലീസ് അന്വേഷിക്കുന്നത് ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു.റോബർട്ട് ടെയ്‌ലർ വളരെ മാന്യനും കള്ളം പറയാത്ത വ്യക്തിയുമായിട്ടാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. അദ്ദേഹം മരിക്കുന്നതുവരെ (2007) താൻ കണ്ട കാര്യങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിന്നു.കീറിയ വസ്ത്രങ്ങളും നിലത്തെ വിചിത്രമായ അടയാളങ്ങളും ഈ സംഭവത്തിന് തെളിവുകളായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു.

ചില ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നത് ടെയ്‌ലർക്ക് അന്ന് "ടെമ്പറൽ ലോബ് എപ്പിലെപ്സി" (Temporal Lobe Epilepsy) മൂലമുള്ള ഭ്രമാത്മകത (Hallucinations) ഉണ്ടായതാകാമെന്നാണ്. എന്നാൽ നിലത്തെ അടയാളങ്ങൾക്കും കീറിയ വസ്ത്രങ്ങൾക്കും കൃത്യമായ വിശദീകരണം നൽകാൻ ഇന്നും ആർക്കും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.ഇന്നും സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ ഈ പ്രദേശം യുഎഫ്ഒ ഗവേഷകരുടെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. അവിടെ ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു ഫലകം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

കോൾബ്രിൻ ബൈബിൾ (Kolbrin Bible)

 

കോൾബ്രിൻ ബൈബിൾ എന്നത് പുരാതന ഈജിപ്ഷ്യൻ, സെൽറ്റിക് (Celtic) ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഒരു ശേഖരമാണ്. ഇത് ഏകദേശം 3,600 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് എഴുതപ്പെട്ടതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇതിനെ 'രണ്ടാമത്തെ ബൈബിൾ' എന്നും ചിലർ വിളിക്കാറുണ്ട്. ഇതിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഉത്ഭവം, പുരാതന നാഗരികതകളുടെ തകർച്ച, വരാനിരിക്കുന്ന വലിയ മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നു.

ഉത്ഭവം: ഇതിലെ ആദ്യത്തെ ആറ് പുസ്തകങ്ങൾ പുരാതന ഈജിപ്ഷ്യൻ എഴുത്തുകാരാൽ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈജിപ്തിൽ നിന്ന് ഇവ ബ്രിട്ടനിലേക്ക് കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടതായും പിന്നീട് അവിടെയുള്ള സെൽറ്റിക് പുരോഹിതന്മാർ (Druids) ബാക്കി അഞ്ച് പുസ്തകങ്ങൾ കൂടി ഇതിനോട് കൂട്ടിച്ചേർത്തതായും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഗ്ലാസ്റ്റൺബറി ആബിയിലായിരുന്നു ഈ ഗ്രന്ഥം സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്. എ.ഡി 1184-ൽ അവിടെയുണ്ടായ ഒരു വലിയ തീപിടുത്തത്തിൽ ഈ പുസ്തകങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും, അവ പിന്നീട് രഹസ്യമായി സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.

 നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ഇത് വളരെ രഹസ്യമായാണ് സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്. ഒരു പ്രത്യേക സംഘം ആളുകൾ ഇത് തലമുറകളായി കൈമാറി വന്നു.

കോൾബ്രിൻ ബൈബിളിൽ ആകെ 11 പുസ്തകങ്ങളാണ് ഉള്ളത്. ഇതിനെ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം:

1. വെങ്കല പുസ്തകം (The Bronze Book - ആദ്യത്തെ 6 ഭാഗങ്ങൾ)

ഇത് പുരാതന ഈജിപ്ഷ്യൻ അറിവുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.

 * ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ.

 * നോഹയുടെ കാലത്തെ പ്രളയത്തെ (Great Flood) കുറിച്ചുള്ള വ്യത്യസ്തമായ വിവരണം.

 * "The Destroyer" (സംഹാരകൻ): പ്രപഞ്ചത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കാൻ വരുന്ന ഒരു വലിയ ആകാശഗോളത്തെക്കുറിച്ച് ഇതിൽ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.

2. സെൽറ്റിക് പുസ്തകം (The Celtic Texts - അവസാനത്തെ 5 ഭാഗങ്ങൾ)

ഇത് ബ്രിട്ടനിലെ പുരാതന പണ്ഡിതന്മാർ എഴുതിയതാണ്.

 * മനുഷ്യന്റെ ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങൾ.

 * ആത്മീയ ജ്ഞാനം.

 * യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും ജോസഫ് ഓഫ് അരിമത്തിയയെക്കുറിച്ചുമുള്ള വ്യത്യസ്തമായ പരാമർശങ്ങൾ.

 ഇതിൽ വെറും മതം മാത്രമല്ല, പ്രപഞ്ചശാസ്ത്രം (Cosmology), ഭൗതികശാസ്ത്രം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അറിവുകളും കാണാം. പ്രകൃതിക്ഷോഭങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഭൂമിയുടെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഈ ഗ്രന്ഥം സംസാരിക്കുന്നു. ബൈബിളിലെ പഴയ നിയമത്തിന് (Old Testament) സമാനമായ പല കഥകളും ഇതിലുണ്ടെങ്കിലും അവയുടെ അവതരണം വ്യത്യസ്തമാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ലോക ചരിത്രത്തെയും പ്രപഞ്ച രഹസ്യങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുരാതന വിജ്ഞാനകോശമായാണ് കോൾബ്രിൻ ബൈബിൾ അറിയപ്പെടുന്നത്. പല ചരിത്രകാരന്മാരും ഇതിന്റെ ആധികാരികതയിൽ സംശയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആത്മീയവാദികൾക്കും ചരിത്രകുതുകികൾക്കും ഇത് ഇന്നും ഒരു അത്ഭുതമാണ്.

പ്രോജക്റ്റ് സീറോ ഗ്രോത്ത് (Project Zero Growth)

 

പ്രോജക്റ്റ് സീറോ ഗ്രോത്ത് (Project Zero Growth), കമ്മിറ്റി ഓഫ് 300 (Committee of 300) എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം താഴെ നൽകുന്നു. ഇത് പ്രധാനമായും കോൺസ്പിരസി തിയറികളിൽ (Conspiracy Theories) വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്.

കമ്മിറ്റി ഓഫ് 300 (Committee of 300)

മുൻ ഇൻ്റലിജൻസ് ഓഫീസറായ ഡോ. ജോൺ കോൾമാൻ ആണ് ഈ ആശയത്തെ ജനപ്രിയമാക്കിയത്. ലോകത്തെ മുഴുവൻ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു നിഗൂഢ സംഘടനയാണിതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ലോകത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ, സാമ്പത്തിക, സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകളെ തങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുക. ലോകത്തിലെ അതിസമ്പന്നരായ കുടുംബങ്ങൾ, ബാങ്കർമാർ, രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ എന്നിവർ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നുവെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

 ലോകത്തെ ഒറ്റ ഭരണകൂടത്തിന് കീഴിലാക്കുക (One World Government) എന്നതാണ് ഇവരുടെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യമെന്ന് സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പറയുന്നു.

പ്രോജക്റ്റ് സീറോ ഗ്രോത്ത് (Project Zero Growth)

കമ്മിറ്റി ഓഫ് 300 നടപ്പിലാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു പദ്ധതിയാണിതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, വികസനവും ജനസംഖ്യയും 'പൂജ്യം' വളർച്ചയിൽ എത്തിക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ കാതൽ. ഭൂമിയിലെ വിഭവങ്ങൾ കുറവായതിനാൽ ജനസംഖ്യ വൻതോതിൽ കുറയ്ക്കണമെന്ന് ഇവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അമിതമായ വ്യാവസായിക വളർച്ച പരിസ്ഥിതിക്കും വിഭവങ്ങൾക്കും ദോഷമാണെന്ന വാദമുയർത്തി വ്യവസായങ്ങളെ മരവിപ്പിക്കാൻ ഇവർ ശ്രമിക്കുന്നു. ശാസ്ത്രീയവും സാങ്കേതികവുമായ വളർച്ചയെ തടഞ്ഞുനിർത്തിക്കൊണ്ട് ലോകത്തെ പഴയകാലത്തെപ്പോലെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുക.

ഈ വിഷയത്തിലെ കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ള ചില വശങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്. ജോൺ കോൾമാന്റെ "The Conspirators' Hierarchy: The Committee of 300" എന്ന പുസ്തകത്തിലാണ് ഇതിനെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

ഏക ലോക സർക്കാർ (One World Government): ലോകത്തെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളെയും ഒരു പൊതുവായ നിയമവ്യവസ്ഥയ്ക്കും മതത്തിനും കീഴിൽ കൊണ്ടുവരിക. ഇത് വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുമെന്ന് സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ലോകത്തെ പ്രധാന സെൻട്രൽ ബാങ്കുകളെയും സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കുക വഴി രാജ്യങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക നിലയെ തങ്ങൾക്കനുകൂലമായി മാറ്റുക.മാധ്യമങ്ങൾ, വിദ്യാഭ്യാസം, വിനോദ മേഖലകൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ ചിന്താഗതിയെ സ്വാധീനിക്കുകയും ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക.

പ്രോജക്റ്റ് സീറോ ഗ്രോത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ

ഈ പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കിയാൽ ഉണ്ടാകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന മാറ്റങ്ങൾ:നിലവിലുള്ള വലിയ വ്യവസായങ്ങളെ തകർക്കുകയും പുതിയ സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ വരുന്നത് തടയുകയും ചെയ്യുക. ഇത് തൊഴിലില്ലായ്മ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ജനങ്ങളെ ഭരണകൂടത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നവരാക്കി മാറ്റാനും സഹായിക്കും.

 ഭക്ഷണവും ഊർജ്ജവും പോലുള്ള അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ ഒരു ചെറിയ വിഭാഗത്തിന്റെ മാത്രം നിയന്ത്രണത്തിലാവുക. കൃത്രിമമായ ദാമുകൾ സൃഷ്ടിച്ചോ മറ്റ് മാർഗങ്ങളിലൂടെയോ ജനസംഖ്യ കുറഞ്ഞ ഒരു ലോകം സൃഷ്ടിക്കുക.

ക്ലബ് ഓഫ് റോം (Club of Rome)

1968-ൽ ഇറ്റലിയിലെ റോമിലുള്ള ഒരു അക്കാദമിയിലാണ് ഈ സംഘടന രൂപീകൃതമായത്. ഇറ്റാലിയൻ വ്യവസായിയായ ഔറേലിയോ പെച്ചി (Aurelio Peccei), സ്കോട്ടിഷ് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ അലക്സാണ്ടർ കിംഗ് (Alexander King) എന്നിവരാണ് ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ലോകത്തിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ, സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധർ, രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ എന്നിവരടങ്ങുന്ന ഒരു ചെറിയ ഗ്രൂപ്പാണിത്.

കമ്മിറ്റി ഓഫ് 300-ന്റെ ഒരു ഉപവിഭാഗമായാണ് പലപ്പോഴും 'ക്ലബ് ഓഫ് റോം' എന്ന സംഘടനയെ ഗൂഢാലോചന സിദ്ധാന്തക്കാർ കാണുന്നത്. 1970-കളിൽ ഇവർ പുറത്തിറക്കിയ "The Limits to Growth" എന്ന റിപ്പോർട്ടാണ് 'സീറോ ഗ്രോത്ത്' എന്ന ആശയത്തിന് പിന്നിലെ പ്രധാന രേഖയായി ഇവർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.

മുൻപ് സൂചിപ്പിച്ച 'കമ്മിറ്റി ഓഫ് 300' പോലുള്ള ഗൂഢാലോചന സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ (Conspiracy Theories) ക്ലബ് ഓഫ് റോമിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. ഇവർ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ സത്യമല്ലെന്നും, മറിച്ച് ലോകത്തെ ഒരു കേന്ദ്രീകൃത ഭരണത്തിന് കീഴിലാക്കാനും ജനസംഖ്യ കുറയ്ക്കാനുമുള്ള ഒരു ആസൂത്രിത നീക്കമാണെന്നും ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഔദ്യോഗികമായി ഇവർ ഒരു സർക്കാരിതര സംഘടന (NGO) ആയിട്ടാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

ഇന്നും ക്ലബ് ഓഫ് റോം സജീവമാണ്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം (Climate Change), ആഗോള സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ എന്നിവ പരിഹരിക്കാൻ ലോകരാജ്യങ്ങൾക്ക് ഇവർ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകാറുണ്ട്.

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഒരു ചെറിയ വിഭാഗം ആളുകൾ ലോകത്തെ അവരുടെ താൽപ്പര്യത്തിനനുസരിച്ച് മാറ്റിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതായാണ് ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ അവകാശപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ഇവയ്ക്ക് കൃത്യമായ തെളിവുകളില്ലാത്തതിനാൽ ഇവയെ ഗൂഢാലോചന സിദ്ധാന്തങ്ങൾ (Conspiracy Theories) ആയാണ് ലോകം കാണുന്നത്.

അപ്പോളോ 8 (Apollo 8) ഉം ആർട്ടെമിസ് 2 (Artemis 2) ദൗത്യങ്ങൾ

 

നാസയുടെ ചരിത്രപ്രധാനമായ രണ്ട് ചാന്ദ്ര ദൗത്യങ്ങളാണ് അപ്പോളോ 8 (Apollo 8) ഉം ആർട്ടെമിസ് 2 (Artemis 2) ഉം. ഇവ തമ്മിലുള്ള പ്രധാന വ്യത്യാസങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

ദൗത്യത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം (Mission Goal)

അപ്പോളോ 8 (1968): മനുഷ്യൻ ആദ്യമായി ഭൂമിയുടെ ഭ്രമണപഥം വിട്ട് ചന്ദ്രനിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ച ദൗത്യമാണിത്. ചന്ദ്രനെ വലംവെച്ച് സുരക്ഷിതമായി തിരിച്ചെത്തുക എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.

ആർട്ടെമിസ് 2 (2026): 50 വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം മനുഷ്യനെ വീണ്ടും ചന്ദ്രനിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന ആർട്ടെമിസ് പദ്ധതിയിലെ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യയാത്രയാണിത്. വരാനിരിക്കുന്ന ആർട്ടെമിസ് 3 ദൗത്യത്തിൽ ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങുന്നതിന് മുന്നോടിയായി പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ പരിശോധിക്കുകയാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.

സഞ്ചാരപഥം (Trajectory/Orbit)

അപ്പോളോ 8: ചന്ദ്രന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും 20 മണിക്കൂറോളം ചന്ദ്രനെ 10 തവണ വലംവെക്കുകയും ചെയ്തു. ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 110 കിലോമീറ്റർ അടുത്തുകൂടിയാണ് ഇത് സഞ്ചരിച്ചത്.

ആർട്ടെമിസ് 2: ഇത് ചന്ദ്രനെ വലംവെക്കില്ല (Orbit ചെയ്യില്ല). പകരം, ചന്ദ്രന്റെ ആകർഷണവലയത്തിൽപ്പെട്ട് ഒരു 'യൂ-ടേൺ' എടുത്ത് തിരികെ വരുന്ന 'ഫ്രീ റിട്ടേൺ ട്രാജക്റ്ററി' (Free-return trajectory) ആണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇത് ചന്ദ്രന്റെ മറുഭാഗത്തുനിന്ന് ഏകദേശം 10,000 കിലോമീറ്റർ അകലെക്കൂടി സഞ്ചരിക്കും.

പേടകവും റോക്കറ്റും (Spacecraft & Rocket)

| സവിശേഷത | അപ്പോളോ 8 | ആർട്ടെമിസ് 2 |

| റോക്കറ്റ് | സാറ്റേൺ V (Saturn V) | SLS (Space Launch System) |

| പേടകം | അപ്പോളോ കമാൻഡ് മോഡ്യൂൾ | ഓറിയോൺ (Orion) |

| യാത്രക്കാർ | 3 പേർ (എല്ലാവരും പുരുഷന്മാർ) | 4 പേർ (ഒരു സ്ത്രീയും കറുത്തവർഗ്ഗക്കാരനും ഉൾപ്പെടുന്നു) |

| കമ്പ്യൂട്ടർ വേഗത | വളരെ കുറവ് (ഇന്നത്തെ കാൽക്കുലേറ്ററിനേക്കാൾ കുറവ്) | അപ്പോളോയേക്കാൾ 20,000 മടങ്ങ് വേഗതയേറിയതാണ് 

 കാലാവധി (Duration)

 

അപ്പോളോ 8: ഏകദേശം 6 ദിവസം നീണ്ടുനിന്ന ദൗത്യമായിരുന്നു.

ആർട്ടെമിസ് 2: ഏകദേശം 10 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ദൗത്യമാണിത്. ഇതിൽ ആദ്യത്തെ 24 മണിക്കൂർ ഭൂമിയെ വലംവെച്ച് പേടകത്തിന്റെ സിസ്റ്റങ്ങൾ എല്ലാം ശരിയാണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തും.

 സാങ്കേതികമായ വ്യത്യാസം

ഊർജ്ജം: അപ്പോളോയിൽ 'ഫ്യൂവൽ സെല്ലുകൾ' ആയിരുന്നു ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ ആർട്ടെമിസിലെ ഓറിയോൺ പേടകത്തിൽ സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് വൈദ്യുതി ഉണ്ടാക്കാനുള്ള സോളാർ പാനലുകൾ ഉണ്ട്.

സുരക്ഷ: അടിയന്തര ഘട്ടങ്ങളിൽ ദൗത്യം ഉപേക്ഷിച്ച് തിരിച്ചുവരാനുള്ള (Launch Abort System) കൂടുതൽ മികച്ച സംവിധാനങ്ങൾ ആർട്ടെമിസ് 2-ൽ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ, അപ്പോളോ 8 ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നെങ്കിൽ, ആർട്ടെമിസ് 2 ചന്ദ്രനിൽ മനുഷ്യന്റെ സ്ഥിരസാന്നിധ്യം ഉറപ്പാക്കാനുള്ള വലിയൊരു ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള ചുവടുവെപ്പാണ്.

അപ്പോളോ (Apollo), ആർട്ടെമിസ് (Artemis) ദൗത്യങ്ങൾ

 

നാസയുടെ ചരിത്രപ്രധാനമായ രണ്ട് ചാന്ദ്രദൗത്യങ്ങളാണ് അപ്പോളോ (Apollo), ആർട്ടെമിസ് (Artemis) എന്നിവ. ഇവയെക്കുറിച്ചും അവയ്ക്കിടയിലെ നീണ്ട ഇടവേളയെക്കുറിച്ചുമുള്ള ലളിതമായ വിവരണം താഴെ നൽകുന്നു.

 അപ്പോളോ മിഷൻ (Apollo Mission: 1961 - 1972)

മനുഷ്യനെ ആദ്യമായി ചന്ദ്രനിലെത്തിച്ച ദൗത്യമാണിത്.

അമേരിക്കയും സോവിയറ്റ് യൂണിയനും തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന 'ബഹിരാകാശ മത്സരം' (Space Race) ജയിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യം. 1969-ൽ അപ്പോളോ 11 ദൗത്യത്തിലൂടെ നീൽ ആംസ്ട്രോങ്ങ് ചന്ദ്രനിൽ കാലുകുത്തി.അക്കാലത്തെ  ഏറ്റവും കരുത്തുറ്റ സാറ്റേൺ V (Saturn V) റോക്കറ്റാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിച്ചത്. ആകെ 12 പേർ അപ്പോളോ ദൗത്യങ്ങളിലൂടെ ചന്ദ്രനിൽ നടന്നിട്ടുണ്ട്. 1972-ലെ അപ്പോളോ 17 ആയിരുന്നു ഈ പരമ്പരയിലെ അവസാന ദൗത്യം.

ആർട്ടെമിസ് മിഷൻ (Artemis Mission: 2017 - തുടരുന്നു)

അപ്പോളോയ്ക്ക് ശേഷം 50 വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം മനുഷ്യനെ വീണ്ടും ചന്ദ്രനിലെത്തിക്കാനുള്ള നാസയുടെ പുതിയ പദ്ധതിയാണിത്. വെറുതെ ചന്ദ്രനിൽ പോയി വരിക എന്നതല്ല, മറിച്ച് അവിടെ ഒരു സ്ഥിരമായ മനുഷ്യ സാന്നിധ്യം (Base Camp) ഉറപ്പാക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. കൂടാതെ ചൊവ്വയിലേക്കുള്ള (Mars) യാത്രകൾക്ക് ചന്ദ്രനെ ഒരു ഇടത്താവളമാക്കാനും നാസ ലക്ഷ്യമിടുന്നു. ആദ്യമായി ഒരു സ്ത്രീയെയും വെളുത്തവർഗ്ഗക്കാരനല്ലാത്ത ഒരാളെയും ചന്ദ്രനിലെത്തിക്കും.ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ റോക്കറ്റായ SLS (Space Launch System) ഉം ഓറിയോൺ (Orion) പേടകവുമാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

എന്തുകൊണ്ട് ഇത്രയും വലിയൊരു ഇടവേള? (The 50-Year Gap)

1972-ന് ശേഷം എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യൻ ചന്ദ്രനിലേക്ക് പോകാതിരുന്നത് എന്നതിന് പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാരണങ്ങളാണുള്ളത്: അപ്പോളോ ദൗത്യങ്ങൾക്കായി അമേരിക്കയുടെ മൊത്തം ബജറ്റിന്റെ വലിയൊരു ശതമാനം ചിലവാക്കിയിരുന്നു. യുദ്ധം ജയിച്ചതുപോലെ ചന്ദ്രനിൽ എത്തിയതോടെ, ഇത്രയും വലിയ തുക തുടർന്നും ചിലവാക്കാൻ സർക്കാരിന് താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. സോവിയറ്റ് യൂണിയനേക്കാൾ മുൻപേ ചന്ദ്രനിലെത്തുക എന്ന രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യം അപ്പോളോ 11-ലൂടെ പൂർത്തിയായി. പിന്നീട് ചന്ദ്രനിലേക്ക് പോകുന്നത് അത്ര അത്യാവശ്യമായി ആർക്കും തോന്നിയില്ല.

ചന്ദ്രന് പകരം ബഹിരാകാശ നിലയങ്ങൾ (ISS), സ്പേസ് ഷട്ടിലുകൾ, ചൊവ്വയിലേക്കും മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളിലേക്കുമുള്ള റോബോട്ടിക് ദൗത്യങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കായി നാസ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നൽകി.

ചുരുക്കത്തിൽ, അപ്പോളോ മനുഷ്യന്റെ കഴിവ് ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്ത ഒന്നാണെങ്കിൽ, ആർട്ടെമിസ് ചന്ദ്രനെ മനുഷ്യന്റെ മറ്റൊരു വാസസ്ഥലമാക്കാനുള്ള ഒരുക്കമാണ്.

ചന്ദ്രനിലെ ഫാമിലി പോർട്രെയ്റ്റ് -

 

1972-ൽ നടന്ന അപ്പോളോ 16 (Apollo 16) ദൗത്യത്തിനിടെ വിശ്വപ്രസിദ്ധമായ ഒരു വൈകാരിക നിമിഷമുണ്ടായി. ചന്ദ്രനിൽ കാലുകുത്തിയ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വ്യക്തിയായ ചാൾസ് ഡ്യൂക്ക് (Charles Duke), തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഒരു ചിത്രം ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ചതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു.

ചാൾസ് ഡ്യൂക്ക് ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്റെ കൂടെ കരുതിയിരുന്ന ഒരു ഫോട്ടോ അവിടെ നിക്ഷേപിച്ചു. പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിൽ പൊതിഞ്ഞ ആ ചിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹവും ഭാര്യ ഡോട്ടിയും (Dotty) അവരുടെ രണ്ട് ആൺമക്കളായ ചാൾസും തോമസും ഉണ്ടായിരുന്നു.

 ഫോട്ടോയുടെ പിന്നിൽ ചാൾസ് ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു: "ഇത് ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള ബഹിരാകാശയാത്രികനായ ഡ്യൂക്കിന്റെ കുടുംബമാണ്. 1972 ഏപ്രിലിൽ ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങിയത്."

 ചന്ദ്രനിലെ ദെസ്കാർട്ടെസ് ഹൈലാൻഡ്‌സ് (Descartes Highlands) എന്ന സ്ഥലത്താണ് അദ്ദേഹം ഇത് വെച്ചത്. ലൂണാർ റോവറിൽ (ചന്ദ്രനിൽ ഓടിക്കാവുന്ന വാഹനം) യാത്ര ചെയ്യുന്നതിനിടെയാണ് അദ്ദേഹം ഇത് അവിടെ സ്ഥാപിച്ചത്.

തന്റെ ഹാസൽബ്ലാഡ് (Hasselblad) ക്യാമറ ഉപയോഗിച്ച് ആ ഫോട്ടോയുടെ ചിത്രം അദ്ദേഹം ചന്ദ്രനിൽ വെച്ച് തന്നെ പകർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ചിത്രം ഇന്നും നാസയുടെ (NASA) ആർക്കൈവുകളിൽ ലഭ്യമാണ്.

താൻ ചന്ദ്രനിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ തന്റെ കുടുംബത്തെയും പ്രതീകാത്മകമായി കൂടെക്കൂട്ടാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു. കുട്ടികൾക്ക് അന്ന് വളരെ ചെറിയ പ്രായമായിരുന്നു (7 വയസ്സും 5 വയസ്സും). അവർക്ക് തന്റെ യാത്രയുടെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കാനും അവരോടുള്ള സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനുമാണ് അദ്ദേഹം ഇത് ചെയ്തത്.

സാങ്കേതികമായി പറഞ്ഞാൽ ആ ഫോട്ടോ ഇപ്പോഴും ചന്ദ്രനിലുണ്ട്. പക്ഷേ അതിന്റെ അവസ്ഥ എന്താണെന്ന് നമുക്കറിയില്ല:ചന്ദ്രനിൽ അന്തരീക്ഷമില്ലാത്തതിനാൽ കഠിനമായ അൾട്രാവയലറ്റ് (UV) രശ്മികൾ നേരിട്ട് പതിക്കും. ഇത് ഫോട്ടോയിലെ നിറങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും മായ്ച്ചു കളയാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ചന്ദ്രനിലെ അതിശക്തമായ ചൂടും (-173°C മുതൽ 127°C വരെ) ഫോട്ടോയെയും അത് പൊതിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്റിക്കിനെയും നശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. മനുഷ്യൻ ചന്ദ്രനിൽ അവശേഷിപ്പിച്ചുപോന്ന ഏറ്റവും ഹൃദയസ്പർശിയായ അടയാളങ്ങളിലൊന്നായി ഈ 'ഫാമിലി പോർട്രെയ്റ്റ്' ഇന്നും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു

"Hand of God" (ദൈവത്തിന്റെ കൈ)

 

നാസയുടെ "Hand of God" (ദൈവത്തിന്റെ കൈ) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ പ്രതിഭാസം ബഹിരാകാശത്തെ ഏറ്റവും മനോഹരവും കൗതുകകരവുമായ കാഴ്ചകളിൽ ഒന്നാണ്. ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ലളിതമായ വിശദീകരണം താഴെ നൽകുന്നു:

യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത് ഒരു പൾസർ വിൻഡ് നെബുല (Pulsar Wind Nebula) ആണ്. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 17,000 പ്രകാശവർഷം അകലെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇതിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം MSH 15-52 എന്നാണ്. ഏകദേശം 150 പ്രകാശവർഷം വലിപ്പമുണ്ട് ഈ പ്രതിഭാസത്തിന്.

ഏകദേശം 1,700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഒരു കൂറ്റൻ നക്ഷത്രം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു (Supernova). സ്ഫോടനത്തിന് ശേഷം അവശേഷിച്ച ആ നക്ഷത്രത്തിന്റെ കാമ്പ് അതിവേഗം കറങ്ങുന്ന, ഉയർന്ന സാന്ദ്രതയുള്ള ഒരു പൾസർ (PSR B1509-58) ആയി മാറി. ഈ പൾസർ സെക്കൻഡിൽ പലതവണ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇത് ചുറ്റുമുള്ള ബഹിരാകാശത്തേക്ക് വൻതോതിൽ ദ്രവ്യവും ഊർജ്ജവും (Electrons and Ions) പുറന്തള്ളുന്നു.

 പൾസറിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ഈ ഊർജ്ജപ്രവാഹം ചുറ്റുമുള്ള ഗ്യാസ് മേഘങ്ങളുമായി കൂട്ടിമുട്ടുമ്പോഴാണ് ഇതിന് ഒരു മനുഷ്യന്റെ കൈപ്പത്തിയുടെ ആകൃതി ലഭിക്കുന്നത്.

 * നീല നിറം: നാസയുടെ ചന്ദ്ര എക്സ്-റേ ഒബ്‌സർവേറ്ററി (Chandra X-ray Observatory) പകർത്തിയ ചിത്രങ്ങളിൽ ഇത് തിളങ്ങുന്ന നീല നിറത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഇത് ഉയർന്ന ഊർജ്ജമുള്ള എക്സ്-റേകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

 * പാരെഡോളിയ (Pareidolia): മേഘങ്ങളിലോ മറ്റോ നമുക്ക് പരിചിതമായ രൂപങ്ങൾ (മുഖം, കൈ മുതലായവ) തോന്നിക്കുന്ന പ്രതിഭാസത്തെയാണ് പാരെഡോളിയ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെ ഗ്യാസ് മേഘങ്ങൾ ഒരു വലിയ കൈ പോലെ തോന്നിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഇതിന് ഈ പേര് വന്നത്.

 * വിരലുകൾ: ചിത്രത്തിൽ വിരലുകൾ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ അടുത്തുള്ള മറ്റൊരു ഗ്യാസ് മേഘത്തിലേക്ക് (RCW 89) ഊർജ്ജം കൈമാറുന്നതാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, മരിച്ചുപോയ ഒരു നക്ഷത്രത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ബഹിരാകാശത്ത് തീർത്ത ഒരു അത്ഭുത ദൃശ്യമാണിത്. ശാസ്ത്രലോകത്തിന് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പരിണാമത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ ഈ 'ദൈവത്തിന്റെ കൈ' വലിയ സഹായമാണ് നൽകുന്നത്

Cosmic neighbours on collision course ! milky way - Andromeda

 

നമ്മുടെ ക്ഷീരപഥവും (Milky Way) അയൽപക്കത്തെ ഗാലക്സിയായ ആൻഡ്രോമിഡയും (Andromeda) തമ്മിൽ ഭാവിയിൽ നടക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു വലിയ കൂട്ടിയിടിയെക്കുറിച്ച് ലളിതമായി താഴെ വിവരിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചം വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിലും, ക്ഷീരപഥവും ആൻഡ്രോമിഡയും ഗുരുത്വാകർഷണം (Gravity) കാരണം പരസ്പരം അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഏകദേശം 400 മുതൽ 450 കോടി വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഈ രണ്ട് ഗാലക്സികളും കൂട്ടിയിടിക്കുകയും ഒന്നായി മാറുകയും ചെയ്യും.

ആൻഡ്രോമിഡ ഗാലക്സി സെക്കൻഡിൽ ഏകദേശം 110 കിലോമീറ്റർ വേഗതയിലാണ് നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത്. ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ വലിയ വേഗതയായി തോന്നുമെങ്കിലും, ഗാലക്സികൾ തമ്മിലുള്ള അകലം വളരെ കൂടുതലായതുകൊണ്ടാണ് ഇത് സംഭവിക്കാൻ കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ എടുക്കുന്നത്.

"കൂട്ടിയിടി" എന്ന് പറയുമ്പോൾ നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇടിക്കാൻ സാധ്യത വളരെ കുറവാണ്.ഗാലക്സികളിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ വലിയ ദൂരമുണ്ട്. അതിനാൽ സൂര്യനും മറ്റ് നക്ഷത്രങ്ങളും തമ്മിൽ നേരിട്ട് ഇടിക്കാൻ സാധ്യതയില്ല.നമ്മുടെ സൂര്യൻ മറ്റൊരു സ്ഥാനത്തേക്ക് തെറിച്ചുപോയേക്കാം, പക്ഷേ ഭൂമിയോ മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളോ നശിപ്പിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യത കുറവാണ്. ഈ രണ്ട് ഗാലക്സികളും ചേർന്ന് രൂപപ്പെടുന്ന പുതിയ ഭീമാകാരമായ ഗാലക്സിയെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ 'മിൽക്കോമിഡ' (Milkomeda) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ഭാവിയിൽ ഈ കൂട്ടിയിടി നടക്കുമ്പോൾ ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള രാത്രി ആകാശം അതിമനോഹരമായിരിക്കും. ആൻഡ്രോമിഡ ഗാലക്സി വലുതായി ആകാശത്ത് തെളിഞ്ഞു വരികയും, കൂട്ടിയിടി സമയത്ത് നക്ഷത്ര രൂപീകരണങ്ങൾ കാരണം ആകാശം വർണ്ണാഭമാവുകയും ചെയ്യും.

ചുരുക്കത്തിൽ: ഇതൊരു നശീകരണമല്ല, മറിച്ച് രണ്ട് വലിയ ഗാലക്സികൾ ചേർന്ന് ഒരു പുതിയ നക്ഷത്രസമൂഹം ഉണ്ടാകുന്ന പ്രക്രിയയാണ്. നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പരിണാമത്തിലെ ഒരു സ്വാഭാവിക ഘട്ടം മാത്രമാണിത്.

ടാക്കിയോണുകൾ (Tachyons)

 

ടാക്കിയോൺ എന്നത് സങ്കല്പികമായ (Hypothetical) ഒരു കണികയാണ്. പ്രകാശത്തേക്കാൾ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയുന്നവയാണ് ഇവ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ആധുനിക ഭൗതികശാസ്ത്രമനുസരിച്ച് സാധാരണ വസ്തുക്കൾക്കൊന്നും പ്രകാശവേഗതയെ മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല, എന്നാൽ ടാക്കിയോണുകൾ ജനിക്കുന്നത് തന്നെ പ്രകാശത്തേക്കാൾ ഉയർന്ന വേഗതയിലാണെന്ന് സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പറയുന്നു.

 ഇവ എപ്പോഴും പ്രകാശവേഗതയേക്കാൾ (c) കൂടുതൽ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. സാധാരണ വസ്തുക്കൾക്ക് വേഗത കൂടുമ്പോൾ ഊർജ്ജം കൂടുന്നു. എന്നാൽ ടാക്കിയോണുകളുടെ കാര്യത്തിൽ വേഗത കുറയുമ്പോൾ ഊർജ്ജം കൂടുകയും, വേഗത പ്രകാശവേഗതയോട് അടുക്കുമ്പോൾ ഊർജ്ജം അനന്തമാവുകയും (Infinite) ചെയ്യുന്നു.ടാക്കിയോണുകൾക്ക് 'സാങ്കല്പിക പിണ്ഡം' ഉണ്ടെന്നാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ഇത് ഗണിതശാസ്ത്രപരമായ ഒരു സങ്കല്പമാണ്.

 പ്രകാശത്തേക്കാൾ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നത് കൊണ്ട്, ടാക്കിയോണുകൾക്ക് സമയത്തിലൂടെ പുറകോട്ട് (Backwards in time) സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ചില സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ഇത് പലപ്പോഴും 'കോസാലിറ്റി' (Causality - കാരണവും ഫലവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം) ലംഘിക്കുന്ന ഒന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ഇതുവരെ ശാസ്ത്രീയമായി ടാക്കിയോണുകളെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഐൻസ്റ്റീന്റെ 'സ്പെഷ്യൽ തിയറി ഓഫ് റിലേറ്റിവിറ്റി' പ്രകാരം ഇവ നിലനിൽക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെങ്കിലും, പ്രായോഗികമായി ഇവയെ നിരീക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ ഇതൊരു ശാസ്ത്രീയ സങ്കല്പം മാത്രമായി തുടരുന്നു.

മറ്റ് ചില കണികകൾ (താരതമ്യം)

നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചത്തിലെ കണികകളെ വേഗതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മൂന്നായി തിരിക്കാം:

 * ടാക്കിയോണുകൾ (Tachyons): എപ്പോഴും പ്രകാശത്തേക്കാൾ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവ (സങ്കല്പം മാത്രം).

 * ലക്സോണുകൾ (Luxons): പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗതയിൽ മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്നവ (ഉദാഹരണത്തിന് ഫോട്ടോണുകൾ).

 * ടാർഡിയോണുകൾ (Tardyons/Bradyons): പ്രകാശത്തേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവ (നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ സാധാരണ വസ്തുക്കളും).

ടാക്കിയോണുകളെക്കുറിച്ച് (Tachyons) കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു. ഇത് പ്രധാനമായും ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിലെ സങ്കീർണ്ണമായ ചില ആശയങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.

ഐൻസ്റ്റീന്റെ 'സ്പെഷ്യൽ റിലേറ്റിവിറ്റി' (E = mc^2) അനുസരിച്ച്, പിണ്ഡമുള്ള (Mass) ഒരു വസ്തുവിനെ പ്രകാശവേഗതയിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ അനന്തമായ ഊർജ്ജം ആവശ്യമാണ്. അതുകൊണ്ട് സാധാരണ വസ്തുക്കൾക്ക് പ്രകാശവേഗത കൈവരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

എന്നാൽ ടാക്കിയോണുകളുടെ കാര്യത്തിൽ ഈ നിയമം അല്പം വ്യത്യസ്തമാണ്. അവ എപ്പോഴും പ്രകാശവേഗതയ്ക്ക് മുകളിലായതുകൊണ്ട്, അവയ്ക്ക് പ്രകാശവേഗതയിലേക്ക് താഴാൻ കഴിയില്ല. അതായത്, ടാക്കിയോണുകൾക്ക് പ്രകാശവേഗത ഒരു 'താഴ്ന്ന പരിധി' (Lower bound) പോലെയാണ്.

ടാക്കിയോണുകളുടെ ഏറ്റവും കൗതുകകരമായ വശം അവയ്ക്ക് 'നെഗറ്റീവ് സമയം' (Negative time) ഉണ്ടാകാം എന്നതാണ്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഒരു ടാക്കിയോൺ ഉപയോഗിച്ച് സന്ദേശം അയക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, അത് അയക്കുന്നതിന് മുൻപേ സ്വീകർത്താവിന് ലഭിച്ചേക്കാം! ഇതിനെ 'ടാക്കിയോണിക് ആന്റിടെലിഫോൺ' (Tachyon Antitelephone) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ആധുനിക ക്വാണ്ടം ഫീൽഡ് തിയറിയിൽ (Quantum Field Theory), ടാക്കിയോണുകൾ എന്നത് ഒരു 'അസ്ഥിരതയുടെ' (Instability) ലക്ഷണമാണ്. ഒരു സിസ്റ്റത്തിൽ ടാക്കിയോണുകൾ ഉണ്ടെന്ന് കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ആ സിസ്റ്റം കൂടുതൽ സ്ഥിരതയുള്ള മറ്റൊരു അവസ്ഥയിലേക്ക് മാറാൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്നാണ് അർത്ഥം. ഇതിനെ 'ടാക്കിയോൺ കണ്ടൻസേഷൻ' (Tachyon Condensation) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ഫിഷർ സ്പേസ് പെൻ (Fisher Space Pen) -

 

ബഹിരാകാശയാത്രികർക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേകം നിർമ്മിച്ച ഒരു പേനയാണിത്. സാധാരണ പേനകൾ ബഹിരാകാശത്തെ ശൂന്യതയിലോ (Vacuum) ഗുരുത്വാകർഷണമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലോ (Zero Gravity) പ്രവർത്തിക്കില്ല. എന്നാൽ ഫിഷർ സ്പേസ് പെൻ ഏത് അവസ്ഥയിലും മികച്ച രീതിയിൽ എഴുതാൻ സഹായിക്കുന്നു.

സാധാരണ പേനകൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് Gravity (ഗുരുത്വാകർഷണം) ഉപയോഗിച്ചാണ്. മഷി താഴേക്ക് ഒഴുകിയാലേ എഴുതാൻ പറ്റൂ. എന്നാൽ സ്പേസ് പെൻ താഴെ പറയുന്ന പ്രത്യേകതകളാൽ വ്യത്യസ്തമാകുന്നു:

ബഹിരാകാശത്തെ ഭാരമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ ഇത് സുഗമമായി എഴുതും. പേന തലകീഴായി പിടിച്ചാലും വശങ്ങളിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു പിടിച്ചാലും മഷി തടസ്സമില്ലാതെ വരും.വളരെ തണുപ്പുള്ള കാലാവസ്ഥയിലും (-30^{\circ}F) കഠിനമായ ചൂടിലും (250^{\circ}F) ഇത് പ്രവർത്തിക്കും. വെള്ളത്തിനടിയിൽ വെച്ചോ എണ്ണമയമുള്ള കടലാസിലോ പോലും ഈ പേന ഉപയോഗിച്ച് എഴുതാം.

ഈ പേനയുടെ പ്രധാന രഹസ്യം അതിന്റെ Ink Cartridge ആണ്. മഷി നിറച്ച കാട്രിഡ്ജിനുള്ളിൽ നൈട്രജൻ വാതകം ഉയർന്ന മർദ്ദത്തിൽ (Nitrogen gas pressure) നിറച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് മഷിയെ പന്തിന്റെ (ballpoint) അറ്റത്തേക്ക് നിരന്തരം തള്ളിക്കൊണ്ടിരിക്കും.സാധാരണ മഷിക്ക് പകരം പ്രത്യേകതരം കട്ടിയുള്ള (Gel-like) മഷിയാണ് ഇതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. എഴുതുന്ന സമയത്ത് പന്തിന്റെ ഉരുളൽ കാരണം മഷി ദ്രാവക രൂപത്തിലാവുകയും എഴുതിക്കഴിയുമ്പോൾ വീണ്ടും കട്ടിയാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

പലരും വിശ്വസിക്കുന്നത് നാസ (NASA) കോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ ചിലവാക്കിയാണ് ഈ പേന നിർമ്മിച്ചത് എന്നാണ്. എന്നാൽ ഇത് തെറ്റായ ധാരണയാണ്.പോൾ സി. ഫിഷർ (Paul C. Fisher): ഇദ്ദേഹമാണ് ഈ പേന കണ്ടുപിടിച്ചത്. ഏകദേശം 10 ലക്ഷം ഡോളർ സ്വന്തം നിലയിൽ ചിലവാക്കിയാണ് അദ്ദേഹം ഇത് വികസിപ്പിച്ചത്.

 1967-ൽ നാസ ഈ പേനകൾ പരീക്ഷിച്ച് വിജയിക്കുകയും അപ്പോളോ (Apollo) ദൗത്യങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് റഷ്യൻ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളും ഇത് ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങി.

ബഹിരാകാശത്ത് പേനയ്ക്ക് പകരം പെൻസിൽ ഉപയോഗിച്ചൂടെ എന്ന് പലരും ചോദിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ പെൻസിലിന്റെ ഗ്രാഫൈറ്റ് പൊടി ചെറിയ കഷണങ്ങളായി പാറി നടക്കുന്നത് ബഹിരാകാശ വാഹനത്തിലെ ഇലക്ട്രിക് സർക്യൂട്ടുകൾക്ക് കേടുപാടുകൾ വരുത്താൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാലാണ് സുരക്ഷിതമായ സ്പേസ് പെന്നുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ഓറിയോൺ (Orion) ബഹിരാകാശ പേടകം

 

നാസയുടെ ആർട്ടെമിസ് (Artemis) ദൗത്യങ്ങളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗമാണ് ഓറിയോൺ (Orion) ബഹിരാകാശ പേടകം. മനുഷ്യനെ വീണ്ടും ചന്ദ്രനിലെത്തിക്കാനും അവിടെനിന്ന് ചൊവ്വയിലേക്കുള്ള യാത്രകൾക്ക് അടിത്തറയിടാനുമാണ് ഇത് രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ദൂരെയുള്ള ബഹിരാകാശ യാത്രകൾക്കായി നിർമ്മിച്ച അത്യാധുനിക പേടകമാണ് ഓറിയോൺ. ഇതിന് പ്രധാനമായും മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളുണ്ട്:

 * ക്രൂ മോഡ്യൂൾ (Crew Module): ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികൾ താമസിക്കുന്ന ഭാഗം. നാല് പേർക്ക് വരെ ഇതിൽ യാത്ര ചെയ്യാം.

 * സർവീസ് മോഡ്യൂൾ (Service Module): യൂറോപ്യൻ സ്പേസ് ഏജൻസി (ESA) നിർമ്മിച്ച ഈ ഭാഗമാണ് പേടകത്തിന് ആവശ്യമായ വൈദ്യുതി, ഓക്സിജൻ, വെള്ളം എന്നിവ നൽകുന്നത്. ഇതിലാണ് പേടകത്തിന്റെ പ്രധാന എഞ്ചിനും ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

 * ലോഞ്ച് അബോർട്ട് സിസ്റ്റം (Launch Abort System): വിക്ഷേപണ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും അപകടം സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ സഞ്ചാരികൾ ഇരിക്കുന്ന മോഡ്യൂളിനെ സുരക്ഷിതമായി റോക്കറ്റിൽ നിന്ന് മാറ്റാനുള്ള സംവിധാനമാണിത്.

 * ആർട്ടെമിസ് 1: 2022-ൽ ഓറിയോൺ മനുഷ്യരില്ലാതെ ചന്ദ്രനെ വലംവെച്ച് വിജയകരമായി തിരിച്ചെത്തി. പേടകത്തിന്റെ കരുത്ത് പരിശോധിക്കാനായിരുന്നു ഈ യാത്ര.

 * ആർട്ടെമിസ് 2: അടുത്ത ഘട്ടത്തിൽ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളുമായി ഓറിയോൺ ചന്ദ്രനെ വലംവെക്കും.

 * ആർട്ടെമിസ് 3: ഈ ദൗത്യത്തിലൂടെയാണ് മനുഷ്യൻ ഓറിയോണിൽ ചന്ദ്രന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിലെത്തുകയും അവിടെനിന്ന് ലാൻഡർ വഴി ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നത്.

ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് തിരികെ വരുമ്പോൾ മണിക്കൂറിൽ ഏകദേശം 40,000 കിലോമീറ്റർ വേഗതയിലായിരിക്കും പേടകം അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നത്. ഈ സമയത്തുണ്ടാകുന്ന 2,800 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസ് ചൂടിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ താപകവചമാണ് ഓറിയോണിലുള്ളത്.

 ഭൂമിയുടെ കാന്തികവലയത്തിന് പുറത്തുള്ള മാരകമായ വികിരണങ്ങളിൽ (Radiation) നിന്ന് സഞ്ചാരികളെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള പ്രത്യേക കവചങ്ങൾ ഇതിലുണ്ട്.

യാത്ര കഴിഞ്ഞ് പസഫിക് സമുദ്രത്തിലാണ് ഓറിയോൺ പാരച്യൂട്ടുകളുടെ സഹായത്തോടെ പതിക്കുന്നത്.

ചന്ദ്രൻ ഒരു തുടക്കം മാത്രമാണ്. ഓറിയോൺ പേടകത്തെ മെച്ചപ്പെടുത്തി ഭാവിയിൽ മനുഷ്യനെ ചൊവ്വയിലേക്ക് (Mars) എത്തിക്കുക എന്നതാണ് നാസയുടെ ദീർഘകാല ലക്ഷ്യം. ഇതിനായി ചന്ദ്രന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ നിർമ്മിക്കുന്ന 'ഗേറ്റ്‌വേ' (Gateway) എന്ന സ്പേസ് സ്റ്റേഷനുമായി ഓറിയോൺ ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടും.

വാൻ അലൻ റേഡിയേഷൻ ബെൽറ്റ് (Van Allen Radiation Belt)

 

ഭൂമിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ബഹിരാകാശത്ത് ചാർജുള്ള കണികകൾ (Electrically charged particles) വൻതോതിൽ കാണപ്പെടുന്ന മേഖലയെയാണ് വാൻ അലൻ റേഡിയേഷൻ ബെൽറ്റ് (Van Allen Radiation Belt) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള സൗരവാതങ്ങളും (Solar wind) കോസ്മിക് കിരണങ്ങളും ഭൂമിയുടെ കാന്തികമണ്ഡലത്തിൽ (Magnetosphere) കുടുങ്ങിപ്പോകുമ്പോഴാണ് ഇവ രൂപപ്പെടുന്നത്.

ഭൂമിക്ക് ഒരു വലിയ കാന്തികമണ്ഡലമുണ്ട്. സൂര്യനിൽ നിന്ന് അതിവേഗത്തിൽ വരുന്ന പ്രോട്ടോണുകളും ഇലക്ട്രോണുകളും ഭൂമിയുടെ അടുത്തെത്തുമ്പോൾ ഈ കാന്തികമണ്ഡലം അവയെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നു. ഇങ്ങനെ തടയപ്പെടുന്ന കണികകൾ ഭൂമിയുടെ കാന്തിക രേഖകൾക്ക് ചുറ്റും കറങ്ങിനിൽക്കുന്നു. ഇതാണ് ഒരു 'ബെൽറ്റ്' പോലെ കാണപ്പെടുന്നത്.

വാൻ അലൻ ബെൽറ്റിന് പ്രധാനമായും രണ്ട് പാളികളുണ്ട്:

അകത്തെ ബെൽറ്റ് (Inner Belt): 

ഇത് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 1,000 മുതൽ 12,000 കിലോമീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ പ്രധാനമായും ഊർജ്ജസ്വലരായ പ്രോട്ടോണുകളാണ് ഉള്ളത്.

പുറത്തെ ബെൽറ്റ് (Outer Belt):

 ഇത് ഏകദേശം 13,000 മുതൽ 60,000 കിലോമീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ കൂടുതലായും ഇലക്ട്രോണുകളാണ് ഉള്ളത്. സൂര്യനിലെ മാറ്റങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഈ ബെൽറ്റിന്റെ വലിപ്പത്തിൽ മാറ്റം വരാം.

 സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള ദോഷകരമായ വികിരണങ്ങൾ നേരിട്ട് ഭൂമിയിൽ പതിക്കാതെ ഈ ബെൽറ്റുകൾ നമ്മെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഇവ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഭൂമിയിലെ ജീവജാലങ്ങൾക്ക് റേഡിയേഷൻ വലിയ ഭീഷണിയാകുമായിരുന്നു.

കൃത്രിമ ഉപഗ്രഹങ്ങൾക്കും ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികൾക്കും ഈ മേഖല അപകടകരമാണ്. ഇവിടുത്തെ ഉയർന്ന റേഡിയേഷൻ ഇലക്ട്രോണിക് ഉപകരണങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ ഉപഗ്രഹങ്ങൾ വിക്ഷേപിക്കുമ്പോൾ ഈ ബെൽറ്റുകളെ കണക്കിലെടുക്കാറുണ്ട്.

1958-ൽ അമേരിക്കയുടെ ആദ്യ ഉപഗ്രഹമായ എക്സ്പ്ലോറർ 1 (Explorer 1) ആണ് ഇത് കണ്ടെത്തിയത്. ജയിംസ് വാൻ അലൻ (James Van Allen) എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. അദ്ദേഹത്തോടുള്ള ആദരസൂചകമായാണ് ഇതിന് 'വാൻ അലൻ ബെൽറ്റ്' എന്ന് പേരിട്ടത്.

ചില സമയങ്ങളിൽ ഈ ബെൽറ്റുകളിലെ കണികകൾ ഭൂമിയുടെ ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിലെ അന്തരീക്ഷവുമായി കൂട്ടിയിടിക്കാറുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായാണ് ആകാശത്ത് മനോഹരമായ പച്ചയും ചുവപ്പും നിറത്തിലുള്ള വെളിച്ചം (Aurora Borealis & Aurora Australis) ഉണ്ടാകുന്നത്.

ചുരുക്കത്തിൽ, വാൻ അലൻ ബെൽറ്റ് ഭൂമിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ഒരു അദൃശ്യമായ സംരക്ഷണ കവചമാണ്, എന്നാൽ ബഹിരാകാശ സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്ക് ഇതൊരു വെല്ലുവിളി കൂടിയാണ്.

സ്റ്റാൻലി കുബ്രിക് (Stanley Kubrick)

 

സ്റ്റാൻലി കുബ്രിക് (Stanley Kubrick) എന്ന വിഖ്യാത സംവിധായകനെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെയും (Reality), രസകരമായ അനുമാനങ്ങളെയും (Hypothesis/Theories) കുറിച്ച് ലളിതമായി താഴെ വിവരിക്കുന്നു.

സിനിമാ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള സംവിധായകരിൽ ഒരാളാണ് കുബ്രിക്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമകളുടെ ചില പ്രത്യേകതകൾ ഇവയാണ്:ഒരു സീൻ മികച്ചതാക്കാൻ നൂറുകണക്കിന് തവണ അദ്ദേഹം 'റീടേക്ക്' എടുക്കുമായിരുന്നു. അഭിനേതാക്കളെ ഇത് പലപ്പോഴും തളർത്തിയിട്ടുണ്ട്. സ്പേസ് ഒഡീസി (2001: A Space Odyssey) എന്ന ചിത്രത്തിൽ, മനുഷ്യൻ ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ബഹിരാകാശ യാത്രയെ ഇത്ര കൃത്യമായി ആവിഷ്കരിച്ചത് വലിയ അത്ഭുതമായിരുന്നു.

 ക്യാമറ ഒരു നിശ്ചിത ബിന്ദുവിലേക്ക് കേന്ദ്രീകരിച്ച് ദൃശ്യങ്ങൾ ചിത്രീകരിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശൈലി വളരെ പ്രശസ്തമാണ്.

കുബ്രിക്കിന്റെ സിനിമകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഒരുപാടുണ്ട്. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ചിലത്.ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഗൂഢാലോചന സിദ്ധാന്തം (Conspiracy Theory) ഇതാണ്: "അമേരിക്കയുടെ ചന്ദ്രയാത്ര (Apollo 11) വ്യാജമായിരുന്നുവെന്നും അത് ചിത്രീകരിച്ചത് കുബ്രിക് ആണെന്നും" ഒരു വിഭാഗം വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇതിന് തെളിവായി അവർ പറയുന്നത്: The Shining എന്ന സിനിമയിലെ കുട്ടിയുടെ വസ്ത്രത്തിൽ 'Apollo 11' എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നത് കുബ്രിക് നൽകിയ സൂചനയാണെന്ന് ഇവർ കരുതുന്നു.

ഇത് വെറുമൊരു കിംവദന്തി മാത്രമാണ്. ഇതിന് ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവുകളൊന്നുമില്ല.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാന ചിത്രമായ Eyes Wide Shut റിലീസ് ചെയ്യുന്നതിന് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ് അദ്ദേഹം മരിച്ചത്. ലോകത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന രഹസ്യ സംഘടനകളെക്കുറിച്ചുള്ള (Illuminati) സത്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തിയതിനാലാണ് അദ്ദേഹം കൊല്ലപ്പെട്ടതെന്ന് ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

പ്രധാന സിനിമകൾ

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയറിനെ മാറ്റിയ ചില സിനിമകൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

| 1968 | 2001: A Space Odyssey | Sci-Fi |

| 1971 | A Clockwork Orange | Crime/Drama |

| 1980 | The Shining | Horror |

| 1987 | Full Metal Jacket | War |

സ്റ്റാൻലി കുബ്രിക്കിന്റെ അവസാന ചിത്രമായ "Eyes Wide Shut" (1999) എന്ന സിനിമ. ഈ സിനിമയെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള നിഗൂഢതകൾ സിനിമയേക്കാൾ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചിട്ടുണ്ട്.

അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചില രസകരമായ കാര്യങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു:

സിനിമയുടെ എഡിറ്റിംഗ് പൂർത്തിയാക്കി വെറും അഞ്ച് ദിവസത്തിന് ശേഷമാണ് കുബ്രിക് അന്തരിച്ചത് (ഹൃദയാഘാതം മൂലം). ഇത് പലരിലും സംശയങ്ങൾ ജനിപ്പിച്ചു. ഈ സിനിമ ചിത്രീകരിക്കാൻ ഏകദേശം 400 ദിവസങ്ങൾ എടുത്തു. ലോക സിനിമയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം തുടർച്ചയായി ചിത്രീകരിച്ച സിനിമ എന്ന ഗിന്നസ് വേൾഡ് റെക്കോർഡ് ഇതിനുണ്ട്.

സിനിമയുടെ സെറ്റിൽ അതിശക്തമായ സുരക്ഷയായിരുന്നു. പുറംലോകം ഒന്നും അറിയാതിരിക്കാൻ കുബ്രിക് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.ഈ സിനിമ വെറുമൊരു കഥയല്ലെന്നും, ലോകത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന എലൈറ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളുടെ (Elite Societies) രഹസ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്താൻ കുബ്രിക് ശ്രമിച്ചതാണെന്നും പലരും വിശ്വസിക്കുന്നു.

സിനിമയിലെ മാസ്ക് ധരിച്ചുള്ള പാർട്ടി സീനുകൾ യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിലെ രഹസ്യ സംഘടനകളുടെ ആചാരങ്ങളാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കുബ്രിക് ഈ സത്യങ്ങൾ പുറത്തുവിട്ടതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം കൊല്ലപ്പെട്ടതെന്ന് ഗൂഢാലോചന സിദ്ധാന്തക്കാർ (Conspiracy theorists) വാദിക്കുന്നു.

 സിനിമയുടെ യഥാർത്ഥ ദൈർഘ്യത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 20 മിനിറ്റോളം വരുന്ന ഭാഗങ്ങൾ സ്റ്റുഡിയോ അധികൃതർ നീക്കം ചെയ്തുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈ സീനുകളിൽ അതീവ രഹസ്യമായ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.

 "Eyes Wide Shut" എന്ന പേര് തന്നെ ഒരു വൈരുദ്ധ്യമാണ്. സത്യങ്ങൾ നമ്മുടെ കൺമുന്നിൽ ഉണ്ടായിട്ടും നമ്മൾ അത് കാണാത്തതുപോലെ നടിക്കുന്നു (അല്ലെങ്കിൽ കണ്ണടച്ചിരിക്കുന്നു) എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥമായി പലരും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്.

മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിലെ വിശ്വാസം, ലൈംഗികത, അധികാരശക്തികൾ എങ്ങനെ സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിക്കുന്നു എന്നിവയാണ് സിനിമ പ്രധാനമായും ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്. ടോം ക്രൂസും നിക്കോൾ കിഡ്‌മാനും തങ്ങളുടെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രകടനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇതിൽ കാഴ്ചവെച്ചത്.

The Wood Wide Web

 

"Wood Wide Web" എന്നത് പ്രകൃതിയിലെ അതിശയകരമായ ഒരു പ്രതിഭാസമാണ്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, കാട്ടിലെ മരങ്ങൾ തമ്മിൽ പരസ്പരം സംസാരിക്കാനും സഹായിക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു രഹസ്യ നെറ്റ്‌വർക്ക് ആണിത്.

മണ്ണടിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന മൈക്കോറൈസൽ ഫംഗസുകൾ (Mycorrhizal Fungi) ആണ് ഈ ശൃംഖല നിർമ്മിക്കുന്നത്. മരങ്ങളുടെ വേരുകളുമായി ഈ ഫംഗസുകൾ ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് മരങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നൂൽരൂപത്തിലുള്ള വലയാണിത്.

നമ്മുടെ ഇന്റർനെറ്റ് കേബിളുകൾ പോലെ ഈ ഫംഗസ് നൂലുകൾ (Hyphae) മണ്ണിലൂടെ പടർന്നു കിടക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ മരങ്ങൾ പല കാര്യങ്ങളും കൈമാറുന്നു: വലിയ മരങ്ങൾ സൂര്യപ്രകാശം ലഭിക്കാത്ത ചെറിയ തൈകൾക്ക് പഞ്ചസാരയും പോഷകങ്ങളും കൈമാറുന്നു.ഒരു മരത്തെ പ്രാണികളോ രോഗങ്ങളോ ആക്രമിച്ചാൽ, ആ മരം ഈ ശൃംഖലയിലൂടെ മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് (Chemical signals) നൽകുന്നു. ഇത് കേൾക്കുന്ന മറ്റ് മരങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രതിരോധ സംവിധാനം ശക്തമാക്കുന്നു.

ഒരു കാട്ടിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കൂടിയ മരങ്ങളാണ് ഈ ശൃംഖലയുടെ കേന്ദ്രം. ഇവയാണ് കാട്ടിലെ മിക്കവാറും എല്ലാ മരങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ സഹായങ്ങൾ എത്തിച്ചു നൽകുന്നത്.

ദിനോസറുകൾ കുടിച്ച അതേ വെള്ളം തന്നെയാണ് നമ്മൾ ഇപ്പോൾ കുടിക്കുന്നത്

 

കേൾക്കുമ്പോൾ അല്പം വിചിത്രമായി തോന്നാമെങ്കിലും, ശാസ്ത്രീയമായി ചിന്തിച്ചാൽ ഇതിൽ വലിയൊരു സത്യമുണ്ട്. നമ്മൾ ഇന്ന് കുടിക്കുന്ന വെള്ളം ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി ഭൂമിയിലുള്ളതാണ്.

ജലചക്രം (Water Cycle)

ഭൂമിയിലെ വെള്ളത്തിന്റെ അളവ് എപ്പോഴും ഒരേപോലെയാണ് തുടരുന്നത്. കടലിലെ വെള്ളം ആവിയായി മേഘങ്ങളാകുന്നു, അത് മഴയായി പെയ്യുന്നു, വീണ്ടും പുഴകളിലൂടെ കടലിലെത്തുന്നു. ഈ പ്രക്രിയ കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

ദിനോസറുകളും വെള്ളവും

 ഏകദേശം 65 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ദിനോസറുകൾ കുടിച്ച അതേ വെള്ളം തന്നെയാണ് ഇന്നും ഭൂമിയിലുള്ളത്. പുതിയതായി വെള്ളം ഇവിടെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നില്ല.ദിനോസറുകൾ കുടിച്ച വെള്ളം അവയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മൂത്രമായും വിയർപ്പായും പുറന്തള്ളപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആ വെള്ളം പിന്നീട് മണ്ണിൽ കലരുകയും ആവിയാവുകയും ഒക്കെ ചെയ്ത് കാലക്രമേണ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട് വീണ്ടും ജലചക്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറി.

നമ്മൾ ഇന്ന് കുടിക്കുന്ന ഓരോ ഗ്ലാസ് വെള്ളത്തിലെയും ഒരു തന്മാത്രയെങ്കിലും (molecule) പണ്ട് ഏതെങ്കിലും ഒരു ദിനോസറിന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ കടന്നുപോയിട്ടുണ്ടാകാൻ വലിയ സാധ്യതയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് സാങ്കേതികമായി പറഞ്ഞാൽ, നമ്മൾ കുടിക്കുന്ന വെള്ളം പലതവണ "റീസൈക്കിൾ" ചെയ്യപ്പെട്ടതാണ്.

 ജലചക്രം എങ്ങനെയാണ് ഈ "പുനരുപയോഗം" സാധ്യമാക്കുന്നത് എന്ന് നമുക്ക് കുറച്ചുകൂടി വിശദമായി നോക്കാം.

ഭൂമിയിലെ ജലത്തിന്റെ അളവ് മാറുന്നില്ല; അത് രൂപം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇതിനെയാണ് Hydrological Cycle എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

പ്രധാന ഘട്ടങ്ങൾ:

സൂര്യപ്രകാശത്താൽ കടലിലെയും പുഴയിലെയും വെള്ളം ചൂടായി നീരാവിയായി മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയിൽ വെള്ളത്തിലെ മാലിന്യങ്ങൾ വേർതിരിക്കപ്പെടുകയും ശുദ്ധമായ ജലം മാത്രം ആവിയാവുകയും ചെയ്യുന്നു.ഈ നീരാവി തണുത്ത് മേഘങ്ങളായി മാറുന്നു. മേഘങ്ങൾ തണുക്കുമ്പോൾ മഴയായോ മഞ്ഞായോ അത് ഭൂമിയിലേക്ക് പതിക്കുന്നു.ഈ വെള്ളം വീണ്ടും ജലാശയങ്ങളിലും ഭൂമിക്കടിയിലും എത്തുന്നു. ദിനോസറുകൾ കുടിക്കുകയും പുറന്തള്ളുകയും ചെയ്ത വെള്ളവും ഇതേ ചക്രത്തിലൂടെ കടന്നുപോയിട്ടുണ്ട്.

ഗണിതശാസ്ത്രപരമായ ഒരു കണക്ക്

ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നത് അനുസരിച്ച്, ഭൂമിയിലെ വെള്ളത്തിന്റെ അളവും അത് പുനരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുന്ന കാലയളവും വെച്ച് നോക്കിയാൽ, നിങ്ങൾ കുടിക്കുന്ന ഓരോ ഗ്ലാസ് വെള്ളത്തിലും കുറഞ്ഞത് ഒരു തന്മാത്രയെങ്കിലും പണ്ട് ഒരു ദിനോസറിന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ കടന്നുപോയിട്ടുണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത 100% ആണ്!

സൂര്യൻ ഒരു ശാന്തമായ അഗ്നിഗോളമല്ല.

 

സൂര്യനെ നമ്മൾ ആകാശത്ത് ശാന്തമായി ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു ഗോളമായിട്ടാണ് കാണാറുള്ളത്. എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ സൂര്യൻ ഒരു 'ശാന്തമായ തീപ്പന്തം' അല്ല. അതീവ സങ്കീർണ്ണവും ഭയാനകവുമായ മാറ്റങ്ങൾ നിരന്തരം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഊർജ്ജ കേന്ദ്രമാണത്.

1. ഇത് കത്തുന്ന തീയല്ല (Not Burning)

നമ്മൾ ഭൂമിയിൽ കാണുന്നതുപോലെ ഓക്സിജൻ ഉപയോഗിച്ച് കത്തുന്ന തീയല്ല സൂര്യനിലുള്ളത്. അവിടെ നടക്കുന്നത് ന്യൂക്ലിയർ ഫ്യൂഷൻ (Nuclear Fusion) എന്ന പ്രക്രിയയാണ്. സൂര്യന്റെ കേന്ദ്രഭാഗത്ത് (Core) അമിതമായ മർദ്ദം കാരണം ഹൈഡ്രജൻ ആറ്റങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടി ഹീലിയം ആയി മാറുന്നു.ഈ പ്രക്രിയയിൽ പുറത്തുവിടുന്നത് കോടിക്കണക്കിന് ആറ്റം ബോംബുകൾ ഒരേസമയം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതിന് തുല്യമായ ഊർജ്ജമാണ്.

2. പ്ലാസ്മയുടെ പ്രക്ഷുബ്ധാവസ്ഥ

സൂര്യൻ ഖരരൂപത്തിലോ ദ്രാവക രൂപത്തിലോ ഉള്ള ഒന്നല്ല. അത് പ്ലാസ്മ (Plasma) എന്ന അവസ്ഥയിലാണ്. തിളച്ചുമറിയുന്ന ഈ പ്ലാസ്മ നിരന്തരം ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് സൂര്യന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ വലിയ തിരമാലകളും പ്രക്ഷുബ്ധതയും ഉണ്ടാക്കുന്നു.

3. സൗരജ്വാലകളും കാന്തിക കൊടുങ്കാറ്റുകളും (Solar Flares)

സൂര്യന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് വലിയ തോതിൽ ഊർജ്ജം ബഹിരാകാശത്തേക്ക് തെറിച്ചുപോകാറുണ്ട്. ഇതിനെ സോളാർ ഫ്ലെയറുകൾ (Solar Flares) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ കാന്തികക്ഷേത്രം ശക്തമാകുമ്പോൾ അവിടെ താപനില കുറയുകയും കറുത്ത പാടുകൾ പോലെ കാണപ്പെടുകയും ചെയ്യും. സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള പ്ലാസ്മയും കാന്തിക ഊർജ്ജവും അതിശക്തമായി പുറത്തേക്ക് തെറിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. ഇവ ഭൂമിയിലെ ആശയവിനിമയ സംവിധാനങ്ങളെയും സാറ്റലൈറ്റുകളെയും പോലും ബാധിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളവയാണ്.

4. സൗരവാതം (Solar Wind)

സൂര്യനിൽ നിന്ന് നിരന്തരം ചാർജുള്ള കണികകൾ (Charged particles) എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും പ്രവഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിനെയാണ് സൗരവാതം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. സൂര്യൻ എത്രത്തോളം അശാന്തമാണെന്നതിന്റെ തെളിവാണ് സെക്കൻഡിൽ കിലോമീറ്ററുകൾ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഈ കണികാ പ്രവാഹം.

Kronberger 61 - Kn 61

 

 ഇതിനെ അതിന്റെ രൂപസാദൃശ്യം കാരണം "സോക്കർ ബോൾ നെബുല" (Soccer Ball Nebula) എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്.

നമ്മുടെ സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ അവയുടെ ആയുസ്സിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ പുറന്തള്ളുന്ന വാതകപടലങ്ങളാണ് പ്ലാനറ്ററി നെബുലകൾ. Kronberger 61 എന്ന ഈ മനോഹരമായ നെബുല സിഗ്നസ് (Cygnus) എന്ന നക്ഷത്രസമൂഹത്തിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

ഇത് കണ്ടെത്തിയത് 'മത്തിയാസ് ക്രോൺബെർഗർ' (Matthias Kronberger) എന്ന ഒരു അമച്വർ അസ്ട്രോണമറാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇതിന് ഈ പേര് ലഭിച്ചത്.ഇതിന്റെ ഗോളാകൃതിയിലുള്ള രൂപം ഒരു ഫുട്ബോൾ അല്ലെങ്കിൽ സോക്കർ ബോളിന് സമാനമാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഇത്തരം പൂർണ്ണമായ ഗോളാകൃതിയിലുള്ള നെബുലകൾ വളരെ അപൂർവ്വമാണ്. ഇതിന്റെ മധ്യഭാഗത്തായി വളരെ തിളക്കമുള്ള ഒരു നക്ഷത്രമുണ്ട്. ഈ നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള അൾട്രാവയലറ്റ് കിരണങ്ങളാണ് ചുറ്റുമുള്ള വാതകങ്ങളെ തിളങ്ങാൻ സഹായിക്കുന്നത്.

ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഏകദേശം 13,000 പ്രകാശവർഷം അകലെയാണ് ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

ഒരു നക്ഷത്രം അതിന്റെ ഇന്ധനം തീർന്ന് നശിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, അത് വികസിക്കുകയും പുറംഭാഗത്തെ പാളികൾ ബഹിരാകാശത്തേക്ക് തള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പുറന്തള്ളപ്പെട്ട വാതകങ്ങൾ നക്ഷത്രത്തിന്റെ ചൂടേറ്റ് തിളങ്ങുമ്പോഴാണ് നമ്മൾ കാണുന്ന ഈ മനോഹരമായ കാഴ്ച രൂപപ്പെടുന്നത്.

ലൂക്കാസ് ഡെൽ പോസോ (Lucas del Pozo) കേസ്

 

1948-ൽ സ്‌പെയിനിലെ മഡ്രിഡിൽ (Madrid) നടന്ന വളരെ വിചിത്രമായ ഒരു യുഎഫ്ഒ (UFO) ദർശനമാണ് ലൂക്കാസ് ഡെൽ പോസോ (Lucas del Pozo) കേസ്. അന്യഗ്രഹജീവികളെ കണ്ടതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ആദ്യകാല സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.

 *തീയതി: 1948 ജനുവരി.

 * സ്ഥലം: സ്‌പെയിനിലെ മഡ്രിഡിന് അടുത്തുള്ള ഒരു പ്രദേശം.

 * സാക്ഷി: ലൂക്കാസ് ഡെൽ പോസോ എന്ന വ്യക്തി.

ലൂക്കാസ് തന്റെ ജോലി കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുമ്പോൾ ആകാശത്ത് വളരെ തിളക്കമുള്ള ഒരു വസ്തു താഴേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടു. ഏകദേശം ഒരു ഡിസ്ക് (Disk) അല്ലെങ്കിൽ പപ്പടം പോലെയുള്ള രൂപമായിരുന്നു ആ വാഹനത്തിന്. ലോഹനിർമ്മിതമായ ഒരു പേടകം നിലത്ത് ലാൻഡ് ചെയ്തു. അതിൽ നിന്ന് ഒരു ഗോവണി (Ladder) പുറത്തേക്ക് വന്നു. ആ പേടകത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് ജീവികൾ പുറത്തിറങ്ങി. അവർക്ക് ഏകദേശം മനുഷ്യരുടെ രൂപമായിരുന്നുവെങ്കിലും ചില മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ തിളങ്ങുന്ന വസ്ത്രങ്ങളാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്.ലൂക്കാസ് അവരെ കണ്ട് പേടിച്ചെങ്കിലും, ആ ജീവികൾ സൗഹാർദ്ദപരമായാണ് പെരുമാറിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അവർക്ക് ഏകദേശം 1.2 മീറ്റർ (ഏകദേശം 4 അടി) ഉയരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

1947-ലെ പ്രശസ്തമായ റോസ്വെൽ (Roswell) സംഭവത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ നടന്ന സംഭവമായതിനാൽ ഇതിന് വലിയ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചു.ലൂക്കാസ് നൽകിയ വിവരങ്ങൾ വളരെ വ്യക്തമായിരുന്നു. ആ ജീവികളുടെ വസ്ത്രധാരണം, വാഹനത്തിന്റെ വലിപ്പം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം കൃത്യമായ വിവരങ്ങൾ നൽകി.

ലൂക്കാസ് ഡെൽ പോസോ കേസ് പോലെ തന്നെ ലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ച മറ്റ് ചില പ്രശസ്തമായ യുഎഫ്ഒ (UFO) - ഹ്യൂമനോയ്ഡ് കേസുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:

1. വില്ലാസ് ബോവാസ് കേസ് (ബ്രസീൽ, 1957)

ഒരു കർഷകനായിരുന്ന അന്റോണിയോ വില്ലാസ് ബോവാസ് വയലിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ചുവന്ന വെളിച്ചമുള്ള ഒരു പേടകം കാണുന്നത്. പേടകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന അന്യഗ്രഹജീവികൾ അദ്ദേഹത്തെ അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയെന്നും, അവിടെ വെച്ച് ചില ശാരീരിക പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയെന്നും അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെട്ടു.അന്യഗ്രഹജീവികൾ മനുഷ്യരെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു (Alien Abduction) എന്ന വാദത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ച പ്രധാന കേസുകളിൽ ഒന്നാണിത്.

2. വലോൻസോൾ സംഭവം (ഫ്രാൻസ്, 1965)

ലാവെൻഡർ കർഷകനായ മൗറീസ് മാസെ ആണ് ഇതിലെ സാക്ഷി. തന്റെ തോട്ടത്തിൽ ഫുട്ബോൾ ആകൃതിയിലുള്ള ഒരു പേടകം ലാൻഡ് ചെയ്തതായും, അതിന് സമീപം ചെറിയ കൈകളും വലിയ തലയുമുള്ള രണ്ട് ജീവികളെ കണ്ടതായും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ആ ജീവികൾ ഒരു ഉപകരണം ഉപയോഗിച്ച് തന്നെ മരവിപ്പിച്ചുവെന്നും, അവർ പോയിക്കഴിഞ്ഞും ആ സ്ഥലത്ത് വർഷങ്ങളോളം ചെടികൾ വളർന്നില്ലെന്നും അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെട്ടു.

 

C/2025 R3 (PANSTARRS)

 

നൂറ്റാണ്ടിലൊരിക്കൽ മാത്രം സംഭവിക്കുന്ന അപൂർവ്വമായ ഒരു ആകാശവിസ്മയം വരുന്നു. C/2025 R3 (PANSTARRS) എന്ന വാൽനക്ഷത്രമാണ് (Comet) ഏപ്രിൽ 2026-ൽ ഭൂമിക്ക് അരികിലെത്തുന്നത്.

ഈ വാൽനക്ഷത്രം സൗരയൂഥത്തിന്റെ ഏറ്റവും പുറംഭാഗമായ 'ഊർട്ട് ക്ലൗഡിൽ' (Oort Cloud) നിന്ന് വരുന്ന ഒരു അതിഥിയാണ്. 2025 സെപ്റ്റംബർ 8-നാണ് ഹവായിലെ പാൻ-സ്റ്റാർസ് (Pan-STARRS) ടെലിസ്കോപ്പ് വഴി ഇത് ആദ്യമായി കണ്ടെത്തിയത്.

ഇതൊരു 'ലോംഗ് പീരിയഡ്' (Long-period) വാൽനക്ഷത്രമാണ്. അതായത്, ഇത് ഇതിനുമുമ്പ് മനുഷ്യർ കണ്ടിട്ടില്ല, ഇനി ലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞേ തിരികെ വരികയുള്ളൂ. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഒരിക്കൽ മാത്രം വന്ന് തിരിച്ചുപോകുന്ന ഒന്നാകാനും സാധ്യതയുണ്ട്.2026 ഏപ്രിൽ 19-20 തീയതികളിൽ ഇത് സൂര്യനോട് ഏറ്റവും അടുത്തെത്തും (Perihelion). ഏപ്രിൽ 27-ഓടെ ഇത് ഭൂമിയോട് ഏറ്റവും അടുത്ത ദൂരത്തിൽ എത്തും.ഈ വാൽനക്ഷത്രം നഗ്നനേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് കാണാൻ കഴിയുമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് വലിയ പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. ഇതിന്റെ തിളക്കം വർദ്ധിച്ചാൽ, ഏപ്രിൽ പകുതിയോടെ ആകാശത്ത് ഇതൊരു വിസ്മയമായി മാറും.

2026 ഏപ്രിൽ അവസാനവും മെയ് ആദ്യവുമാണ് ഇത് കാണാൻ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ സമയം. വടക്കൻ അർദ്ധഗോളത്തിലുള്ളവർക്ക് (ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെ) സൂര്യോദയത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് കിഴക്കൻ ആകാശത്ത് ഇത് കാണാൻ സാധിച്ചേക്കും. ഏപ്രിൽ അവസാനം കഴിഞ്ഞാൽ സൂര്യാസ്തമയത്തിന് ശേഷം പടിഞ്ഞാറൻ ആകാശത്തും ഇതിനെ പ്രതീക്ഷിക്കാം.

അഖ്നാറ്റന്റെ മത വിപ്ലവം

 

ഈജിപ്ഷ്യൻ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വിപ്ലവകരവും വിവാദപരവുമായ ഒരു കാലഘട്ടമാണ് ഫറവോയായ അഖ്നാറ്റന്റെ (Akhenaten) ഭരണകാലം. ബി.സി. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നടന്ന ഈ മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ച് ലളിതമായി താഴെ വിവരിക്കുന്നു:

1. ബഹുദൈവ വിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് ഏകദൈവ വിശ്വാസത്തിലേക്ക്

അഖ്നാറ്റൻ അധികാരത്തിൽ വരുന്നതിന് മുൻപ്, പുരാതന ഈജിപ്തുകാർ അനേകം ദൈവങ്ങളെ ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ദൈവം അമുൻ (Amun) ആയിരുന്നു. എന്നാൽ അഖ്നാറ്റൻ ഈ രീതി പൂർണ്ണമായും നിരോധിക്കുകയും ആറ്റൻ (Aten) എന്ന സൂര്യദേവനെ ഏകദൈവമായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.

2. പുതിയ തലസ്ഥാനം: അമർന (Amarna)

പരമ്പരാഗതമായി ഈജിപ്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്ന തീബ്സ് (Thebes) ഉപേക്ഷിക്കാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. അമുൻ ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതന്മാരുടെ സ്വാധീനം കുറയ്ക്കുന്നതിനായി അഖെറ്റാറ്റൻ (Akhetaten) എന്ന പേരിൽ ഒരു പുതിയ നഗരം അദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ചു. ഇന്നത്തെ ഈ നഗരം അമർന എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

3. കലാരംഗത്തെ മാറ്റങ്ങൾ

അഖ്നാറ്റന്റെ കാലത്ത് കലാരീതികളിലും വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു. മുൻപത്തെ ഫറവോമാരെ വളരെ ഗാംഭീര്യമുള്ളവരായി ചിത്രീകരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അഖ്നാറ്റൻ തന്റെ ശാരീരിക പ്രത്യേകതകൾ (നീണ്ട കഴുത്ത്, വലിയ വയർ തുടങ്ങിയവ) അതേപടി ചിത്രീകരിക്കാൻ കലാകാരന്മാരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഇതിനെ അമർന ആർട്ട് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

4. വിപ്ലവത്തിന്റെ തകർച്ച

അഖ്നാറ്റന്റെ ഈ "മത വിപ്ലവം" ജനങ്ങൾക്കിടയിലോ പുരോഹിതന്മാർക്കിടയിലോ വലിയ സ്വീകാര്യത നേടിയില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം ഈജിപ്ത് പഴയ ബഹുദൈവ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി. അടുത്ത ഫറവോയായ തുത്തൻഖാമുൻ (Tutankhamun) ആണ് പഴയ വിശ്വാസങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിച്ചത്. പിൽക്കാല ഭരണാധികാരികൾ അഖ്നാറ്റന്റെ പേരും ചരിത്രരേഖകളും നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതിനാൽ അദ്ദേഹത്തെ "മതഭ്രാന്തനായ രാജാവ്" എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ വിളിക്കാറുണ്ട്.

എറത്തോസ്തനീസ്

 

 ഗണിതശാസ്ത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ അദ്ദേഹം നൽകിയ സംഭാവനകൾ സമാനതകളില്ലാത്തതാണ്.

ക്രിസ്തുവിനു മുൻപ് 276-ൽ ഇന്നത്തെ ലിബിയയിലെ സിറീനിൽ അദ്ദേഹം ജനിച്ചു. അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ പ്രശസ്തമായ ലൈബ്രറിയുടെ തലവനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അറിവിന്റെ ആഴം കാരണം സുഹൃത്തുക്കൾ അദ്ദേഹത്തെ 'ബീറ്റ' (\beta) എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. (എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും രണ്ടാമൻ എന്നാണ് ഇതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്, എങ്കിലും അദ്ദേഹം പല കാര്യങ്ങളിലും ഒന്നാമനായിരുന്നു!)

പ്രധാന സംഭാവനകൾ

1. ഭൂമിയുടെ ചുറ്റളവ് നിർണ്ണയിച്ചു

എറത്തോസ്തനീസിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടം ഭൂമിയുടെ ചുറ്റളവ് (Circumference) കണക്കാക്കിയതാണ്. ആധുനിക ഉപകരണങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതിരുന്ന ആ കാലത്ത് വെറുമൊരു വടിയും നിഴലും ജ്യാമിതിയും (Geometry) ഉപയോഗിച്ചാണ് അദ്ദേഹം ഇത് കണ്ടെത്തിയത്. അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തിയ കണക്ക് ഏകദേശം 40,000 കിലോമീറ്റർ ആയിരുന്നു. ഇത് ഇന്നത്തെ കൃത്യമായ അളവിനോട് (40,075 കി.മീ) വളരെ അടുത്താണ്.

2. ഭൂമിശാസ്ത്രത്തിന്റെ പിതാവ് (Father of Geography)

'Geography' എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത് അദ്ദേഹമാണ്. ഭൂമിയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ശാസ്ത്രശാഖയായി ഇതിനെ അദ്ദേഹം മാറ്റി. അന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ലോകത്തിന്റെ ഒരു ഭൂപടം അദ്ദേഹം തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു.

3. സീവ് ഓഫ് എറത്തോസ്തനീസ് (Sieve of Eratosthenes)

ഗണിതശാസ്ത്രത്തിൽ അഭാജ്യ സംഖ്യകൾ (Prime Numbers) കണ്ടെത്തുന്നതിനായി അദ്ദേഹം ഒരു ലളിതമായ രീതി ആവിഷ്കരിച്ചു. ഇതിനെ 'എറത്തോസ്തനീസിന്റെ അരിപ്പ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

4. ലീപ് ഇയർ (Leap Year)

ഒരു വർഷം കൃത്യം 365 ദിവസങ്ങളല്ലെന്നും, ഏകദേശം 365.25 ദിവസമാണെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് നാല് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ 'ലീപ് ഇയർ' വേണമെന്ന ആശയം അദ്ദേഹം മുന്നോട്ട് വെച്ചത്

ഡൂംസ്ഡേ ക്ലോക്ക്

 

ഭൂമി നേരിടുന്ന ഭീഷണികളെക്കുറിച്ച് ലോകത്തിന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്ന ഒരു പ്രതീകാത്മക സംവിധാനമാണ് ഡൂംസ്ഡേ ക്ലോക്ക് (Doomsday Clock). ലോകം ഒരു മഹാവിപത്തിന് എത്രത്തോളം അടുത്താണെന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ചിക്കാഗോ സർവ്വകലാശാലയിലെ ബുള്ളറ്റിൻ ഓഫ് ദി അറ്റോമിക് സയന്റിസ്റ്റ്സ് (Bulletin of the Atomic Scientists) എന്ന സംഘടനയാണ് ഈ ക്ലോക്ക് നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ കാരണങ്ങളാൽ ലോകം എപ്പോൾ നശിക്കും എന്ന് പ്രതീകാത്മകമായി ഈ ക്ലോക്ക് കാണിക്കുന്നു.

 * അർദ്ധരാത്രി (Midnight): ഈ ക്ലോക്കിലെ 12 മണി എന്നത് ലോകാവസാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

 * മിനിറ്റുകളും സെക്കൻഡുകളും: അർദ്ധരാത്രിയിലേക്ക് എത്ര കുറഞ്ഞ സമയമാണോ ഉള്ളത്, അത്രയും വലിയ ഭീഷണിയിലാണ് ലോകം എന്ന് അർത്ഥം.

1947-ലാണ് ഈ ക്ലോക്ക് ആദ്യമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. ആദ്യത്തെ ആറ്റം ബോംബ് നിർമ്മിക്കാൻ സഹായിച്ച ശാസ്ത്രജ്ഞർ തന്നെയാണ് ഇത് രൂപകൽപ്പന ചെയ്തത്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം ആണവായുധങ്ങൾ ലോകത്തിന് വരുത്തിവെക്കുന്ന ഭീഷണിയെക്കുറിച്ച് ജനങ്ങളെ ബോധവാന്മാരാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.

ഓരോ വർഷവും ശാസ്ത്രജ്ഞരും സുരക്ഷാ വിദഗ്ധരും അടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘം ലോകസാഹചര്യങ്ങൾ വിലയിരുത്തിയാണ് ക്ലോക്കിലെ സമയം മാറ്റുന്നത്. പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന ഘടകങ്ങളാണ് പരിഗണിക്കുന്നത്:

 * ആണവായുധ ഭീഷണി: രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധസാധ്യതകളും ആണവായുധങ്ങളുടെ എണ്ണവും.

 * കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം: ആഗോളതാപനം മൂലം ഭൂമിക്കുണ്ടാകുന്ന നാശനഷ്ടങ്ങൾ.

 * സാങ്കേതിക ഭീഷണികൾ: ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് (AI), സൈബർ ആക്രമണങ്ങൾ, ജൈവായുധങ്ങൾ എന്നിവ.

 * പകർച്ചവ്യാധികൾ: കോവിഡ്-19 പോലുള്ള ആഗോള ആരോഗ്യ പ്രതിസന്ധികൾ.

നിലവിൽ ലോകം ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും അപകടകരമായ ഘട്ടത്തിലാണ് നിൽക്കുന്നത്. 2023-ൽ ഈ ക്ലോക്ക് അർദ്ധരാത്രിക്ക് 90 സെക്കൻഡ് മാത്രം അടുത്തായി ക്രമീകരിച്ചു. 2024-ലും 2025-ലും ഇത് മാറ്റമില്ലാതെ തുടർന്നു.

കാരണങ്ങൾ:

 * റഷ്യ-ഉക്രെയ്ൻ യുദ്ധം.

 * മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ സംഘർഷങ്ങൾ.

 * കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം നിയന്ത്രിക്കാൻ സാധിക്കാത്തത്.

ഡൂംസ്ഡേ ക്ലോക്കിന്റെ പ്രധാന സമയമാറ്റങ്ങൾ (ചുരുക്കത്തിൽ)

| 1947 | 7 മിനിറ്റ് | ക്ലോക്കിന്റെ തുടക്കം. |

| 1953 | 2 മിനിറ്റ് | അമേരിക്കയും സോവിയറ്റ് യൂണിയനും ഹൈഡ്രജൻ ബോംബ് പരീക്ഷിച്ചപ്പോൾ. |

| 1991 | 17 മിനിറ്റ് | ശീതയുദ്ധം അവസാനിച്ചപ്പോൾ (ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ സമയം). |

| 2024 | 90 സെക്കൻഡ് | ലോകം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി. |

ചുരുക്കത്തിൽ, ഡൂംസ്ഡേ ക്ലോക്ക് എന്നത് ലോകാവസാനം പ്രവചിക്കുന്ന ഒന്നല്ല, മറിച്ച് ലോകനേതാക്കൾക്കും ജനങ്ങൾക്കും ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് ബെൽ (Wake-up call) ആണ്.