LHS 1903 - Inside Out" Star System

 

LHS 1903 എന്നത് ശാസ്ത്രലോകത്തെ ശരിക്കും അമ്പരപ്പിച്ച ഒരു നക്ഷത്രയൂഥമാണ്. സാധാരണ നക്ഷത്രയൂഥങ്ങളിൽ കാണുന്ന ക്രമത്തിന് വിപരീതമായി കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇതിനെ *"Inside Out" Star System* എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

നമ്മുടെ സൗരയൂഥം ശ്രദ്ധിച്ചാൽ, സൂര്യനോട് ഏറ്റവും അടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് ബുധൻ, ശുക്രൻ തുടങ്ങിയ ചെറിയ പാറക്കെട്ടുകൾ നിറഞ്ഞ ഗ്രഹങ്ങളാണ് (Terrestrial planets). വ്യാഴം, ശനി തുടങ്ങിയ വമ്പൻ വാതക ഗ്രഹങ്ങൾ (Gas giants) സൂര്യനിൽ നിന്ന് വളരെ ദൂരെയുമാണ്. എന്നാൽ LHS 1903-ൽ ഇത് നേരെ തിരിച്ചാണ്! ഈ നക്ഷത്രത്തോട് വളരെ അടുത്ത് കിടക്കുന്നത് വമ്പൻ ഗ്രഹങ്ങളാണ്. നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്ന് ദൂരേക്ക് പോകുന്തോറും ചെറിയ ഗ്രഹങ്ങളെയാണ് കാണുന്നത്.

നക്ഷത്രങ്ങൾ രൂപപ്പെടുമ്പോൾ അവയുടെ ചൂടും വികിരണവും (Radiation) കാരണം ഭാരം കുറഞ്ഞ വാതകങ്ങൾ നക്ഷത്രത്തിന് അടുത്തനിന്ന് ദൂരേക്ക് തെറിച്ചുപോകും എന്നാണ് നിലവിലെ ശാസ്ത്ര നിയമങ്ങൾ പറയുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് സാധാരണയായി നക്ഷത്രത്തിന് അടുത്ത് വാതക ഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടാകാത്തത്. എന്നാൽ LHS 1903 ഈ ധാരണയെ തകിടം മറിക്കുന്നു.

 സാധാരണ നക്ഷത്രയൂഥങ്ങളുടെ ഒരു "മിറർ ഇമേജ്" (Mirror Image) പോലെയാണ് ഇതിന്റെ ഘടന. ഈ ഗ്രഹങ്ങൾ എങ്ങനെ ഈ അവസ്ഥയിൽ എത്തി എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് കൃത്യമായ മറുപടിയില്ല. ഒരുപക്ഷേ, ദൂരെ രൂപപ്പെട്ട വമ്പൻ ഗ്രഹങ്ങൾ പിന്നീട് നക്ഷത്രത്തിന് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിവന്നതാകാം (Planetary Migration) എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇത്രയും വലിയ ഗ്രഹങ്ങൾ നക്ഷത്രത്തിന് ഇത്ര അടുത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴും ആ സിസ്റ്റം തകരാതെ നിൽക്കുന്നത് അത്ഭുതകരമാണ്.

LHS 1903 പോലെയുള്ള നക്ഷത്രയൂഥങ്ങളുടെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് നിലവിൽ രണ്ട് പ്രധാന സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്:

 1. പ്ലാനിറ്ററി മൈഗ്രേഷൻ (Planetary Migration)

ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സിദ്ധാന്തമാണിത്. ഗ്രഹങ്ങൾ ആദ്യം അവയുടെ സ്വാഭാവിക സ്ഥാനത്ത് (വലിയ ഗ്രഹങ്ങൾ ദൂരത്തും, ചെറിയവ അടുത്തും) രൂപപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട് ആ നക്ഷത്രയൂഥത്തിലെ വാതകപടലങ്ങളുമായോ (Gas disks) മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളുമായോ ഉള്ള ഗുരുത്വാകർഷണ മാറ്റങ്ങൾ കാരണം, വലിയ ഗ്രഹങ്ങൾ പതുക്കെ നക്ഷത്രത്തിന് അടുത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു വരുന്നു.

2. മാഗ്നെറ്റിക് ബ്രേക്കിംഗ് (Magnetic Breaking)

നക്ഷത്രം രൂപപ്പെടുന്ന സമയത്തുള്ള ശക്തമായ കാന്തിക മണ്ഡലങ്ങൾ ഗ്രഹങ്ങളുടെ സഞ്ചാരപഥത്തെ സ്വാധീനിച്ചിരിക്കാം. ഇത് ഭാരമേറിയ ഗ്രഹങ്ങളെ ഉള്ളിലേക്കും ഭാരം കുറഞ്ഞവയെ പുറത്തേക്കും തള്ളിവിട്ടതാകാം.

സാധാരണഗതിയിൽ ഒരു നക്ഷത്രത്തിന് വളരെ അടുത്ത് വമ്പൻ വാതക ഗ്രഹങ്ങൾ (Gas Giants) നിലനിൽക്കുക പ്രയാസകരമാണ്. കാരണം: നക്ഷത്രത്തിന്റെ കഠിനമായ ചൂടിൽ ഇത്തരം ഗ്രഹങ്ങളിലെ വാതകങ്ങൾ ആവിയായി പോകേണ്ടതാണ്.നക്ഷത്രത്തിന്റെ ശക്തമായ വലിപ്പത്തിൽപ്പെട്ട് ഇത്തരം ഗ്രഹങ്ങൾ നക്ഷത്രത്തിനുള്ളിലേക്ക് പതിക്കാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്.

എന്നാൽ LHS 1903-ൽ ഈ ഗ്രഹങ്ങൾ വളരെ സ്ഥിരതയോടെ (Stable) നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞരെ കുഴപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന കാര്യം. ഇത് നമ്മുടെ *Nebular Hypothesis* (സൗരയൂഥം എങ്ങനെ ഉണ്ടായെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന പ്രധാന നിയമം) പൂർണ്ണമല്ലെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ കണ്ടെത്തൽ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങളാണ് കൊണ്ടുവരുന്നത്: പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഗ്രഹങ്ങൾ രൂപപ്പെടാൻ നാം വിചാരിക്കുന്നതിലും വ്യത്യസ്തമായ വഴികൾ ഉണ്ടാകാം എന്ന് ഇത് തെളിയിക്കുന്നു.

 ഭൂമിയെപ്പോലെയുള്ള ഗ്രഹങ്ങൾ എവിടെയൊക്കെ ഉണ്ടാകാം എന്ന നമ്മുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ മാറ്റേണ്ടി വരും. സാധാരണയായി നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്ന് ദൂരെയാണ് ജീവൻ നിലനിൽക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള ഗ്രഹങ്ങളെ തിരയുന്നത്, എന്നാൽ ഈ സിസ്റ്റം ആ ചിന്താഗതിയെയും മാറ്റുന്നു. ഇതുവരെ നമ്മൾ കണ്ടെത്തിയ ഭൂരിഭാഗം നക്ഷത്രയൂഥങ്ങളും നമ്മുടെ സൗരയൂഥത്തിന് സമാനമാണ്. എന്നാൽ LHS 1903 ഒരു അപൂർവ്വമായ 'Exception' ആണ്.