ഒരു ചില്ലക്ഷരം
കൊണ്ടെങ്കിലും നിന്റെ
ഹൃദയത്തിലെന്നെ
കുറിച്ചിരുന്നെങ്കില്,
ഒരു ശ്യാമവര്ണം
കൊണ്ടെങ്കിലും നിന്റെ
പ്രണയത്തിലെന്നെ
വരച്ചിരുന്നെങ്കില്,
ഒരു കനല്ക്കട്ട
കൊണ്ടെങ്കിലും നിന്റെ
സ്മൃതികളിലെന്നെ
ജ്വലിപ്പിച്ചുവെങ്കില്,
ഒരു വെറും മാത്ര
മാത്രമെങ്കിലും നിന്
കനവിലേക്കെന്നെ
വിളിച്ചിരുന്നെങ്കില്,
അതുമതി തോഴി,
കഠിനവ്യഥകള്
ചുമന്നുപോകുവാന്
കല്പാന്തകാലത്തോളം ….
- പവിത്രന് തീക്കുനി
ഒരു കയ്യില് നിലാവിന്റെ താലവും
മറുകയ്യിലിരുട്ടിന്റെ തട്ടവുമേന്തി
സന്ധ്യയാം സീമന്തരേഖയില് നിന്നുമാ
സിന്ദൂരകാന്തി മായിച്ചതിഖിന്നയായ്
എത്തുന്നു നീ നിശേ
ഒരു യുവതിയാം വിധവയെപ്പോലെ..
ഒരു കയ്യില് നിലാവിന്റെ താലവും
മറുകയ്യിലിരുട്ടിന്റെ തട്ടവുമേന്തി
സന്ധ്യയാം സീമന്തരേഖയില് നിന്നുമാ
സിന്ദൂരകാന്തി മായിച്ചതിഖിന്നയായ്
എത്തുന്നു നീ നിശേ
ഒരു യുവതിയാം വിധവയെപ്പോലെ..
ഒരു കരം തന്നിലമൃതുചാലിച്ചു
മറു കരം കൊണ്ടേ മൃതികള് പെയ്യിച്ചും
പ്രകൃതീശ്വരിയ്ക്കുടയ തിരുജഠരമാകും
ആധിതമസ്സിന്റെ ആധാര ശക്തി
ആധിയുഷസ്സിന്റെ ഗര്ഭഗ്രഹം നീ
ഒരു കരം തന്നിലമൃതുചാലിച്ചു
മറു കരം കൊണ്ടേ മൃതികള് പെയ്യിച്ചും
പ്രകൃതീശ്വരിയ്ക്കുടയ തിരുജഠരമാകും
ആധിതമസ്സിന്റെ ആധാര ശക്തി
ആധിയുഷസ്സിന്റെ ഗര്ഭഗ്രഹം നീ
നിന് നൂപരത്തിന്റെ തേങ്ങല് കേള്ക്കാനെന്നും
നിന്നിദ്രയായിരിയ്ക്കുന്നു വിഷാദികള്,
നിന് നൂപരത്തിന്റെ തേങ്ങല് കേള്ക്കാനെന്നും
നിന്നിദ്രയായിരിയ്ക്കുന്നു വിഷാദികള്,
പ്രേമികള്, വൈദേഹികള്
പിന്നെ രോഗികള്, ദ്രോഹികള്,
നഷ്ടസഞ്ചാരികള്, നൃത്തം ചവിട്ടുന്ന നഗ്നദേഹങ്ങള്
നത്തിന്റെ കണ്ണുകള്, പിത്തപ്രകൃതികള്
കത്തുന്ന കണ്ണുമായ് കാമദാഹങ്ങള്
അഭയം തരും നിദ്രയേകുന്നു നീ
പൊന്കരം കൊണ്ടേ തഴുകുന്നു പാരിനെ
അഭയം തരും നിദ്രയേകുന്നു നീ
പൊന്കരം കൊണ്ടേ തഴുകുന്നു പാരിനെ
അമ്മയെപ്പോലെ താരാട്ടുന്നു
നീയെന്റെ മിഴികളെ ചുംബിച്ചടയ്ക്കുന്നു
സഖിയായ് ചാരെകിടന്നുലാളിയ്ക്കുന്നു
സമയമറിയാതെ ഞാന് ചായുന്നൊരുളിവില്
കിനാവിന്റെ താമരവളയും തരുന്നു
സമയമറിയാതെ ഞാന് ചായുന്നൊരുളിവില്
കിനാവിന്റെ താമരവളയും തരുന്നു
ഒഴുകിയെത്തു നീ നനവുനഷ്ടപ്പെട്ട
കാളിന്ദിയായെന്റെ മുന്നില്
ഒഴുകിയെത്തു നീ നനവുനഷ്ടപ്പെട്ട
കാളിന്ദിയായെന്റെ മുന്നില്
എങ്കിലും നിന്നെ ഞാന് പ്രണയിച്ചു പോകുന്നു
എന്തിനെന്നറിയാതെയെന്നും..
ഒഴുകിയെത്തു നീ നനവുനഷ്ടപ്പെട്ട
കാളിന്ദിയായെന്റെ മുന്നില്
എങ്കിലും നിന്നെ ഞാന് പ്രണയിച്ചു പോകുന്നു
എന്തിനെന്നറിയാതെയെന്നും..
പ്രണയിപ്പു നിന്നെ ഞാന് മൃതിയോളതുമല്ല
എന് മൃതിയും നിന് മടിയിലാകട്ടെ
അല്ലെങ്കില് നീയെനെ മൃതിയുമാകട്ടെ..
ഒരു കയ്യില് നിലാവിന്റെ താലവും
മറുകയ്യിലിരുട്ടിന്റെ തട്ടവുമേന്തി
സന്ധ്യയാം സീമന്തരേഖയില് നിന്നുമാ
സിന്ദൂരകാന്തി മായിച്ചതിഖിന്നയായ്
എത്തുന്നു നീ നിശേ
ഒരു യുവതിയാം വിധവയെപ്പോലെ..
ഒരു യുവതിയാം വിധവയെപ്പോലെ..
- അനില് പനച്ചൂരാന്
മനുഷ്യൻ കുരങ്ങിൽ നിന്നും ആണ് പരിണമിച്ച് ഉണ്ടായത് എന്നു പലരും ധരിച്ചു വയ്ച്ചിരിക്കുന്നു. അതൊരബദ്ധധാരണയാണ്. മനുഷ്യൻ കുരങ്ങിൽ നിന്നാണ് പരിണമിച്ചത് എന്ന് പരിണാമസിദ്ധാന്തം ഒരിടത്തും പറയുന്നില്ല. നാം കാണുന്ന കുരങ്ങുകൾ അമ്പലക്കുരങ്ങ് അഥവാ റീസസ് മങ്കി ആണ്. ഇവ കൂടാതെ കുരങ്ങനോടു സാമ്യമുള്ള ചിമ്പാൻസി, ഗോറില്ല, ഒറാങ്ങ്ഉട്ടാങ്ങ് ഇവയൊന്നും മനുഷ്യന്റ പൂർവ്വികൻ അല്ല. മനുഷ്യന്റെ പൊതു പൂർവ്വികനിൽ നിന്നും സമാന്തര പരിണാമം വഴി ഉണ്ടായവയാണ്.
മനുഷ്യന്റെ തൊട്ടു മുൻപുള്ള പൂർവ്വികൻ ഹോമോ ഇറക്ടസ് എന്ന മനുഷ്യനോട് സാദൃശ്യമുള്ള ജീവിയാണ്. ഹോമോ ഇറക്ടസ് എന്ന നമ്മുടെ പൂർവ്വികൻ, ആസ്റ്റർലോപിത്തകസ് അഫ്റൻസിൽ നിന്നും 40 ലക്ഷം വർഷം മുൻപ് പരിണമിച്ചുണ്ടായി. ഹോമോ ഇറക്ടസിൽ നിന്നും മൂന്നു സമാന്തര പരിണാമം 30 -10 ലക്ഷം വർഷത്തിനിടയിൽ നടന്നു.
അവ ഹോമോ ഹാബിലിസ്, ഹോമോ എർഗാസ്റ്റർ, ഹോമോ സാപ്പിയൻസ് എന്നിവയാണ്.
അതിൽ ഹോമോ സാപ്പിയൻസ് ആണ് മനുഷ്യൻ. മനുഷ്യന്റെ പൂർവ്വികർ ഒന്നൊഴിയാതെ എല്ലാം ഭൂമുഖത്തുനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി.
ഹോമോ ഇറക്ടസിൽ നിന്ന് മനുഷ്യൻ പരിണമിച്ചുണ്ടായത് ഏകദേശം 5 ലക്ഷം വർഷം മുൻപാണ്.
അവയിൽ നിന്നുമാണ് ഇന്നത്തെ കപാലക്ഷമത(Cranial capacity) യുള്ള ആധുനിക മനുഷ്യൻ കേവലം ഒന്നേകാൽ ലക്ഷം വർഷങ്ങൾ മുൻപ് പരിണമിച്ചുണ്ടായത്.
പരിണാമം എന്നതു പറയുമ്പോലെ എളുപ്പത്തിൽ നടക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയ അല്ല.
അത് അത്യന്തം സങ്കീർണ്ണവും ഒരു പാട് ഘടകങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചുമാണ് നടക്കുന്നത്.
ഇന്ന് ഭൂമുഖത്തു കാണുന്ന എല്ലാ ജീവികളും ലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ മുൻപ് പരിണമിച്ചുണ്ടായവയാണ്.
മനുഷ്യനും പരിണമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
അതാണ് മനുഷ്യരിൽ കാണപ്പെടുന്ന വെറൈറ്റികൾ.
ഈ വെറൈറ്റികൾ കാലാന്തരത്തിൽ സബ്സ്പീഷീസായും സ്പീഷീസായും പരിണമിക്കും.
ചാൾസ് ഡാർവിൻ 160 വർഷങ്ങൾ മുൻപ് പരിണാമസിദ്ധാന്തം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യപൂർവ്വികന്റെ ഒറ്റ ഫോസിൽ പോലും കണ്ടെത്തിയിരുന്നില്ല.
ഇന്ന് 10,000 ൽ കൂടുതൽ മനുഷ്യ പൂർവ്വികന്റ ഫോസിലുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അവയിൽ നടത്തിയ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയ നിഗമനങ്ങളാണ് മേൽ വിവരിച്ചത്.
ഒരു കാലയളവിന് അപ്പുറമുള്ള ഫോസിലുകൾ ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ മനുഷ്യന്റെ ഒരു പരിധിക്കപ്പുറമുള്ള പൂർവ്വികനെ കണ്ടെത്താനുള്ള ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ശ്രമം വിജയിച്ചിട്ടില്ല.
എന്നാൽ, പരിണാമം ഒരു യാഥാത്ഥ്യമാണെന്നതിന് ഉപോൽബലകമായ തെളിവുകൾ ഫോസിലുകളിൽ നിന്നും മാത്രമല്ല ആധുനിക ജനിതകശാസ്ത്രം വഴിയും ധാരാളം കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
Nenhuma casa é o paraíso,
Irreconhecíveis um para o outro
É apenas um lugar onde poucas pessoas vivem.
Ele perdeu a esperança
Não estou com saudades de casa
Um amigo não é uma sombra
Poesia não é remédio
O amor não é o caminho
Apenas uma oferta.
Contanto que não fiquemos em um só lugar
No silêncio que estamos em casa
Apenas corpos congelados.
Um devedor
A casa está amaldiçoada.
Ir e chegar
Todos os caminhos são loucos.
Da noite
Aquele que entra na noite
Os sonhos não são amortecidos.
Sem fé em nada,
Corajoso o suficiente para cometer suicídio,
O que ele está procurando
Só do jeito dele
Ainda gritando
Só para ele
Como linhas que ele escreveu em silêncio.
- PR Ratheesh
ഒരു വീടും സ്വര്ഗമല്ല,
പരസ്പരം തിരിച്ചറിയാത്ത
കുറേപ്പേര് താമസിക്കുന്നൊരിടം മാത്രമാണത്.
പ്രതീക്ഷ പട്ടുപോയവന്
വീടഭയമല്ല
സുഹൃത്ത് തണലല്ല
കവിത മരുന്നല്ല
പ്രണയം വഴിയല്ല
വെറുമൊരു വഴിപാടുമാത്രം.
നാം ഒരിടം പാലിക്കാത്തിടത്തോളം
നമ്മള് വീടെന്ന മൗനത്തില്
മരവിച്ച ജഡങ്ങള് മാത്രം.
കടം കുടിച്ച ഒരുവന്
വീട് തീരാശാപമാണ്.
പോകാനും,എത്തിച്ചേരാനുമുള്ള
എല്ലാ വഴികളും ഭ്രാന്താണ്.
രാത്രിയില് നിന്നും
രാത്രിയിലേക്കവന്
സ്വപ്നങ്ങളെ നനക്കുന്നില്ല.
ഒന്നിലും വിശ്വാസമില്ലാതെ,
ആത്മഹത്യയ്ക്കു പോലുമധീരനായി,
അവന് തിരയുന്നത്
അവന്റെ വഴി മാത്രം.
അപ്പോഴും നിലവിളിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും
അവനു വേണ്ടി മാത്രം
മൗനത്തിലവന് കുറിച്ചിട്ട വരികള്.
- പി ആര് രതീഷ്
ഒരിക്കൽ നാനാവർണ
ജീവിതപ്രവാഹത്തി-
ന്നൊഴുക്കിൽ പ്രിയപ്പെട്ട
സ്വപ്നമേ നീയും പോകെ
വെറുതെ
വെറുമൊരു
വേദനയോടെ കൈയിൽ
ഉണങ്ങിക്കരിഞ്ഞൊരു
പൂവുമായ് നിൽപ്പൂ ഗ്രീഷ്മം.
വേനലും
കാറ്റും
ഊറ്റിക്കുടിച്ച സൗന്ദര്യത്തിൻ
വേപഥുവിനെ വാങ്ങാ-
നെല്ലാരും മടിക്കവെ
പതുക്കെ കൈകൾ നീട്ടിയാ
പൂവു വാങ്ങി ഞാൻ നിത്യ-
സ്മൃതിക്കു ചൂടി
ഭൂതകാലത്തെ രമിപ്പിക്കെ
മണ്ണിലെ ദു:ഖത്തിന്റെ
മൺകുടിൽമുറ്റത്തിന്റെ
കണ്ണുനീർ പുഷ്പത്തിനെ
നുള്ളിക്കൊണ്ടാരോ പോയി.
- എ അയ്യപ്പന്
മഴ വന്ന നാളില്
എറണാകുളം സൗത്ത് റെയില്വേ സ്റ്റേഷനില്
ദില്ലി വണ്ടിയില് എ.സി.ബോഗിയില് ഞാനിരുന്നു,
മങ്ങിയും തെളിഞ്ഞും എന്നെക്കണ്ട്.
കറുത്ത ജനാലച്ചില്ലിലൂടെ
വിരണ്ടരണ്ട ലോകം കണ്ട്.
രണ്ട് തീവണ്ടികള്ക്കിടയിലേക്ക്
ആരോ വലിച്ചെറിഞ്ഞ ഉച്ചമഴ കണ്ട്.
അബ്ബാസ് കിയോസ്താമിക്കും മഖ്മല്ബഫിനും
പിന്മുറയാരെന്നതിന്
ലാപ്ടോപ്പില് ഇടയ്ക്കൊരുത്തരം കണ്ട്.
കാഴ്ചയുടെ കാര്യകാരണങ്ങള് കണ്ട്.
ഇവിടെ അവസാനിച്ച ദൂരമോ
ഇവിടെത്തുടങ്ങുന്ന ദൂരമോ അലട്ടാതെ.
പാളത്തിലെ ചളിപിളി മലമൂത്ര ഡീസലാദികള്ക്ക്
മീതേയാണ് ഈ ഇരിപ്പെന്ന് ഞെട്ടാതെ.
എന്തായിരിക്കാം ജനാലച്ചില്ലില്
മഴയുടെ ചുവരെഴുത്ത്?
ജലാക്ഷരങ്ങളുടെ തീപ്പൊരുള്/കുളിരര്ത്ഥം?
മഴയെഴുതി മഴ തന്നെ മായ്ക്കുന്ന പ്രണയസന്ദേശം?
രതിയെപ്പറ്റി,ഉരുള്പൊട്ടി വരും മൃതിയെപ്പറ്റി,
വിളയെപ്പറ്റി,വിക്ടര് ജോര്ജ്ജിനെപ്പറ്റി,
പുതുതെന്തെങ്കിലും?
തീവണ്ടികള്ക്കിടയിലേക്കൊരു
പൊതിച്ചോറില പാറിവീണതും
പാഞ്ഞു വന്നു ബലിക്കാക്ക പോലൊരാള്.
കളങ്ങളില് നിന്നെല്ലാം ചതിയില്
തോറ്റു പുറത്തായൊരാള്,
പരിചയം തോന്നിച്ചൊരാള്,
പലതുമോര്മ്മിപ്പിച്ചൊരാള്,
ആരെയോ എതിര്ത്ത് പുറപ്പെട്ട്
വഴിയില് കെട്ടു ചൂളിയ കരിങ്കൊടി.
വാല് അകിട്ടില്ത്തിരുകി,
കീലും കല്ച്ചീളും വിസര്ജ്ജ്യങ്ങളുമിഴുകും
നിത്യനിശ്ചല ചെളിക്കുമ്പിളിലെ
എച്ചില്ക്കഞ്ഞി റിയലിസം മാത്രം
മുന്നില്ക്കണ്ട്.
-കെ ജി ശങ്കരപ്പിള്ള
