പെന്‍ഗ്വിന്‍ (NGC 2936) - എഗ്ഗ് (NGC 2937) ഗ്യാലക്‌സി

 ജെയിംസ് വെബ് ബഹിരാകാശ ദൂരദർശിനി ആദ്യ ഫോട്ടോ ശാസ്ത്രലോകത്തിന് മുന്നില്‍ അവതരിപ്പിച്ചതിന്‍റെ രണ്ടാം വാര്‍ഷികത്തില്‍ മറ്റൊരു  ചിത്രം പുറത്തുവിട്ട് നാസ. അയല്‍ക്കാരെ പോലെ തോന്നുന്ന രണ്ട് ഗ്യാലക്‌സികളുടെ ഒറ്റ ചിത്രമാണ് ജെയിംസ് വെബ് പകര്‍ത്തിയത്. ഇതിലൊരു ഗ്യാലക്‌സിക്ക് പെന്‍ഗ്വിനിന്‍റെ ആകൃതിയാണ് ചിത്രത്തില്‍ തോന്നിക്കുന്നത്. നക്ഷത്രങ്ങളും വാതകങ്ങളും ചേര്‍ന്നാണ് ഈ സവിശേഷ ആകൃതി ഗ്യാലക്‌സിക്ക് നല്‍കുന്നത്. 

പെന്‍ഗ്വിന്‍ (NGC 2936), എഗ്ഗ് (NGC 2937) എന്നിങ്ങനെയാണ് ഗ്യാലക്‌സികളുടെ പേരുകള്‍. ഈ രണ്ട് ഗ്യാലക്‌സികളും ചേര്‍ന്നുള്ള രൂപത്തെ Arp 142 എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് 326 മില്യണ്‍ പ്രകാശവര്‍ഷം അകലെയാണ് ഈ ഗ്യാലക്‌സി കുടുംബമുള്ളത്. ജെയിംസ് വെബിലെ നിയര്‍ ഇന്‍ഫ്രാറെഡ് ക്യാമറയും മിഡ് ഇന്‍ഫ്രാറെഡ് ഇന്‍സ്ട്രമെന്‍റുമാണ് ചിത്രം പകര്‍ത്തിയത്. 

പെന്‍ഗ്വിനിന്‍റെയും മുട്ടയുടേയും ആകൃതിയിലുള്ള ഇരു ഗ്യാലക്സികളും തമ്മിലുള്ള സമ്പര്‍ക്കം 20-75 മില്യണ്‍ വര്‍ഷം മുമ്പ് ആരംഭിച്ചതായാണ് സങ്കല്‍പിക്കുന്നത്. പെന്‍ഗ്വിനും മുട്ടയും കൂടിച്ചേര്‍ന്ന് ഒറ്റ ഗ്യാലക്‌സിയാവും വരെ ഈ സമ്പര്‍ക്കം തുടരും എന്ന് കണക്കാക്കുന്നു.

ഫറൂഡ് നക്ഷത്രം

 ദക്ഷിണാർദ്ധഗോളത്തിലെ പ്രധാന നക്ഷത്രരാശികളിൽ ഒന്നായ കാനിസ് മേജർ അഥവാ ബ്രഹത് ശ്വാനൻ താരാഗണത്തിലെ പ്രധാന നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഫറൂഡ്.

സീറ്റ കാനിസ് മെജോറിസ് എന്ന ശാസ്ത്രനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ നക്ഷത്രം സിലാസ്റ്റ്യ ഇക്വേറ്ററിന് മുപ്പതു ഡിഗ്രി തെക്കായി നിലകൊള്ളുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഭൂമദ്ധ്യരേഖാ പ്രദേശത്തുള്ള നക്ഷത്ര നിരീക്ഷകർക്ക് ഈ നക്ഷത്രത്തെ കാണാൻ പ്രയാസമില്ല.

ഭൂമിയിൽ നിന്നും 362 പ്രകാശവർഷങ്ങൾ അകലെയാണ് ഫറൂഡ് നക്ഷത്രത്തിന്റെ സ്ഥാനം.

മൂന്നു കോടി ഇരുപതു ലക്ഷം വർഷങ്ങൾ പ്രായമുള്ള ഈ നക്ഷത്രം സ്പെക്ട്രൽ ടൈപ്പിൽ F8 ഗണത്തിൽ വരുന്ന ധവള നക്ഷത്രമാണ്.

45 ലക്ഷത്തി 26 ആയിരം കിലോമീറ്റർ വ്യാസമുള്ള ഫറൂഡ് നക്ഷത്രം ഭാവിയിൽ ഒരു സൂപ്പർനോവയായി സ്ഫോടനം നടന്ന് ഒരു ന്യൂട്രോൺ നക്ഷത്രമായി പരിണമിക്കും

ശ്വാനനക്ഷത്രം അഥവാ രുദ്രൻ

രാത്രി ആകാശത്തിലെ ഏറ്റവും ദീപ്തമായ നക്ഷത്രമാണ് രുദ്രൻ.

ഇപ്പോൾ വെളുപ്പിന് നാലരമണിക്ക് ഈ നക്ഷത്രം തെക്കു കിഴക്കേ ചക്രവാളത്തിൽ ഉദിക്കുന്നു.

ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രത്തിൽ ഈ നക്ഷത്രം 'സീരിയസ് ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഭൂമിയോട് ഏറ്റവും അടുത്തു കിടക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളിലൊന്നായ രുദ്രനിലേക്കുളള ദൂരം കേവലം 8.6 പ്രകാശവർഷങ്ങൾ മാത്രമാണ്.

23 കോടി വർഷങ്ങൾ മാത്രം പ്രായമുള്ള ഒരു യുവതാരകമാണ് രുദ്രൻ.

സ്പെക്ട്രൽ ടൈപ്പിൽ A1 ഗണത്തിൽ വരുന്ന ധവള നീല നക്ഷത്രമാണിത്.

സൂര്യനേക്കാൾ വലുപ്പം കുറഞ്ഞ ഈ നക്ഷത്രത്തിന്റെ വ്യാസം 12 ലക്ഷം കിലോമീറ്ററുകൾ മാത്രമാണ്.

ഭാവിയിൽ പരിണമിച്ച് ഒരു വൈറ്റ് ഡ്വാർഫ് നക്ഷത്രമാകേണ്ട നക്ഷത്രമാണ് രുദ്രൻ.

രുദ്രനക്ഷത്രത്തെ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്ന ഒരു വൈറ്റ് ഡ്വാർഫ് നക്ഷത്രത്തെയാണ് ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രം ആദ്യമായി കണ്ടെത്തിയ വൈറ്റ് ഡ്വാർഫ് നക്ഷത്രം.+

ശാസ്ത്രീയമായി രുദ്രനക്ഷത്രം കാനിസ് മേജർ എന്ന നക്ഷത്ര രാശിയിലെ ആൽഫാ കാനിസ് മെജോറിസ് എന്ന ശാസ്ത്രനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സീരിയസ് എന്ന നക്ഷത്രമാണ്. സിലാസ്റ്റ്യൽ ഇക്വേറ്ററിന് 18 ഡിഗ്രി തെക്കു കിടക്കുന്ന രുദ്രനക്ഷത്രത്തെ ഭൂമദ്ധ്യരേഖാ പ്രദേശത്തുള്ള നക്ഷത്ര നിരീക്ഷകർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ കണ്ടെത്താനാകും. 

ധ്രുവനക്ഷത്രം

 ഉത്തരധ്രുവത്തിന് ഏകദേശം മുകളിലായി വരുന്ന നക്ഷത്രമാണ് ധ്രുവൻ (പോളാരിസ്).

അതു കൊണ്ട് ദക്ഷിണാർദ്ധഗോളത്തിലും ഉത്തരാർദ്ധഗോളത്തിൽ 45 ഡിഗ്രി വടക്കും വരെ കിടക്കുന്ന നക്ഷത്രനിരീക്ഷകർക്ക് ഈ നക്ഷത്രം ദൃശ്യമാകില്ല.

ഉത്തരധ്രുവത്തിന് ഏകദേശം മുകളിലായി ഈ നക്ഷത്രത്തെ ഉത്തരധ്രുവത്തിൽ നിന്നും വർഷം മുഴുവനായും ദർശിക്കാം.

ശാസ്ത്രീയമായി പറഞ്ഞാൽ അഴ്സാ മൈനർ(ലഘു സപ്തർഷി) നക്ഷത്രരാശിയിലെ ആൽഫാ അഴ്സാ മൈനോരിസ് അഥവാ 'പോളാരിസ് ' എന്ന നക്ഷത്രമാണ് ധ്രുവ നക്ഷത്രം.

സൂര്യനേക്കാൾ 2500 ഇരട്ടി പ്രകാശമാനമായ മഞ്ഞ അതിഭീമൻ(yellow super giant) ഗണത്തിൽ വരുന്ന ധ്രുവനക്ഷത്രം ഭൂമിയിൽ നിന്നും 433 പ്രകാശവർഷം അകലെ ആയി നിലകൊള്ളുന്നു.

റീഗൽ നക്ഷത്രം

 സൂര്യനോട് അടുത്തു നിൽക്കയാൽ ഇപ്പോൾ രാത്രി ആകാശത്ത് ദൃശ്യമാകാത്ത നക്ഷത്രമാണ് ഓറയോൺ അഥവാ വേട്ടക്കാരൻ നക്ഷത്രരാശിയിലെ രണ്ടാമത്തെ ദീപ്ത നക്ഷത്രമായ ബീറ്റ ഓറിയോണിസ് അഥവാ റീഗൽ നക്ഷത്രം.

ഭൂമിയിൽ നിന്നും 860 പ്രകാശ വർഷം അകലെ ആയി നിലകൊള്ളുന്ന ഈ നക്ഷത്രം സ്പെക്ടറൽ ടൈപ്പിൽ B8 ഗണത്തിൽ വരുന്ന നക്ഷത്രമാണ്.

നീല അതിഭീമൻ (Blue Supergiant) വിഭാഗത്തിൽ വരുന്ന ഈ നക്ഷത്രത്തിന് സൂര്യനേക്കാൾ 80 ഇരട്ടി വലുപ്പം ഉണ്ട്. ഈ നക്ഷത്രത്തിന് കേവലം എൺപതു ലക്ഷം വർഷങ്ങൾ മാത്രമേ പ്രായമുള്ളു. നമുക്ക് നഗ്നനേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് കാണാൻ കഴിയുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് റീഗൽ.

റീഗൽ നക്ഷത്രം അതിന്റെ മരണത്തിലേക്ക് അതിവേഗം ഓടി അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എഴുപതു ലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ റീഗൽ നക്ഷത്രം ഒരു സൂപ്പർനോവ ആയി പൊട്ടിതെറിക്കുകയും അങ്ങനെ മരണത്തെ പുൽകുകയും ചെയ്യും.

നമ്മുടെ സൂര്യൻ 500 കോടി വർഷങ്ങൾ ജീവിച്ചു തീർത്ത ഒരു മധ്യവയസ്ക്കൻ ആണ്. സൂര്യൻ ഇനി 500 കോടി കൊല്ലങ്ങൾ കൂടി ജീവിച്ചിരിക്കും.

അതായത് ആയിരം കോടി വർഷങ്ങൾ സൂര്യന് ആയുസുള്ളപ്പോൾ റീഗൽ നക്ഷത്രത്തിന്റെ ആയുസ്സ് പരമാവധി പോയാൽ രണ്ടു കോടി വർഷങ്ങൾ മാത്രമാണ് !!

അനുബന്ധം...

ഇവിടെ പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കേണ്ട ഒരു വിഷയം ഉണ്ട്.

അതായത് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പിണ്ഡം (Mass) കൂടുംതോറും അതിൻ്റെ ആയുസ് കുറഞ്ഞുവരും.

റീഗലിനെപ്പോലെ പിണ്ഡം കൂടിയ ഒരു നക്ഷത്രം ശരാശരി രണ്ടു കോടി വർഷങ്ങൾ മാത്രം ജീവിക്കുമ്പോൾ അതിനേക്കാൾ വളെരെക്കുറഞ്ഞ സൂര്യനോളം പിണ്ഡമുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ ആയിരം കോടിയോളം വർഷങ്ങൾ വരെ ജീവിച്ചിരിക്കും.

ഉറങ്ങുന്ന ഭീമൻ ഗയ ശാസ്ത്രജ്ഞരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു

 ഇഎസ്എയുടെ ഗയ മിഷനിൽ നിന്നുള്ള ഡാറ്റയുടെ സമ്പത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഒരു 'ഉറങ്ങുന്ന ഭീമനെ' കണ്ടെത്തി. സൂര്യൻ്റെ 33 ഇരട്ടി പിണ്ഡമുള്ള ഒരു വലിയ തമോദ്വാരം, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് 2000 പ്രകാശവർഷത്തിൽ താഴെയുള്ള അക്വില നക്ഷത്രസമൂഹത്തിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു. ഇതാദ്യമായാണ് ഇത്രയും വലിയ നക്ഷത്ര ഉത്ഭവമുള്ള തമോഗർത്തം ക്ഷീരപഥത്തിനുള്ളിൽ കാണുന്നത്. ഇതുവരെ, ഇത്തരത്തിലുള്ള തമോഗർത്തങ്ങൾ വളരെ ദൂരെയുള്ള ഗാലക്സികളിൽ മാത്രമേ നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളൂ. പിണ്ഡമുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ എങ്ങനെ വികസിക്കുകയും പരിണമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ധാരണയെ ഈ കണ്ടെത്തൽ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു.

ഒരു തമോദ്വാരത്തിലെ ദ്രവ്യം വളരെ സാന്ദ്രമായി നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അതിൻ്റെ അപാരമായ ഗുരുത്വാകർഷണ ബലത്തിൽ നിന്ന് ഒന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല, പ്രകാശം പോലും. നമുക്കറിയാവുന്ന നക്ഷത്ര-പിണ്ഡമുള്ള തമോദ്വാരങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും അടുത്തുള്ള ഒരു നക്ഷത്ര കൂട്ടാളിയിൽ നിന്ന് ദ്രവ്യത്തെ വലിച്ചെടുക്കുന്നു. പിടിച്ചെടുത്ത മെറ്റീരിയൽ ഉയർന്ന വേഗതയിൽ തകർന്ന വസ്തുവിലേക്ക് വീഴുകയും അത് വളരെ ചൂടാകുകയും എക്സ്-റേകൾ പുറത്തുവിടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ സംവിധാനങ്ങൾ എക്സ്-റേ ബൈനറികൾ എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ആകാശ വസ്തുക്കളുടെ ഒരു കുടുംബത്തിൽ പെടുന്നു.

ഒരു തമോദ്വാരത്തിന് ദ്രവ്യം മോഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര അടുത്ത് ഒരു കൂട്ടുകാരൻ ഇല്ലെങ്കിൽ, അത് ഒരു പ്രകാശവും സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല, മാത്രമല്ല അത് കണ്ടെത്തുന്നത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ഈ തമോദ്വാരങ്ങളെ 'ഡോർമൻ്റ്' എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

അടുത്ത ഗയ കാറ്റലോഗായ ഡാറ്റാ റിലീസ് 4 (DR4) പുറത്തിറക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കാൻ, ശാസ്ത്രജ്ഞർ ശതകോടിക്കണക്കിന് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ചലനങ്ങൾ പരിശോധിക്കുകയും അസാധാരണമായ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്നറിയാൻ സങ്കീർണ്ണമായ പരിശോധനകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ചലനങ്ങളെ സഹജീവികളാൽ ബാധിക്കാം: പ്രകാശം, എക്സോപ്ലാനറ്റുകൾ പോലെ; നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ ഭാരം കൂടിയവ; അല്ലെങ്കിൽ തമോദ്വാരങ്ങൾ പോലെ വളരെ ഭാരമുള്ളവ. ഏതെങ്കിലും 'വിചിത്ര' കേസുകൾ അന്വേഷിക്കാൻ ഗയ സഹകരണത്തിൽ സമർപ്പിത ടീമുകൾ നിലവിലുണ്ട്.

ഭൂമിയിൽ നിന്ന് 1926 പ്രകാശവർഷം അകലെയുള്ള അക്വില നക്ഷത്രസമൂഹത്തിലെ ഒരു പഴയ ഭീമൻ നക്ഷത്രത്തിൽ അവരുടെ ശ്രദ്ധ പതിഞ്ഞപ്പോൾ . നക്ഷത്രത്തിൻ്റെ പാതയിലെ കുലുക്കം വിശദമായി വിശകലനം ചെയ്തുകൊണ്ട് അവർ ഒരു വലിയ അത്ഭുതം കണ്ടെത്തി. സൂര്യൻ്റെ ഏകദേശം 33 മടങ്ങ്, അസാധാരണമാംവിധം ഉയർന്ന പിണ്ഡമുള്ള ഒരു നിഷ്ക്രിയ തമോദ്വാരത്തോടുകൂടിയ ഒരു പരിക്രമണ ചലനത്തിലാണ് നക്ഷത്രം പൂട്ടിയിരിക്കുന്നത്.

ഗയയ്‌ക്കൊപ്പം കണ്ടെത്തിയ മൂന്നാമത്തെ പ്രവർത്തനരഹിതമായ തമോഗർത്തമാണിത്, ഇതിന് 'ഗായ ബിഎച്ച് 3' എന്ന് ഉചിതമായി പേരിട്ടു. വസ്തുവിൻ്റെ പിണ്ഡം കാരണം അതിൻ്റെ കണ്ടെത്തൽ വളരെ ആവേശകരമാണ്. നമ്മുടെ ഗാലക്സിയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന തമോഗർത്തങ്ങളുടെ ശരാശരി പിണ്ഡം നമ്മുടെ സൂര്യൻ്റെ പിണ്ഡത്തിൻ്റെ 10 ഇരട്ടിയാണ്. ഇതുവരെ, സിഗ്നസ് നക്ഷത്രസമൂഹത്തിലെ (Cyg X-1) ഒരു എക്സ്-റേ ബൈനറിയിലെ തമോദ്വാരത്തിൻ്റെ ഭാരത്തിൻ്റെ റെക്കോർഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിൻ്റെ പിണ്ഡം സൂര്യൻ്റെ 20 മടങ്ങ് കൂടുതലാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

സിൽവർബഗ് പദ്ധതി

 1953-ൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് എയർഫോഴ്സ് ഏറ്റെടുത്ത അവ്രോ എയർക്രാഫ്റ്റ് കാനഡ Y-2-ൻ്റെ അമേരിക്കൻ "ബ്ലാക്ക്" പ്രോജക്റ്റ് പതിപ്പായിരുന്നു പ്രൊജക്റ്റ് സിൽവർ ബഗ്. 1950-കളിൽ അവ്രോ നിർമ്മിച്ച ഒരു പരീക്ഷണാത്മക സോസർ ആകൃതിയിലുള്ള വിമാനത്തിന് നൽകിയ ഒരു കോഡ് നാമമായിരുന്നു പ്രൊജക്റ്റ് സിൽവർ ബഗ്. യുഎസ് സൈന്യത്തിനുവേണ്ടി കാനഡയിലെ ഒൻ്റാറിയോയിലെ മാൾട്ടണിലുള്ള എയർക്രാഫ്റ്റ് ലിമിറ്റഡ്.

40 കളിലും 50 കളിലും യുഎസ് സൈന്യം UFO ഡിസൈൻ വിമാനങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കുകയും പറക്കുകയും ചെയ്തു. വെർട്ടിക്കൽ ലിഫ്റ്റ് ഓഫും ഇറക്കവുമുള്ള 35 സോസർ പ്രോജക്ടുകൾ അവർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. സിൽവർബഗ് എന്ന കോഡ് നാമത്തിലാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ തരംതിരിക്കപ്പെട്ടത്.

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൻ്റെ അവസാനത്തോടെ സഖ്യസേന ജർമ്മനിയുടെ മേൽ ആധിപത്യം നേടിയിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ തോന്നി. . എസ്എസ്ഇ, വ്രിൽ സൊസൈറ്റികൾ യുഎഫ്ഒകളുടേത് പോലെ തോന്നിക്കുന്ന കരകൗശല നിർമ്മാണം നടത്തുകയും ലംബമായ ടേക്ക്-ഓഫിനും ലാൻഡിംഗുകൾക്കും പ്രാപ്തമാവുകയും ചെയ്തു, കാരണം അവരുടെ മിക്ക റൺവേകളും നശിച്ചു.

'സോസറോളജിയുടെ പിതാവ്' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഡോ. റിച്ചാർഡ് മേത്തയാണ് ഈ പദ്ധതിക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയത്. റോക്കറ്റുകൾ ഉപയോഗിച്ച് സഖ്യകക്ഷികളുടെ വിമാനങ്ങളെ ലംബമായി ഉയരാനും വെടിവയ്ക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരു സോസർ ആകൃതിയിലുള്ള ക്രാഫ്റ്റ് നിർമ്മിക്കാൻ ജർമ്മൻ വ്യോമസേന അദ്ദേഹത്തെ നിയമിച്ചു. മേത്ത തൻ്റെ പ്രൊജക്റ്റ്  വികസിപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യുദ്ധം അവസാനിച്ചുവെന്ന് ആരോപിക്കപ്പെടുന്നു.

യുദ്ധാനന്തരം ജർമ്മൻ ശാസ്ത്രജ്ഞരിൽ ചിലരെ കാനഡയിലേക്ക് പോയി അവരുടെ ജോലി തുടരാൻ അമേരിക്കൻ സർക്കാർ റിക്രൂട്ട് ചെയ്തു. ഡോ. മേത്ത ഇവരിൽ ഒരാളായിരുന്നു. കാനഡയിലെ AVROW എയറോനോട്ടിക്‌സിൽ അദ്ദേഹം ഒരു രഹസ്യ വിമാന പദ്ധതിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു. സോസർ തരം പറക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ഇവ.

80,000 അടി ഉയരത്തിൽ മണിക്കൂറിൽ 2300 മൈൽ വേഗത്തിലാണ് ഈ സോസറുകൾ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. 1955-ൽ രൂപകല്പന ചെയ്തെങ്കിലും ഈ ഡിസൈൻ വിവരിക്കുന്ന പേപ്പറുകൾ 1995 വരെ തരംതിരിച്ചിരുന്നില്ല. 40 വർഷത്തിലേറെയായി അമേരിക്കയുടെ #1 ടോപ്പ് ഫ്ലൈയിംഗ് സോസർ പദ്ധതി അതീവ രഹസ്യമായിരുന്നു.

1953-ൽ ടൊറൻ്റോ സ്റ്റാർ ഒരു ഡിസ്ക് ആകൃതിയിലുള്ള VTOL (വെർട്ടിക്കൽ ടേക്ക്ഓഫ് ആൻഡ് ലാൻഡിംഗ്) വിമാനത്തിൻ്റെ അവ്രോ കാനഡയുടെ വികസനത്തെക്കുറിച്ച് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.

ബ്രിട്ടീഷ് എഞ്ചിനീയർ ജോൺ ഫ്രോസ്റ്റ് രൂപകല്പന ചെയ്തതും ഒൻ്റാറിയോയിലെ മാൾട്ടൺ പ്ലാൻ്റ് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതുമായ  ഒരു മോക്ക്-അപ്പ് നിർമ്മിച്ചതായി ഫെബ്രുവരിയിൽ ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു - തീർച്ചയായും, അതിൻ്റെ ഇരട്ട കോക്ക്പിറ്റുകളിൽ നിന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുന്ന സാങ്കേതിക വിദഗ്ധരുടെ ഫോട്ടോകൾ നിലവിലുണ്ട്.

ആവ്‌റോ-കാറിൻ്റെ ഭാഗമായ പ്രോജക്റ്റ് ആദ്യം കാനഡയുടെ ധനസഹായത്തോടെ പ്രോജക്റ്റ് വൈ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, എന്നാൽ 1953-ൻ്റെ അവസാനത്തിൽ - 1954-ൻ്റെ തുടക്കത്തിൽ യു.എസ് എയർഫോഴ്‌സ് അവരുടെ പ്രോജക്റ്റ് 606 ആയി, യുഎസ് സൈന്യത്തിൻ്റെ താൽപ്പര്യത്തോടെ ഏറ്റെടുത്തു. .

VZ-9V എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ട വാഹനം ലംബമായി ഉയർന്ന് 1,500 mph (2,400 km/hr) വേഗതയിൽ എത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. നിർമ്മിക്കുന്ന പ്രോട്ടോടൈപ്പ് വളരെ വിപ്ലവകരമായിരുന്നു, അത് മറ്റ് ഡിസൈനുകളെ കാലഹരണപ്പെടുത്തുമെന്ന് Avro കാനഡയുടെ പ്രസിഡൻ്റ് എയ്‌റോ ന്യൂസിൽ എഴുതി.

ക്രാഫ്റ്റിന് ഔദ്യോഗികമായി ആവ്റോ-കാർ എന്ന് പേരിട്ടു. 1960 ആയപ്പോഴേക്കും ഏകദേശം 10 ദശലക്ഷം ഡോളർ പദ്ധതിക്കായി ചെലവഴിച്ചു. പരിശോധനയ്ക്കിടെ, വിമാനത്തിന് വളരെ അസ്ഥിരമാകാതെ നാലോ അഞ്ചോ അടിയിൽ കൂടുതൽ ഉയരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

വിജയിക്കാതെ അതിൻ്റെ സ്ഥിരത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള മെക്കാനിസങ്ങൾ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു. പദ്ധതി എ.വി.യുടെ ഭാവി ഉറപ്പിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. റോ കമ്പനി, എന്നാൽ 1961-ൽ അത് നിർത്തലാക്കി, എ.വി. റോ ബിസിനസ്സിൽ നിന്ന് പോയി.